Αγαπητοί μου Αναγνώστες (πάντοτε εννοώ και Αναγνώστριες),
Μετά από κάποια τηλεφωνήματα και μια έγγραφη ανακοίνωση-πρόσκληση που έλαβα από το «Δρομοκαΐτειο», όπου πηγαίνω τα τελευταία… 45 χρόνια, βρέθηκα σήμερα (24/01/2026) στη 1:30 το μεσημέρι, με πέντε (5) λεπτά καθυστέρηση, σε ένα κοσμικό κέντρο (ταβέρνα;) με το ωραίο όνομα «Μαγικός Αυλός», το οποίο κέντρο το είχε επιλέξει το νυν Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου με την επωνυμία «Οι Φίλοι του Δρομοκαϊτείου», και το οποίο κοσμικό κέντρο κείται κοντά στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο. Το κέντρο αυτό έχει μεγάλη ηλικία και μεγάλη ιστορία, και το είχε επιλέξει (και) ο Μάνος Χατζηδάκης για τις συναντήσεις του!...
Για να μην τα πολυλογώ (ως συνήθως), εγώ, η σύζυγός μου και ο μικρότερός μου γιος, στριμωχθήκαμε σε μια μισοσκότεινη γωνιά, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, αναμένοντας να ξεκινήσει το πρόγραμμα.
Πράγματι σε λίγο ξεκίνησε το πρόγραμμα, με χαιρετισμό και ευχές της Προέδρου του Σωματείου, ευχαριστώντας τους επωνύμους που μας τίμησαν με την παρουσία τους και λέγοντας κάτι για το «Δρομοκαΐτειο»! Ακολούθως έδωσε το λόγο (καλώς) στον σημερινό Πρόεδρο και τον σημερινό Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου» ΨΝΑ.
Και μέχρις αυτού του σημείου, ας πούμε, ότι όλα ήταν (γίνηκαν) σωστά, εγώ όμως δεν ένιωθα άνετα (και δεν… έχω καβαλήσει το καλάμι) περιμένοντας (καλώς ή κακώς) να ακούσω ένα «ευχαριστώ» (όπως γινόταν τα τελευταία 38 χρόνια) ή να ακούσω τέλος πάντων κάτι από το ιστορικό, από τη δημιουργία του Σωματείου, το οποίο ως γνωστόν το δημιούργησα μόνος μου, αντιγράφοντας το ιστορικό του Νοσοκομείου Χάμερσμιθ (Λονδίνο) όπου υπηρέτησα επί τετραετία σχεδόν μετεκπαιδευόμενος στην Αγγειοχειρουργική.
Αλλά πολύ σας κούρασα, Αγαπητοί μου και Αγαπητές μου. Κλείνω το κείμενό μου αφιερώνοντάς το στα προηγούμενα Δ.Σ. του Σωματείου «Οι Φίλοι του Δρομοκαϊτείου» και ιδιαιτέρως στην αείμνηστη Νίκη Σκαρβέλη, η οποία άφησε το αποτύπωμά της βαθιά στην ιστορία του Σωματείου καθώς υπήρξε Πρόεδρός του επί σειρά ετών!...
Με εκτίμηση,
Αναστ. Ι. Τριπολίτης
Ιατρός-Αγγειοχειρουργός
Υ.Γ.: Συμπληρώνω (κάτι μεταξύ υστερόγραφου και επιλόγου) ότι κάποιοι φίλοι (μεταξύ αυτών και ο κ. Καρατζάς, νυν Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του «Δρομοκαϊτείου») με συμβούλευσαν να γράψω και να δημοσιεύσω ένα κείμενο, εκφράζοντας το παράπονό μου, διότι ούτε στο Google (όπου γράφεται ένα είδος «ιστορικού» του Σωματείου) αναφέρεται το όνομά μου, το όνομα του ιδρυτού του Σωματείου δηλαδή. Και πάλι σας ευχαριστώ που διαβάσατε το κείμενό μου.