Χίος, Παρασκευή 29 Μαΐου

Ανατροπές και απώλειες

Παρ, 03/04/2020 - 13:28

Μας ξεγέλασε η Πρωταπριλιά με τον υπέροχο λαμπριάτικο καιρό που μας επιφύλαξε αλλά χτες η βροχή και το δυτικό ψυχρό αεράκι μας προσγείωσαν ανώμαλα… Λέγαμε κι εμείς πως ήρθε η Άνοιξη. Και για να δούμε αν και ο Απρίλης, εκτός από τον Μάρτη, μας κάνει ναζάκια παρότι καθαρά ανοιξιάτικος μήνας… Και αν επιβεβαιωθεί και η παροιμία ότι «και στ’ Απριλιού τις 18 πέρδικα ψόφησε στ' αβγό». Πάντως, σύμφωνα με τους μετεωρολόγους, μέχρι και την Κυριακή τα πράγματα θα είναι ζόρικα από άποψης καιρικών συνθηκών…  

   Οι Παρασκευές της Σαρακοστής σηματοδοτούνταν π.κ. (προ κορωνοϊού) και από τους Χαιρετισμούς στις εκκλησίες μας, αλλά φέτος ούτε που τους πήραμε χαμπάρι… Σήμερα θα ψαλλόταν ο Ακάθιστος Ύμνος, τουτέστιν όλοι οι χαιρετισμοί μαζί, αλλά ο κορωνοϊός τους κατάργησε για εφέτος… Πλησιάζουμε και προς τη Μεγάλη Εβδομάδα και ούτε αυτό το καταλάβαμε… Αυτός ο ιός μας τα ανέτρεψε και τα απέτρεψε όλα. Ξέρετε πώς θα τον  χαρακτήριζε ο αρχηγός Γιώργης Μαθιούδης…; Τρισκατάρατο.

   Εν τω μεταξύ με τον κορωνοϊό ξεχάστηκε, κατά κάποιο τρόπο, και το προσφυγικό - μεταναστευτικό και το ΠΡΟΚΕΚΑ που σχεδιαζόταν να γίνει στο Αίπος… Η αποσυμφόρηση του νησιού παραμένει γράμμα κενό και υπόσχεση αναπλήρωτη. Και το προχτεσινό επεισόδιο στο Χαλκειός με τα συμπαρομαρτούντα του ήρθε να επιβεβαιώσει για μια ακόμα φορά πως «δεν πάει άλλο». Ο περιφερειάρχης Κώστας Μουτζούρης επανήλθε ζητώντας αποσυμφόρηση ενώ ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει έτσι και σημειωθεί κρούσμα κορωνοϊού στα Κέντρα Ταυτοποίησης… Με τον Τσιόδρα καθημερινά στις 6 το απόγευμα να μας συστήνει να είμαστε σε επιφυλακή και να μην «ανοιγόμαστε»… Και με τους νεκρούς, βέβαια, να αυξάνονται αλλά ευτυχώς με τη Χίο να αντιστέκεται καλά.

  Την Τετάρτη είχαμε και δύο απώλειες συμπατριωτών μας που ο καθένας στον τομέα του είχε τη δική του δράση. Η πρώτη είναι ενός από τους παλιότερους έμπορους της Χίου, του Γεωργίου Κοσσένα, που «έφυγε» στα 92 χρόνια του και με τον αδελφό του Αλέκο είχαν κατάστημα στην Απλωταριά. Η δεύτερη, την ίδια ημέρα, του συνταξιούχου πολιτικού μηχανικού Αποστόλη Κόκκα, που έσβησε στα 68 χρόνια του, μετά από ολιγόμηνη περιπέτεια της υγείας του και είχε νοσηλευθεί σε νοσοκομείο των Αθηνών. Και βέβαια και οι δύο κηδείες γίνονται με τα περιοριστικά μέτρα που έχουν επιβληθεί λόγω του ιού. Συλλυπητήρια στις οικογένειες…

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα

Πέμ, 28/05/2020 - 10:59

Ο Γιάννης Παϊδούσης διαβάζοντας το χτεσινό χρονογράφημα για τις «δασκάλες» θυμήθηκε μιαν ιστορία που του την είχε πει πριν χρόνια ο ίδιος ο πρωταγωνιστής…
«Στην πείνα (Γερμανική Κατοχή 1941-1944) ήταν κοπέλι σε ένα κτήμα στον Κάμπο. Καλός άνθρωπος το αφεντικό και άνθρωπος της εκκλησίας, που λέμε. Κάθε Κυριακή πρώτος στη Λειτουργία, Τετάρτη και Παρασκευή ανάλαδα φαγητά στο τραπέζι, μεγάλη νηστεία 40 μέρες πριν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, να πάει να ξομολογηθεί και να κοινωνήσει.

Παραμονές Χριστουγέννων του ‘43 θέλησε να του αγοράσει καινούργια παπούτσια. Τον παίρνει, λοιπόν, ένα πρωί δικάβαλο πάνω στο μουλάρι, το αφεντικό στο σαμάρι και ο ίδιος στα καπούλια, και κατεβαίνουν στην πόλη. Άφησαν το μουλάρι στα χάνια (όπου φιλοξενούνταν ζώα) με την εντολή να το πεταλώσουν, μιας και βρέθηκε κοντά σε πεταλωτή και προχώρησαν προς τα μαυροπαπουτσίδικα (ο δρόμος με τους τσαγκάρηδες). Εκείνη την εποχή δεν είχε βιτρίνες και οι αγοραπωλησίες γίνονταν κρυφά σε υπόγεια και σοφίτες. Στο δρόμο αυτό, από τότε, είχαν τις ερωτικές «φωλιές» τους και οι ιερόδουλες.

Το αφεντικό πλησίασε έναν περαστικό και τον ρώτησε «πού πουλάνε παπούτσια για το παιδάκι»… Πονηρός, απ’ ό,τι φαίνεται, ο ερωτώμενος νόμισε ότι ζητούσε «δασκάλα» του έρωτα για το παιδάκι… Και τι του λέει; 
«Ανέβα εκείνη τη σκάλα», που παρέπεμπε όμως σε οίκο ανοχής… 

Μπήκαν μέσα στην πόρτα που τους έδειξε και άρχισαν να ανεβαίνουν τη μεγάλη γυριστή ξύλινη σκάλα, μπροστά ο γέρος και πίσω το κοπέλι. Φτάνοντας στα τελευταία σκαλιά είδαν μια μαντάμ να κάθεται στο πάνω σκαλί με μια φαρδιά ρόμπα να σκεπάζει τα πόδια της

«Παπουτσάκια για το μικρό θέμε», είπε το αφεντικό…
«Τέτοια παπουτσάκια, θες ρε;» λέει η μαντάμ σηκώνοντας τη ρόμπα και δείχνοντας τα απόκρυφά της…
«Πίσω πίσω», φωνάζει το αφεντικό που κατάλαβε που βρέθηκαν… Δυο δυο κατέβηκαν τα σκαλιά και για πολλή ώρα έκανε το σταυρό του   

Γύρισαν άρον άρον στο σπίτι. Το κοπέλι έχασε τα παπούτσια και το αφεντικό για πολύ καιρό το φυσούσε και δεν κρύωνεΤα «παπουτσάκια» που τους πρόσφεραν ήταν έξω από την ηθική του αφεντικού…

Του Δημήτρη Φρεζούλη