Καλημέρα και καλή εβδομάδα… Μια καινούργια εβδομάδα που ουσιαστικά δεν θα έχει τίποτα καινούργιο αλλά θα έχει τον ίδιο παρονομαστή, όπως και εκείνες οι τρεις που προηγήθηκαν. Με τους αυστηρούς περιορισμούς και με την κρίση λόγω κορωνοϊού να συνεχίζεται και να είναι σε εξέλιξη. Βλέπετε, προς το παρόν, δεν υπάρχουν σημάδια βελτίωσης της κατάστασης, οπότε συνεχίζουμε στο ίδιο μήκος κύματος, χωρίς να αλλάζει κάτι δραματικά.
Με λίγα λόγια μία από τα ίδια και συνεχίζουμε με το ευχάριστο ότι προς το παρόν, και πάλι, εκτός από εκείνο το πρώτο κρούσμα που παρουσιάστηκε στη Χίο, τα υπόλοιπα δείγματα που εξετάστηκαν ήταν αρνητικά. Αυτό σημαίνει ότι παραμένουμε αλώβητοι που είναι και ζητούμενο, αλλά φροντίζουμε να συνεχίζουμε να τηρούμε τα περιοριστικά μέτρα…
Τώρα, μια άλλη αλήθεια είναι ότι κάποιοι δεν προσέχουν και ιδιαίτερα… Τώρα γι’ αυτές τις περιπτώσεις τι να πεις. Η βλακεία είναι ανίκητη. Αδέλφια είμαστε τυχεροί που δεν έχουμε κρούσματα στη Χίο, αλλά δεν πρέπει να προκαλούμε την τύχη μας. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε, όσο είναι νωρίς…
Μπήκαμε, λοιπόν, στην εβδομάδα που μεσολαβεί μέχρι το Πάσχα αλλά και που αυτή δεν έχει καμία σχέση με άλλες παρόμοιες εβδομάδες προηγούμενων χρόνων. Μια εβδομάδα που κάποτε ήταν χαρούμενη και εορταστική ενόψει της αναμονής της Μεγάλης. Με τους διάφορους εμπόρους στην τσίτα, με τον κόσμο σε εγρήγορση και ετοιμότητα για τις αγορές του αλλά και για τις προετοιμασίες του Πάσχα. Με τις παραγγελίες οβελιών και λοιπών συμπαρομαρτούντων για τη Λαμπρή.
Έγραφα και χτες πως δεν βλέπω γενικά όρεξη και διάθεση για προετοιμασίες λόγω του ζόφου των ημερών που διανύουμε. Όμως δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω. Θα είναι ό,τι χειρότερο και για την ψυχολογία μας. Ας φροντίσουμε, κατά το δυνατόν, να κάνουμε ό,τι κάναμε και στο παρελθόν τέτοιες μέρες. Θα είναι η δική μας αντίσταση και αντίδραση απέναντι στον ιό. Στο χέρι μας είναι. Και έστω και αν είναι δύσκολο δεν χάνουμε τίποτα να δοκιμάσουμε!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
