Ε, ότι θα ξεκινούσε και κίνημα κατά της ξαπλώστρας στις παραλίες ίσως δεν το περίμεναν πολλοί. Όμως σε κάποιες περιοχές, όπως φαίνεται, η αγανάκτηση είναι μεγάλη και έτσι είχαμε τις πρώτες αντιδράσεις και διαμαρτυρίες, ιδιαίτερα στα πολύ τουριστικά νησιά.
Βέβαια κι εμείς εδώ στη Χίο δεν πάμε πίσω, από τη στιγμή μάλιστα που και οι παραλίες μας δεν είναι τεράστιες, με εξαίρεση τον Μάναγρο. Και τι βλέπουμε καθημερινά που πάμε να κολυμπήσουμε; Ότι ξαπλώστρες απλώνονται μέχρι εκεί που σκάει το κύμα και έχεις ένα πολύ μικρό διάδρομο για να μπορέσεις να περάσεις.
Το φαινόμενο παρατηρείται όπου αντικρύ από την παραλία υπάρχουν καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, όπως λέγονται, και που απλώνουν τις δικές τους ξαπλώστρες και ομπρέλες.
Τα οποία πληρώνουν το «κάτι τις» τους προκειμένου να καταλαμβάνουν το χώρο. Έτσι σε κάποιες παραλίες η κατάσταση ξεπερνά την όποια λογική χρήση και είναι να απορείς με την ασυδοσία. Και βέβαια πρέπει να πληρώσεις την άνεσή σου για έναν καφέ και μια ξαπλώστρα. Αφήστε που, όπως άκουσα, κάπου εκτός από το τίμημα του καφέ πρέπει να πληρώσεις και το αντίστοιχο της ξαπλώστρας. Και πόσα πάνε όλα μαζί;
Κάπου 7- 8 ευρώ, όπως μου είπαν. Κι αν έχεις μαζί και τη σύντροφό σου και το παιδί σου; Θα φτάσει το μεροκάματο; Θα μου πείτε δεν σε υποχρεώνει κανείς, ντε και καλά, να την αράξεις στην ξαπλώστρα. Θα συμφωνήσω αλλά ας φροντίζει και ο Δήμος να έχει περισσότερες ομπρέλες και χώρο για το κοινό. Και ας γίνεται και κάποιος έλεγχος, βρε αδελφέ.
Καταλαβαίνω ότι και τα μαγαζιά πρέπει να επιβιώσουν αλλά, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον ας τηρούνται και κάποιοι κανονισμοί, ώστε να εξυπηρετούνται όλοι.
Του Δημήτρη Φρεζούλη
Υ.Γ.: Εκεί που δεν υπάρχουν ξαπλώστρες είναι η δυτική παραλία του Μέγα Λιμνιώνα, την οποία είχα χαρακτηρίσει και… ορφανή. Ελάχιστοι όμως πηγαίνουν εκεί γιατί δεν υπάρχει η σχετική υποδομή. Μετά το δημοσίευμα της έδωσαν… «προίκα» μιαν ομπρέλα και αυτό ήταν όλο.
