Εφημερίδες…

Παρ, 23/10/2020 - 12:15
Mε το διαδίκτυο τα πράματα άλλαξαν και οι εφημερίδες σου σερβίρονται στον υπολογιστή σου με ένα πάτημα πλήκτρου.

Ένα από τα πολλά «κουσούρια» μου, και μάλιστα εξ απαλών ονύχων, ήταν και είναι οι εφημερίδες… Αν μπορεί να χαρακτηριστεί κουσούρι η μανία με ό,τι έχει σχέση με τον έντυπο λόγο. Γι' αυτό και αφιέρωσα τη ζωή μου όλη ή το μεγαλύτερο κομμάτι της, όχι μόνο να τις διαβάζω αλλά και να τις «υπηρετώ», ας πούμε, με όλη αυτή την πορεία μου στα δημοσιογραφικά πράγματα…

Και δεν αρεσκόμουν σε μία αλλά και σε περισσότερες πιο παλιά. Μία αθλητική και δύο πολιτικές και την Κυριακή και τέσσερεις και πέντε. Άσχετα αν δεν προλάβαινα να τις διαβάσω όλες και όλα όσα έγραφαν. Η αίσθηση με το φυλλομέτρημά τους ήταν αρκετή να ικανοποιήσει το πάθος μου…

Το ίδιο πάθος έχω και τώρα, αλλά με το διαδίκτυο τα πράματα άλλαξαν και σου σερβίρονται στον υπολογιστή σου με ένα πάτημα πλήκτρου. Αντί να τρέχεις στο περίπτερο και να κοψομεσιάζεσαι όρθιος να δεις τα πρωτοσέλιδα, τα έχεις στο «πιάτο» σου στην ηρεμία και ησυχία του σπιτιού σου. Και μάλιστα καθισμένος στην αναπαυτική καρέκλα σου…

Έτσι, κάθε πρωί, με την τσίμπλα στο μάτι η πρώτη κίνηση ανοίγοντας τον υπολογιστή είναι να δω τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Τα πρωτοσέλιδα τα οποία ανέκαθεν είχαν το «ζουμί» και το πιο ενδιαφέρον θέμα της επικαιρότητας. Και, βέβαια, ανέκαθεν οι εφημερίδες επηρέαζαν μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης, μιας και υποτίθεται πως η κρίση τους ήταν η σωστή και ενδεδειγμένη. Μόνο που και οι εφημερίδες με τους εκδότες τους, που τελευταία μάλιστα είναι και εφοπλιστές και επιχειρηματίες, υπηρετούν και άλλες σκοπιμότητες, ανάλογα με το τι τους εξυπηρετεί.

Όμως δεν ισχύει πάντα αυτό το τελευταίο, αφού, πολλές φορές έχουμε και περιπτώσεις που προτείνουν και τρελά πράγματα, αγνοώντας τις ενδεχόμενες συνέπειες και κινδύνους. Έχουμε λοιπόν και εκείνους που, με ελαφρά τη καρδία, από υπερβολικό τάχα πατριωτισμό είναι υπέρ των ακραίων λύσεων και το κακό είναι πως παρασύρουν στο ντελίριό τους και κάποιους άλλους. Κάποιους που δεν είναι, ντε και καλά, αφελείς, ξεχνώντας εσκεμμένα ή αγνοώντας τι σημαίνει πόλεμος… Θα επανέλθω όμως και αύριο.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα