Ένας ζόρικος νεκροθάφτης…

Δευ, 15/06/2020 - 07:05
Ένας ζόρικος νεκροθάφτης…

Τον Δημήτρη Τσεσμετζή τον γνώρισα πριν μερικά χρόνια (25;) όταν μου έδινε χιουμοριστικά κομμάτια για την επικαιρότητα και όχι μόνο για την «Αλήθεια». Και ήταν τόσο γλαφυρό και γοητευτικό το γράψιμό του που είχα ενθουσιαστεί… Μετά χαθήκαμε μέχρι που τον «ανακάλυψα» ξανά στο διαδίκτυο και χάρηκα πολύ και διαπίστωσα ότι το γράψιμό του δεν έχασε τίποτα από εκείνο το παλιό. Πριν μερικές μέρες μας έγραφε για τις πρώην δασκάλες του σεξ και σήμερα γράφει για έναν ζόρικο… νεκροθάφτη. Απολαύστε τον!

«Η ιστορία που θα σας διηγηθώ έλαβε χώρα πριν το έτος 1965, στο νεκροταφείο του Αγίου Λουκά, στα Λιβάδια... Νεκροθάφτης ήταν τότε ο -συγχωρεμένος- Αντώνης Καλιμανάς, άνθρωπος άφοβος, ψηλός, με δύο χέρια σαν κουπιά, δουλεμένα σκληρά στα χωράφια, που άνοιγαν τάφο σε 5 λεπτά (!), ρεκόρ που δεν καταρρίφθηκε μήτε από τον πασίγνωστο Σαλαμάνα τον πρώτο, τον νεκροθάφτη της Λέτσαινας...

Γινόταν λοιπόν η εκταφή ενός γείτονα, παρουσία συγγενών, αλλά και ενοριτών που τυχαία είχαν πάει να ανάψουν τα καντηλάκια... Όταν λοιπόν ο Καλιμανάς αφαίρεσε τα χώματα και αποκαλύφθηκε ο νεκρός, ο οποίος δεν είχε λιώσει τελείως, ξαφνικά (ο νεκρός) άρχισε να κουνά το κεφάλι του! Όλοι απομακρύνθηκαν τρομαγμένοι, εκτός του Καλιμανά, που τον είχε δείρει αρκετές φορές όταν ήταν ζωντανός. Βλέποντας οι άλλοι το νεκροθάφτη να μη σκιάζεται, πλησίασαν, αλλά ξανάρχισε να κουνά το κρανίο του και ξανααπομακρύνθηκαν. Τότε βλέπουν τον Καλιμανά, (ο οποίος κεκέδιζε, όταν θύμωνε) να σηκώνει το φτυάρι και να χτυπάει το κρανίο που κουνιόνταν φωνάζοντας. "Βρέεε, εεεγώωω δε-δε σε-σε φο-φοβήθηκα ζω-ζωντανό και - και θα σε-σε φο-φοβηθώ ψό - ψόφιο;"... και μέσα από το κρανίο πετάχτηκε ένα ποντίκι…

Να είσαι καλά Λάμπρο και όλα τα αδέλφια σου, να τον θυμάστε. Αιώνια η μνήμη του... Επίσης, για όλους εσάς που το διαβάσατε, αιώνια η μνήμη όλων των προσφιλών σας προσώπων που έχετε χάσει».

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα