Η πλατεία των εκτελέσεων

Παρ, 12/06/2020 - 12:04
«Η πλατεία Βουνακίου Χίου, τόπος εκτελέσεων κατά την Τουρκοκρατία» το τελευταίο πόνημα της Αθηνάς Ζαχαρού-Λουτράρη

Στην πλατεία Βουνακίου επικεντρώθηκε το πρόσφατο ιστορικό ενδιαφέρον της Αθηνάς Ζαχαρού - Λουτράρη που ποτέ δεν ησυχάζει. Στην πλατεία που έλαβαν χώρα αποτρόπαια και φρικιαστικά «πράματα και θάματα» μια φορά κι έναν καιρό και ίσως πολλά από αυτά παρέμεναν άγνωστα στους περισσότερους.

«Η πλατεία Βουνακίου Χίου, τόπος εκτελέσεων κατά την Τουρκοκρατία» το πόνημα της δρ Φιλολογίας, σε μία εξαιρετική, από κάθε άποψη, έκδοση των εκδόσεων «Άλφα Πι». Το βιβλίο είναι αφιερωμένο «στις χιλιάδες των εκτελεσθέντων μαρτύρων στο χώρο του Βουνακίου μνήμης χάριν».

Οι πρώτες εκτελέσεις (πριν το 17ο αιώνα) γίνονταν δια της πυράς και μάλιστα πολλές φορές οι εκτελούμενοι ρίχνονταν καιόμενοι στη θάλασσα. Μετά, τους δια της πυράς  θανάτους, ακολούθησαν οι αντίστοιχοι με ξίφος και μαχαίρι και αφορούσαν κυρίως μάρτυρες της πίστεως. Είναι ανατριχιαστικές οι περιγραφές από τις πηγές εκείνης της εποχής αυτών των θανατώσεων, καθώς προηγούνταν μαρτυρικά και βασανιστικά προαπαιτούμενα. Και το πιο εξωφρενικό ποιο ήταν; Ότι συγκεντρωνόταν κόσμος και διασκέδαζε με αυτές τις εκτελέσεις εκδηλώνοντας μάλιστα και τον ενθουσιασμό του. Υπήρχαν όμως και οι χριστιανοί που πήγαιναν για να ενδυναμώσουν το θάρρος των μαρτύρων να υποστούν τη μοίρα τους…

Εκτός όμως από αυτές τις εκτελέσεις, είχαμε και τις τραγικές σφαγές του 1822 με σπαραξικάρδιες περιγραφές και ανατριχιαστικές εικόνες  να περιλαμβάνονται στη σχετική βιβλιογραφία. «Στην πλατεία Βουνακίου, τον επίσημο τόπο εκτελέσεων, το αίμα έρρεε στην κυριολεξία ποτάμι, αφού γίνονταν οι ομαδικές σφαγές των αιχμαλώτων»… Οι αποκεφαλισμοί ήταν στην ημερήσια διάταξη.

Εξωφρενικό βασανιστήριο ήταν όταν μετέτρεπαν τους ιερωμένους σε… υποζύγια (!) και τους ανάγκαζαν να περπατούν στα τέσσερα με χαλινάρι στο στόμα, σαμάρι στην πλάτη και χτυπήματα με μαστίγιο… Σπάνιες ήταν οι περιπτώσεις που οι εκτελέσεις γίνονταν με σφαίρες… Ο πιο φοβερός και απεχθής, όμως, θάνατος ήταν εκείνος με το παλούκωμα.

Η Αθηνά Ζαχαρού - Λουτράρη με την «Πλατεία» πρόσθεσε ένα ακόμα διαμαντάκι στη χιώτικη βιβλιογραφία εκφράζοντας την ευχή να μη ξαναζήσει ποτέ ο τόπος τέτοιες θλιβερές ημέρες.

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα