Σαν ψέματα μου φαίνεται και όμως είναι μια αλήθεια και μια πραγματικότητα… Τότε, το 1987, όταν ανέβαινα τη σκάλα του «Χιακού Λαού» στην οδό Ροδοκανάκη και βρισκόμουν μπροστά στον τότε διευθυντή της εφημερίδας, Αλέκο Μάλη. Ξέρετε, ασχολούμαι από μικρός με τη δημοσιογραφία ως ανταποκριτής της αθλητικής εφημερίδας «Ομάδα». Έχω συνεργαστεί και με άλλες χιώτικες εφημερίδες (Χιακά Επίκαιρα, Ειδήσεις της Χίου) και θα ήθελα να γράφω και στο Χιακό Λαό. Φέρε μου δείγμα γραφής, μου είπε ο Μάλης, και όπου λωλού το πεις. Έγραψα τρία κείμενα υπό μορφή χρονογραφήματος και ο κυρ-Αλέκος ενθουσιάστηκε.
Έτσι ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Τέσσερα χρόνια στον «Λαό» και τα τελευταία τριάντα πέντε στην «Αλήθεια». Την ονόμασα καθημερινά γιατί ήθελα να γράφω για την καθημερινότητά μας. Και έβαλα και το ψευδώνυμο ΔΗ-ΦΙ επειδή ήμουν και υπάλληλος στο Πρωτοδικείο, για τον «φόβο των Ιουδαίων».
«Καθημερινά», λοιπόν, σε ημερήσια βάση με θέματα που άγγιζαν και συγκινούσαν, αλλά και με αναδρομές στο παρελθόν γιατί η Ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται, αλλά τιμωρεί όποιους την ξεχνούν. Μια στήλη που αγαπήθηκε από τους αναγνώστες οι οποίοι μου εξέφραζαν την ικανοποίηση και την ευαρέσκειά τους. Και δεν υπάρχει ομορφότερο πράγμα και μεγαλύτερη ηθική ικανοποίηση από την αποδοχή εκείνων στους οποίους απευθύνεσαι.
Πόσα «Καθημερινά» έχω γράψει μέχρι τώρα; Χιλιάδες. Λογαριάστε ένα κάθε μέρα για τριάντα εννέα χρόνια. Ήταν και είναι το πάθος, η αγάπη και το μεράκι μου. Και μην νομίζετε ότι είναι εύκολη μια τέτοια καθημερινή παρουσία.
Ως που το 2003 ο συγχωρεμένος Αντώνης Παληός σκέφτηκε να αρχίσουν να εκδίδονται σε βιβλίο για να μην τα φάει η αχλύ του χρόνου. Είναι η ιστορία της καθημερινότητάς μας, μου έλεγε και θα είναι λαχταριστά όσα χρόνια και αν περάσουν…
Και το ταξίδι συνεχίζεται και από τον Γιάννη και τον ευχαριστώ. Κυκλοφόρησαν τα «Καθημερινά 2024-25» και θα παρουσιαστούν τη Δευτέρα στο «Φάρο» στις 8 το απόγευμα.
Η φωτογραφία από τα πέτρινα χρόνια όταν όλα γράφονταν σε χαρτί με το χέρι κι έπρεπε να μετρήσεις τις λέξεις για να χωρέσουν στο χώρο που προορίζονταν. Και να 'ταν μόνο αυτό; Έπρεπε να είσαι προσεκτικός στη διατύπωση όλων όσα έγραφες γιατί δεν μπορούσες να διορθώσεις τα όποια λάθη. Δύσκολες εποχές που άλλαξαν με τη χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Χωρίς να θεωρηθεί εγωιστικό ήμουν εκείνος που μετέφερε το Χιακό Λαό από την εποχή της λινοτυπίας στην ηλεκτρονική. Μετά από επανειλημμένα δοκιμαστικά που άλλαξε τη μορφή και το σχεδιασμό της εφημερίδας. Μάρτυρες τα κορίτσια της λινοτυπίας του Χ.Λ. αλλά και οι Χριστίνα Ψυλλή, Μαρία Βούκουνα και άλλες. Κάτι που επανέλαβα και στην «Αλήθεια» στη συνέχεια. Αψευδής μάρτυρας οι τόμοι της.
Του Δημήτρη Φρεζούλη
