Ο Τσίπρας…

Πέμ, 15/10/2020 - 07:35

Καιρό έχω να ασχοληθώ με τα κομματικά και πολιτικά και αν το κάνω τώρα είναι γιατί διαπιστώνω τις τελευταίες ημέρες μια ανηλεή επίθεση κατά του Αλέξη Τσίπρα… Μια αλήθεια είναι ότι η Αριστερά ανέκαθεν, τόσο μεταπολιτευτικά, όσο και προδικτατορικά, είχε ως κύριο χαρακτηριστικό της, τις διασπάσεις της… Και έτσι μια ολόκληρη ζωή δεν μπορούσε να σουλουπωθεί, να ενωθεί και να εφαρμόσει αυτά που πρέσβευε… Γιατί ο στόχος μπορεί να ήταν ένας, αλλά κάθε αριστερό κομμάτι ακολουθούσε διαφορετικούς δρόμους για να φτάσει σ’ αυτόν.

Και ναι μεν το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ, κατέκτησε την εξουσία, κάτι που ούτε στο όνειρό τους δεν φαντάζονταν οι αριστεροί, όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη. Με τις δυσκολίες των μνημονίων και όλων των συμπαρομαρτούντων, κάποιοι άλλα περίμεναν και άλλα προέκυψαν. Υπήρχε η καλή διάθεση αλλά δεν υπήρχαν οι αντικειμενικές συνθήκες. Έτσι, άλλοι ικανοποιήθηκαν, άλλοι διαψεύστηκαν, άλλοι κράτησαν κάποιες ισορροπίες. Και στο τέλος έγιναν οι εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε στην αντιπολίτευση, αφού το εκλογικό σώμα εμπιστεύθηκε τη Νέα Δημοκρατία…

Παρά το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διατήρησε πολύ ικανοποιητικά ποσοστά στις εκλογές, άρχισε και μια εσωκομματική γκρίνια που, εμμέσως είχε, ως στόχο τον Τσίπρα… Και, όπως ήταν λογικό επακόλουθο, τη σκυτάλη πήραν και η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ… Όχι τόσο για να αποδομήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά για να πλήξουν τον Αλέξη, που είναι η σημαία του.

Τις τελευταίες ημέρες, μάλιστα, έχουμε μια σφοδρή επίθεση των δεξιών εφημερίδων κατά του Τσίπρα. Τον έχουν βάλει στο στόχαστρο και τον «εκτελούν», καθημερινά σχεδόν… Γιατί βλέπουν πως ο νεαρός ηγέτης είναι το γερό χαρτί του κόμματος, καθώς είναι επικοινωνιακός στον απόλυτο βαθμό.

Και καταλαβαίνω την προσπάθεια των δεξιών και των πράσινων να στραπατσάρουν τον Τσίπρα… Εκείνο που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πώς είναι δυνατόν να τον αμφισβητούν κάποιοι μέσα στο κόμμα του. Καλώς ή κακώς, ο Αλέξης, τα τελευταία χρόνια, είναι ο αναμφισβήτητος ηγέτης της ανανεωτικής αριστεράς. Ήταν ο πολιτικός που ανέβασε το κόμμα του στην εξουσία. Είναι ο άνθρωπος που έχει αναπτύξει μια ηγετική προσωπικότητα που συγκινεί τον κόσμο. Είναι δυνατόν να αγνοηθεί; Ωραία τα συλλογικά όργανα, αλλά αν λείπει ο ηγέτης πιστεύει κανείς ότι μπορεί να συνασπίσει τον κόσμο;

Νομίζω πως αν στον ΣΥΡΙΖΑ παραμείνουν ενωμένοι, έστω και με τα μειονεκτήματα που μπορεί να υπάρχουν σε ένα αρχηγικό κόμμα, θα ανταμειφθούν. Διαφορετικά θα κατρακυλήσουν και πάλι σε ανυπόληπτα ποσοστά… Αυτό θέλουν κάποιοι;

 

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα