Χίος, Δευτέρα 25 Μαΐου

Σεξουαλικά (2)

Σάβ, 23/05/2020 - 07:12
Βάλλει κατά της υπουργού Παιδείας, Νίκης Κεραμέως η Έλενα Ακρίτα για το θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία

Αποσπάσματα από το άρθρο της Έλενας Ακρίτα που υποσχέθηκα από χτες…   

«Μα και βέβαια τής πέφτει λόγος της Ιεράς Συνόδου τι πρέπει να διδαχτούν και τι όχι –κυρίως το δεύτερο– τα παιδιά μας στο σχολείο. Αν δεν έχουν άποψη οι παπάδες ποιος θα έχει; Ο ειδικός ή ο εκπαιδευτικός; Και ειδικά το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης που είναι 100% domain της εκκλησίας. Από ‘κεί θα πάρουν οι μαθητές τις σωστές τις βάσεις, μην τα μάθουν στραβά από κάνα επιστήμονα και τρέχουμε μετά.

Κατ’ αρχάς γιατί να τα μάθουν; Υπάρχει κάποιος λόγος να τα μάθουν πριν το γάμο; Παρθένοι δεν θα παντρευτούν; Τότε να τα μάθουν και να τα μάθουν σωστά. Η μελισσούλα με τον μελισσούλο. Η λουλουδίτσα με τον λουλουδίτσο. Ο πελαργός που εκτοξεύει μωρά στις ταράτσες κι όποιο ζήσει, έζησε. Και πάνω απ’ όλα ο κρίνος. Που δεν πονάει κιόλας.

Εννοείται μόνο για σύλληψη μιλάμε, για αντισύλληψη ούτε λόγος. Το σεξ έχει καθαρά αναπαραγωγικό χαρακτήρα, η άμβλωση απαγορεύεται εξ ου και τα έμβρυα μέσα στην κοιλίτσα φωνάζουν μαννούλα μη με σκοτώσεις’.

Το χειρότερο είναι πως αυτοί που θρηνούν το ‘αγέννητο παιδί’ όπως το λένε, όταν γεννηθεί, ούτε που να το φτύσουν. Κι αυτό και τη μάννα του την αστεφάνωτη στέλνουν στο πυρ το εξώτερον.

Άπαξ και γεννήθηκε να πάει να κόψει το λαιμό του. Το μπάσταρδο. Το μούλικο. Ουαί υμίν γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές.

Μα και βέβαια πέφτει λόγος στην Ιερά Σύνοδο και στον κάθε άσχετο για τη διδακτέα ύλη (…).

Κυρία Κεραμέως, ο κόσμος είναι κακός και άριστα κάνετε που τον έχετε γραμμένο στα βαρετά σας χαμηλοτάκουνα. Εσείς μόνο τους παπάδες να ακούτε, άντε και κάναν Άδωνι στα μεγάλα ζόρια (...).

Είναι αδιανόητο να έχει άποψη ο κάθε παπάς για το μάθημα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Είναι αδιανόητο να δίνει αυτός ντιρεκτίβα σε μια θρησκόληπτη Υπουργό. Σε λίγο με το καλό, να στείλουμε τα παιδιά πίσω –πολύ πίσω- στο Κατηχητικό. Να ξαναδώσουμε βέργα στον δάσκαλο. Να ξυρίζουμε γουλί τους μαθητές. Να τους φοράμε πηλήκιο. Να επαναφέρουμε το Νόμο 4000 περί τεντιμποϊσμού. Και να καθόμαστε ύστερα να χαζεύουμε μια κοινωνία βαλσαμωμένη εδώ και εβδομήντα χρόνια.

Κυρία Κεραμέως, σοβαρευτείτε. Είστε νέος άνθρωπος και επιστημόνισσα ολκής, όπως διαβάζω. Ειλικρινά αυτή την υστεροφημία θέλετε να αφήσετε πίσω σας; Ειλικρινά θέλετε να ταυτιστεί η θητεία σας με τον σκοταδισμό και την οπισθοδρόμηση; Οι παπάδες Υπουργέ μου, ανήκουν στην εκκλησία και οι δάσκαλοι στο σχολείο.

Είναι ντροπή αυτό που συμβαίνει. Και τη ντροπή τη χρεώνεστε εσείς. Αφήστε, λοιπόν, την κοινωνιολογία στο σήμερα και τα Λατινικά στο χτες. Κι επιτέλους βάλτε τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση εκεί που είναι η θέση της: στα ελληνικά σχολεία. Γιατί το τελευταίο που έχει ανάγκη μια νοσούσα κοινωνία είναι νέοι άνθρωποι με παλιές ιδέες. Και λυπάμαι που το λέω, αγαπητή κυρία Κεραμέως, αλλά με μυαλά σαν τα δικά σας δεν πάει μπροστά αυτός ο τόπος. Δυστυχώς για σας και δυστυχέστερα για τα παιδιά μας».

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα

Δευ, 25/05/2020 - 10:10
Μπαίνουμε σταδιακά στους παλιούς ρυθμούς και στην παλιά καθημερινότητά μας

E, σιγά - σιγά όπως όλα δείχνουν, αρχίζουμε και μπαίνουμε στους παλιούς ρυθμούς και στην παλιά καθημερινότητά μας… Δυόμιση μήνες σχεδόν απομονωμένοι, όπως και να το κάνουμε, δεν ήταν και κάτι ιδιαίτερα ευχάριστο, έτσι; Και άλλοι απομονωθήκαμε εκουσίως, με τη θέλησή μας δηλαδή, άλλοι επειδή φοβήθηκαν το πρόστιμο, κάποιοι άλλοι επειδή ανήκαν σε ευπαθείς ομάδες και κάποιοι τρίτοι «φύλαξαν τα ρούχα τους»…

Με την άρση των περιοριστικών μέτρων, ας πούμε πως οι περισσότεροι ξεφοβηθήκαμε… Και πολύ χάρηκα που, πρόσφατα, μας ήρθε επίσκεψη ένα φιλικό ζευγάρι που είχε κλειστεί κι αυτό μέσα λόγω κορωνοϊού… Και χαρήκαμε γιατί, προ κορωνοϊού, κάναμε τακτικά παρέα, αφού τα βρίσκαμε μεταξύ μας και περνούσαμε καλά. Και τους είχαμε πεθυμήσει κιόλας μετά από μια απουσία δύο και μηνών. Κάτσαμε σε απόσταση ασφαλείας περίπου, γιατί δεν πήραμε και μέτρο να μετρήσουμε, και περάσαμε όμορφα ένα δίωρο…

Μια αλήθεια είναι βέβαια ότι και τον καιρό της απομόνωσης και της κλεισούρας είχαμε κάνει την κουτσουκέλα μας… Και είχαμε ξαναβρεθεί και με άλλα δυο φιλικά ζευγάρια, και τα είχαμε πει, γιατί κοντεύαμε να λαλήσουμε. Βλέπετε η ανθρώπινη επικοινωνία είναι και ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα της ύπαρξής μας…

Ευτυχώς, ακόμα και με αυτές τις συναντήσεις, δεν δημιουργήθηκε κανένα πρόβλημα, ε, και τώρα πια ξαναγυρίζουμε στα ίδια και επί τα αυτά. Σε όλα εκείνα που μας έλειψαν τόσες μέρες και μπορεί για τους πιο πολλούς να είναι μονότονα και ρουτινιάρικα αλλά το αλατοπίπερό τους είναι οι φίλοι και οι γνωστοί μας που πάντα κάνουν τη διαφορά. Και πάντα η όποια απαγόρευση μόνο καλή δεν είναι… Ανταλλάσσεται η ελευθερία με όλα τα πλούτη του κόσμου; Όχι βέβαια…

Έτσι ας ευχηθούμε και ας ελπίσουμε πως δεν θα χρειαστεί ξανά να στερηθούμε την ελευθερία μας για οποιονδήποτε λόγο και ειδικότερα για την προφύλαξή μας από κορωνοϊούς οι οποίοι ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου επιφυλάξουν.

Του Δημήτρη Φρεζούλη