Χίος, Τρίτη 4 Αυγούστου

Ιερά παράκληση υπέρ των μαθητών στην Χίο

Σάβ, 13/06/2020 - 20:09

Ἰδιαίτερη τυγχάνει πάντοτε ἡ μέριμνα καί τό ἐνδιαφέρον τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τά παιδιά μας, γιά τήν νεότητα, γιά τούς μαθητές. Ἡ δέηση τῆς Θείας Λειτουργίας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου «τήν νεότητα παιδαγώγησον» ἀποτελεῖ καί ποιμαντική εὐθύνη τῆς Ἐκκλησίας. Μέ τόν λόγο καί τό ἔργο Της εὑρίσκεται δίπλα στά παιδιά μας, τήν μεγάλη ἐλπίδα τοῦ Ἔθνους μας, πρός τά ὁποῖα ἀπευθύνει τήν συμβουλή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «Μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω, ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ.»(Α΄ Τιμ. δ΄,12).

Στό πλαίσιο αὐτῆς τῆς πατρικῆς εὐθύνης ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μᾶρκος, ἐκπαιδευτικός Φιλόλογος ὁ ἴδιος, ἐτέλεσε καί ἐφέτος, καί συγκεκριμένα τήν Τετάρτη 10 Ἰουνίου 2020 τό ἀπόγευμα, τήν Ἱερά Παράκληση τῆς Παναγίας μας «ὑπέρ φωτισμοῦ, βοηθείας καί ἐνισχύσεως τῶν προσερχομένων εἰς τάς πανελλαδικάς ἐξετάσεις» στήν Ἱερά Μονή Παναγίας Βοηθείας, στό ἴδιο Μοναστῆρι, στό ὁποῖο καί ο ἴδιος προσηύχετο ὡς μαθητής καί ὡς φοιτητής, ἀλλά καί γιά τούς μαθητές του ἀργότερα ὡς καθηγητής.

Μετά τό πέρας τῆς Ἱερᾶς Ἀκολουθίας ὁ Χῖος Ποιμενάρχης μίλησε ἁπλᾶ καί πρακτικά στά παιδιά καί στούς γονεῖς μέ ἀναφορές στήν Ἁγία Γραφή (Σοφία Σειράχ, Ἀπόστολος Παῦλος) καί στούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας (Μέγας Βασίλειος) περί τῆς ἐπιμελείας, τῆς παιδείας καί τῆς ἐπιστήμης, τούς προσέφερε εὐλογίες καί δῶρα καί τούς δεξιώθηκε συζητώντας μαζί τους μέ παραδείγματα ἀπό διαφόρους τομεῖς τοῦ ἐπιστητοῦ, διαβεβαιώνοντας ὅτι θά εὑρίσκονται πάντοτε στίς προσευχές του.

Τά παιδιά καί οἱ γονεῖς ἀνεχώρησαν ἀπό τό Μοναστῆρι πνευματικά ἐνισχυμένοι γιά τήν σημαντική αὐτή διαδικασία τῆς ζωῆς τους, μέ πίστη στόν Θεό, διάθεση γιά περισσότερη μελέτη καί προσδοκία γιά θεραπεία τῆς κάθε ἐπιστήμης «πρός δόξαν Θεοῦ».

 

Από την ιστοσελίδα της Μητροπόλεως.

Σχετικά Άρθρα

Ναυτικές ιστορίες με τον Δημήτρη Τσεσμετζή
Τρί, 04/08/2020 - 08:38
φωτο αρχείου

 

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, είναι πέρα για πέρα αληθινή και έλαβε χώρα το 1971 στο πλοίο του Σταύρου Λιβανού IOANNIS ZAFIRAKIS.

Το βαπόρι φόρτωσε σιτηρά από τον Κόλπο (Gulf of Mexico) με λιμάνι εκφόρτωσης τη Μανίλα των Φιλιππίνων, και ξεκίνησε το ταξίδι του.

Πέρασαν τη διώρυγα του Παναμά και βγήκαν στον Ειρηνικό.

Όλα έβαιναν καλώς και κανονικά, εκτός του γεγονότος, ότι ο μυστακοφόρος Θερμαστής (τώρα πια Λιπαντής) από το Αίγιο δεν εμφανιζόταν καθόλου στο καπνιστήριο και στη τραπεζαρία, τις ελεύθερες ώρες του, εκτός από το να φάει βιαστικά και να πάει να κλειστεί στη καμπίνα του.

Πράγμα όχι νορμάλ για εκείνη την εποχή που το πλήρωμα αποτελείτο από 32 Έλληνες! ναυτικούς, και γινόταν της τρελής στα καπνιστήρια, από χαρτοπαίχνια, τάβλι, ντάμα, φασίνες και μπουγελώματα! (Εμείς, στο ATLANTIC STAR, ήμαστε 36 Έλληνες! (7 ναύτες, 4 τζόβενα, 2 Δόκιμοι Πλοιαρχοι, 2 Δόκιμοι Μηχανικοί, Μαραγκός, Ασυρματιστής, Ηλεκτρολόγος, Βοηθός Ηλεκτρολόγου (!), πολλές ειδικότητες που δεν υπάρχουν πια. Τώρα η σύνθεση του πληρώματος είναι 20 άτομα, και σε μερικά βαπόρια ο μόνος Έλληνας είναι ο... πλοιοκτήτης!)

Επειδή είμαστε μια μικρή κοινωνία, και ο ένας ενδιαφέρεται για τον άλλον, και η λαμαρίνα τότε, με τα υποχρεωτικά 18μηνα της Ιαπωνίας, χτύπαγε την πνευματική υγεία πολλών ναυτικών, άρχισαν οι ερωτήσεις και οι ψίθυροι. Δεν ήξεραν και πολλά πράγματα. Μόνο ένας Λαδάς (Λιπαντής), που έμενε στη διπλανή καμπίνα από αυτόν είπε, ότι άκουγε ήχους σαν να δούλευε καβουρντιστήρι, κάτι σαν μίξερ. Όταν τον ρώτησε, του είπε ότι έχει αγοράσει ένα ηλεκτρονικό εργαλείο, από την Νέα Ορλεάνη και το δοκιμάζει.

Την έκτη ημέρα του ταξιδιού, ο Λαδάς που άκουγε τους ήχους από... καβουρντιστήρι, είδε και σταγόνες αίματος στην κοινή τουαλέτα του κατώτερου πληρώματος. Τις ακολούθησε και είδε ότι κατέληγαν έξω από την καμπίνα του Θερμαστή. Από μέσα δε ακούγονταν, σιγανά πονεμένα βογγητά. (Μη μου πείτε ότι, όλα τα βογγητά είναι πονεμένα...)

Χτύπησε τη πόρτα, και τα βογγητά σταμάτησαν, αλλά δεν του άνοιξε. Πήγε στο Γραμματικό, στη Γέφυρα στις 4:30 το πρωί, που έκανε βάρδια και ήταν ο συμπολίτης μας καπτά Γιώργης Μαρτάκης (όχι αυτός που παντρεύτηκε την Ιαπωνέζα, αλλά ο τρίτος του ξάδερφος, που παντρεύτηκε... Χιώτισσα!) Καλός Γραμματικός και αργότερα καλός Καπετάνιος.

Το και το, καπτά Γιώργη. "Και δεν μου ανοίγει και βογγάει."

Παίρνει το master key o Γραμματικός, λέει του ναύτη της βάρδιας να προσέχει και κατεβαίνει με το Λαδά στη καμπίνα του μουστακαλή...

Ανοίγει τη πόρτα με το μάστερ και βλέπουν το Θερμαστή γυμνό, να κρατάει ένα λυγισμένο, σα μαγκούρα, στην άκρη σύρμα και να προσπαθεί να τραβήξει κάτι από πίσω του, ενώ έτρεχαν σταγόνες αίματος. Ο καπτά Γιώργης νομίζοντας ότι έχει ζοχάδες και προσπαθούσε να βγάλει κάποια αιμορροΐδα που αιμορραγούσε του είπε να αφήσει το συρματάκι, μην ανοίξει καινούργιες πληγές κι εκείνος θα του έφερνε αλοιφή για αιμορροΐδες και μελάνι, να συρρικνωθούν.

Εκείνος αχνά του ψέλλισε, ότι δεν έχει αιμορροΐδες και του εξήγησε ότι "αγόρασε, για ένα φίλο του, ένα δονητή, επειδή εκείνος δεν εύρισκε στην Ελλάδα, τον δοκίμασε να δει αν δουλεύει και αυτός γλίστρησε και μπήκε όλος μέσα, μαζί με τις μπαταρίες, έχει... βυζακώσει και δεν βγαίνει με τίποτα.

Ο καπτά Γιώργης του έδωσε κάτι αναλγητικά για το πόνο, είπε στους άλλους δύο Λιπαντές να κάνουν 6ωρίες και πήγε και ξύπνησε πρωϊνιάτικα τον καπετάνιο, που ήταν και αυτός Χιώτης, το καπετά Κώστα Καλλιμασιά.

"Τι λες ρε Γραμματέα; Αυτό το θηρίο, ο μουστακαλής, που μου χτυπούσε τη γροθιά στο γραφείο και ζητούσε overtime τη μία τρείς όταν τον παρακουράζαμε;"

Διάταξε "Safety Μeeting" και όλοι οι ειδικοί του είδους μαζεύτηκαν στο γραφείο πλοιάρχου.

Τα μάτια όλων έπεσαν με ελπίδα στους Μηχανικούς που είχαν βγάλει δεκάδες έμβολα στη καριέρα τους. Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας (Τρίτους μηχανικούς και Ανθυποπλοιάρχους Αυστρίας, λέγαμε τότε, τους Γ' Μηχανικούς που έγιναν από Λαδάδες, και Ανθυποπλοιάρχους που έγιναν από Λοστρόμους, χωρίς να έχουν βγάλει σχολή ή να έχουν κάνει σπουδές. Ίσως επειδή η Αυστρία δεν έχει θάλασσα! Αλλά ήταν πολύ έμπειροι και καλοί στη δουλειά τους.)

Ένας έμπειρος Τρίτος Αυστρίας, λοιπόν είπε να χρησιμοποιηθεί ο μικρός εξωλκέας των ηλεκτρομηχανών. Ο Α' Μηχανικός τον αποπήρε, λέγοντας ότι θα του χαλάσουν οι σαλαμάστρες. Ο 2ος, βλέποντας τα αδύνατο, ευλύγιστα και ανάλαφρα δάχτυλα του Μαρκόνη, που καυχιόταν ότι δίνει 150 γράμματα στο λεπτό με το τίρι - τάρα, είπε τη σκέψη του, που στη πράξη απέτυχε.

Η κατάσταση του ασθενούς επιδεινώνονταν, και η σειρά που είχε πάρει ο Μαρκόνης, στο Αθήνα ράδιο, για να μιλήσει ο Καπετάνιος με το γραφείο πολύ μεγάλη, άσε που όταν έρχονταν η ώρα της συνομιλίας, η Αθήνα μπορεί να μην ακούγονταν.

Έτσι ο Καπετάνιος συνέταξε και έστειλε το κάτωθι τηλεγράφημα.

"Λιπαντής ... τάδε, εισήγαγε εις τον αφαιδρό αυτού, πέος μετά συσσωρευτού - ταλαντοτού, παλλόμενο. STOP. Πλησιέστερος ασφαλής λιμήν Σαν Ντιέγκο Καλιφόρνιας. Επιτρέψατε παρεκκλίνω της πορείας μου για επειγόντως ιατρική βοήθεια. STOP"

Και η απάντηση του γραφείου του Λιβανού.

"Επιτρέπουμε παρέκκλιση πορείας. STOP. Βάρκα θα παραλάβει ασθενή εις Σαν Ντιέγκο. STOP. Καλή λευτεριά. STOP"

Η αλλαγή πορείας έγινε, ο "θεριακλής" ασθενής, όρθιος, γιατί δεν μπορούσε να κάτσει, παρεδόθη εις το ιατρικό τιμ της λάντζας και το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του προς Μανίλα.

Αργότερα έμαθαν από το γραφείο, ότι η εγχείρηση ήταν αρκετά δύσκολη γιατί ο μουστακαλής Θερμαστής είχε χρησιμοποιήσει κάτι νέες για την εποχή μπαταρίες, τις λεγόμενες αλκαλικές για σταθερή και καλύτερη απόδοση, με αποτέλεσμα ο δονητής, να αργήσει να σταματήσει και να βεντουζώσει βαθύτερα.

... Καλή ανάγνωση, καλό ξημέρωμα και μακριά από αλκάλια.