Χίος, Δευτέρα 6 Ιουλίου

Λευτέρης Πυκνής, ο πρώτος πρακτικός Αναισθησιολόγος της Χίου

Ιατρικά Γεγονότα της Χίου 1963-1980. Νο 37.
Κυρ, 07/06/2020 - 08:16

Δεν είχα σκοπό να αναφερθώ σε ότι αφορά την προσωπική μου πορεία στο χώρο της Υγείας, γιατί φαίνεται ολοκάθαρα μέσα από τα προηγούμενα δημοσιευμένα Ιατρικά Γεγονότα που σφράγισαν την ζωή μου .

Δεν είμαι ούτε είπα ποτέ ότι είμαι γιατρός, αλλά πρακτικός ναρκωτής νοσηλευτής, που έμαθα από τον δάσκαλο μου Γιώργο Κατσουράκη ιατρό Αναισθησιολόγο, Νο 13 Αναισθησιολόγος της χώρας να χορηγώ γενική ενδοτραχειακή νάρκωση στο νοσοκομείο της Νέας Ιωνίας Αγία Όλγα το 1967 καθώς και από τον Υφηγητή Δημήτρη Ζαμπούρα Διευθυντή της Β Χειρουργικής κλινικής.

Όσα γνωρίζω και πράττω από Χειρουργικής απόψεως μέσα από τις κλινικές και στα Χειρουργεία με όλους τους δασκάλους γιατρούς και συνεργάτες , αλλά και μόνος μου έχουν δημιουργήσει πολλά ερωτηματικά κυρίως σε ηλικίες κάτω των πενήντα χρόνων που δεν με γνωρίζουν:  Μα ποιός και τί ήταν ο Λευτέρης Πυκνής;

Για να ξεδιαλύνουν όλα και επειδή είμαι ανοιχτό βιβλίο λόγω και του ζωδίου που είμαι δίδυμος και με ωροσκόπο δίδυμο γιατί γεννήθηκα στις 7 Ιουνίου 1947 στις 10.00 πρωί ημέρα Σάββατο, λέω και γράφω καθαρά και ξάστερα σε όλους όσους με διαβάζουν το ποιός ακριβώς είμαι. 

Κατάγομαι από φτωχή πολύτεκνη οικογένεια της Καλλιμασιάς, μεγάλωσα μέχρι τα δώδεκα μου χρόνια στην Καλλιμασιά και έμαθα τα πρώτα και σπουδαία γράμματα μου στο εξατάξιο τότε Δημοτικό σχολείο του χωριού μου, που είμαστε 165 παιδιά και τα περισσότερα από πολύτεκνες οικογένειες μέσα στα πέτρινα χρόνια της εποχής!

Απ' ότι θυμάμαι από μικρός και όχι μόνο εγώ αλλά και όλα τα παιδιά της εποχής μας δουλεύαμε σε ότι δουλειά είχε ο καθένας μας.

Από κέντημα σχοίνων από βοσκή στις κατσίκες, από το μάζεμα τις καβαλίνες για κοπριά στα χωράφια... εγώ επειδή δεν είχαμε πολλά χωράφια περιουσία, έκανα από έξι χρονών και τον μικροπωλητή σε πολλές δουλειές. Ευτυχής συγκυρία παρ' ότι είμαστε πολύτεκνη οικογένεια οι γονείς μας μεροκαματιάρηδες αλλά δουλευταράδες, φρόντισαν να πάμε όλοι στην Εμπορική Σχολή Χίου και μορφωθήκαμε όλα τα παιδιά ανάλογα με τις δυνατότητες μας. 

Ήμουνα πολύ τυχερός, που από τον Σεπτέμβριο του 1963 μαθητής μόλις της πέμπτης τάξεως της Εμπορικής Σχολής βρέθηκα κάτω από την σκέπη του μεγάλου δασκάλου και μέντορα μου Γιάννη Αυγουστή... (Πανεπιστήμιο ζωής και μόρφωσης) στην πρώτη Πρότυπο Ελευθέρα Παθολογική κλινική Αυγουστή στην οδό Βασιλικάρη 2 στην Απλωταριά. 

Μέχρι το 1969 που έφυγα για τον στρατό ήταν για μένα όπως αναφέρω η μεγάλη μου μόρφωση για όλες τις ιατρικές γνώσεις και εμπειρίες που απέκτησα και εν συνεχεία μετά τον στρατό συνέχισα σε όλες τις κλινικές που υπήρχαν στην Χίο και με όλους τους γιατρούς που είχαν νυστέρι στο χέρι τους μέσα στα χειρουργεία! 

Όπως έχω ξαναπεί και γράψει έχω χορηγήσει πάνω από 4.200 ναρκώσεις... οι περισσότερες πάνω από τρεις χιλιάδες είναι μαζί με τον λεπτολόγο... τελειομανή και σχολαστικό Χειρουργό Γιάννη Ζαφείρη, που θα περιγράψω στο επόμενο κεφάλαιο γιατί βρεθήκαμε μαζί για εννέα χρόνια μέρα και νύχτα μέσα στα χειρουργεία σχεδόν όλων των κλινικών και του Μαιευτηρίου της Χίου! 

Είμαστε επί πολλά χρόνια μαζί με τις οικογένειές μας σαν μια οικογένεια και τα παιδιά μας μεγάλωσαν μαζί: Άλλωστε έχει βαφτίσει την κόρη μου μέσα στην θερμοκοιτίδα στην Μαιευτική Γυναικολογική Κλινική του Σιδερή Μαϊστρου και ο γιός του έχει γίνει κουμπάρος με τον γυιό μου! 

Για όλους όσους έχουν απορίες και αμφιβολία για όσα γράφω ότι έχω φέρει εις πέρας είτε με τους γιατρούς είτε πολλές φορές μόνος μου, ευτυχώς υπάρχουν εν ζωή πολλοί γιατροί που συνεργασθήκαμε και πολλοί που ήταν φοιτητές και ερχόταν και παρακολουθούσαν χειρουργικές επεμβάσεις για να ρωτήσουν και διαπιστώσουν!

1) Σιδέρης Μαϊστρος Μαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος.

2) Γιάννης Σεττάκης Μαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος.

3) Φώτης Παπαδόπουλος Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος.

4) Μιχάλης Σούτης Παιδοχειρουργός Διευθυντής της Παιδοχειρουργικής Κλινικής της Ευρωκλινικής Αθηνών.

5) Γεώργιος Κατσουράκης, ο μεγάλος δάσκαλος μου Αναισθησιολόγος που του έύχομαι να είναι καλά γερός υγιής και δυνατός και να περάσει τα εκατό χρόνια! 

Επίσης υπάρχουν τα παιδιά των γιατρών και γιατροί που ήταν παιδιά όταν τους χορηγούσα νάρκωση για κάποια χειρουργική επέμβαση ή καισαρική τομή!

Όποιος ή όποια έχει οποιαδήποτε απορία ή διευκρίνιση μπορεί να απευθυνθεί σε όλους όσους αναφέρθηκα. 

Καλό ξημέρωμα και καλό Σαββατοκύριακο! Χίος 6 Ιουνίου 2020 Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιωτης.

Σχετικά Άρθρα

Συζητώντας με τον Κυριάκο Ζοάνο, Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου Χίου
Κυρ, 05/07/2020 - 09:35

Έχουμε πάρει μόνο στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» 436 συνεντεύξεις, χώρια τις αμέτρητες άλλες σε διάφορα ρεπορτάζ.

Ε, πρώτη φορά, ακούσαμε αιρετό, να του εκθέτεις ένα σοβαρό πρόβλημα στο χώρο του και να λέει, αμέσως και κοφτά, «Φταίω εγώ».

Αναφερόμαστε στον Κυριάκο Ζοάνο, Πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου, που έδωσε συνέντευξη στον Γιάννη Τζούμα, στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV, στην εκπομπή «Αυτοπροσώπως» και θα μεταδοθεί την προσεχή Πέμπτη στις 7.00 και στις 11.00 μ.μ.

Ο Κυριάκος δεν είναι… επαγγελματίας της πολιτικής, απλά του αρέσει να προσφέρει, όχι παντού, εκεί που ξέρει ή μπορεί να μάθει, δεν τον πτοούν οι δυσκολίες, δεν απογοητεύεται εύκολα, πιστεύει ότι ο κόσμος απεχθάνεται τα ψέματα και πιστεύει σε ανθρώπους.

Ένας απ’ αυτούς, που τον εμπιστεύεται με κλειστά μάτια είναι ο Δήμαρχος Σταμάτης Κάρμαντζης.

Γιατί; Η απάντηση του απλή.

_ Τον εκτιμώ γιατί ξέρει τι θέλει, ξέρει μέχρι που μπορεί να φτάσει και κάνει αυτό που λέει. Εμένα αυτά μου φτάνουν.

Ο Κυριάκος Ζοάνος γεννήθηκε στην Λίμνη αλλά μεγάλωσε στο Βαρβάσι, τελείωσε Τεχνικό Λύκειο και μπαρκάρισε Μηχανικός στα πλοία με θαλάσσια υπηρεσία 9 μήνες και 15 μέρες.

Στην… 16 τον χτύπησε το βέλος του έρωτα και έριξε άγκυρα στα μαγαζιά του πεθερού του, Ομογενή του Καναδά, μέχρι που έμεινε δικό του το κατάστημα, που δουλεύει οικογενειακά 25 χρόνια, το Μπόουλιγκ της Προκυμαίας.

Μαμούνι στην δουλειά, δεν φοβάται να ανεβεί στο σκάφος του Λιμενικού Ταμείου, όταν του το ζήτησε ο Δήμαρχος, εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος με τον συνδυασμό του, γιατί ακόμα και αν δεν ήξερε, θα μάθαινε.

_Αν μου έλεγε να πάω στο Ομήρειο, θα του έλεγα, όχι, δεν ξέρω και δεν θα μάθω, στο Λιμάνι είναι διαφορετικά.

Και τι γίνεται με το Λιμάνι ή τα Λιμάνια; Ο Κυριάκος Ζοάνος απαντά σε όλα, από το κυκλοφοριακό αγκάθι της Προκυμαίας, από τα μικρά Λιμανάκια, που σε λίγο δεν θα έχουν, κατά την άποψη του, κανένα πρόβλημα, από το Λιμάνι των Μεστών, που θεωρεί ιδανικό προορισμό Κρουαζιέρας, μέχρι το Λιμάνι των Καρδαμύλων, που ονειρεύεται να δεί σε δύο χρόνια δρομολόγιο πλοίου στην γραμμή Καρδαμύλων – Πλωμαρίου σε 1,5 ώρα.

Το ίδιο απαντά και στο αγκάθι της αμαρτωλής ράμπας στο REX.

_ Για το τι έγινε πρίν δεν έχω ευθύνη, αλλά επί θητείας μου η καθυστέρηση οφείλεται σε μένα. Δεν είχα εμπειρία, έκανα λάθος, εγώ φταίω, θα ξεκινήσει άμεσα.

Ο Κυριάκος Ζοάνος με μια κόρη Φιλόλογο, μια δεύτερη να σπουδάζει Γεωπονία και ένα γιό στην Γ’ Λυκείου, δεν έχει απέραντο χρόνο, για την ακρίβεια δεν έχει καθόλου γι’ αυτό… βρίσκει. Μιλάει για τα πεζοδρόμια στην Φτωχειά Προκυμαία, για το μπάζωμα στον Χανδρής, για το Λιμάνι Μαρίνα, για τις δοκιμές κυκλοφοριακής αποφόρτισης της Προκυμαίας, μιλάει και για το χόμπι του, που ομολογουμένως και αυτό όπως το «Εγώ φταίω» το ακούσαμε πρώτη φορά.

_Μου αρέσει να βγάζω κοτοπουλάκια και κοκόρια. Δεν υπάρχει για μένα ωραιότερο πράγμα από ένα αυγουλάκι να γεννιέται μια ζωή και να μεγαλώνει.

Και τι τα κάνει τα πουλάκια;

_ Α, τα μοιράζω σε φίλους ή κάνουμε κανένα κοκοράκι σούπα.

Και που τα έχει όλα αυτά;

_Στο σπίτι μου στον Κάμπο και στο Θολόποταμι, που έχω κήπο με ζαρζαβατικά. Όλα δικά μου, τα ποτίζω μόνο νεράκι, τα βγάζω γαι να τρώμε κάτι αγνό, τρώνε και οι ποντικοί, τρώνε και οι λαγοί, μου αφήνουν και μένα τόσα που μοιράζω σε φίλους. Να μετά την εκπομπή στον κήπο μου θα πάω.

Λίγες ώρες μετά, περνάει από την ΑΛΗΘΕΙΑ και αφήνει δυό τσάντες ασήκωτες ντοματάκια, κολοκύθια, μελιτζάνες και παντζάρια.

Πήρα να τον ευχαριστήσω.

_Για να μην νομίζετε κύριε Γιάννη ότι υπερβάλλω.

Ούτε μια στιγμή δεν μας πέρασε από το μυαλό. Ο Κυριάκος είναι αυτό που φαίνεται, απλός και αυθεντικός. Το είδος… σπανίζει.