Χίος, Τρίτη 11 Αυγούστου

Τένις 1960-64 ! Πως αντί για τα... μπαλάκια ψαρέψαμε μια... κάβα

Αναπολώντας τα παλιά τα περασμένα...ποτέ όμως ξεχασμένα.
Δείτε τις Φωτογραφίες
Παρ, 18/10/2019 - 22:00

Πολλές φορές μια εικόνα, ένας δρόμος, ένας τείχος, μια στέρνα, ένας νεραύλακας, ένα πηγάδι, ένα κτίριο, ένας παλιός κήπος, μια παλαιά Βίλα, γερασμένοι ευκάλυπτοι, σκέτος παράδεισος της παραμυθένιας εποχής, πού κατά τύχη έζησα στά εφηβικά μου χρόνια !

Έχω γράψει πολλά στοιχεία από την εποχή εκείνη στο βιβλίο μου ( Λευτέρης Ιουλία Έρωτας Δημιουργία ) αλλά την συγκεκριμένη ιστορία που αφορούν και παλιούς φίλους μου, που ευτυχώς όλοι ευρίσκονται στην ζωή δεν την αναφέρω.

Το καλοκαίρι που πέρασε βρεθήκαμε στην πλατεία Βουνακίου ή Νικολάου Πλαστήρα με τον Αλέκο και τον Μιχάλη, που είχαμε να βρεθούμε από κοντά πολλά χρόνια.

Αναπολώντας τις παιδικές μας αναμνήσεις αναφέρθηκε ένα γεγονός που έγινε το καλοκαίρι του 1962 και συγκεκριμένα: Ό ανατολικός τείχος του Τέννις όπου σήμερα το κλειστό γυμναστήριο Χίου ήταν τα σύνορα με την βίλα Χανδρή στην Μπέλλα Βίστα !

Μιλάμε για ένα τεράστιο κτήμα με κήπους, οπωροφόρα δέντρα, μπαξέδες και του πουλιού το γάλα !

Στο κτήμα αυτό τού Χανδρή ο πατέρας του Αλέκου και του Μιχάλη ήταν επιστάτης. Ο Μίμης συχνά στους κήπους έκανε με τους φίλους του δεξιώσεις και γλέντια.

Το σημείο που είναι η δεξαμενή με το πηγάδι κολλητά με το τείχος του Τέννις το είχαν Κάβα με μεγάλες ποσότητες από διάφορα ποτά κρασιά βερμούτ κλπ. Το επόμενο πρωί ενώ παίζαμε Τέννις μαζί με τον Παντελή και τον Τάκη δύο μπάλες του τέννις έπεσαν δίπλα στο κτήμα του Χανδρή ! Αυτό γινόταν πολύ συχνά και εγώ σαν αίλουρος σκαρφάλωνα πάνω στους ευκαλύπτους και κατέβαινα στο κτήμα του Χανδρή και μάζευα τα μπαλάκια !

Μόλις έφθασα κοντά στην στέρνα και είδα τα ποτά κρασιά, βερμούτ κλπ φώναξα τους φίλους μου Τάκη και Παντελή και ανέβηκαν πάνω στα αποδυτήρια, ένα μικρό κτίσμα που υπάρχει ακόμη στην γωνιά, έδεσαν ένα καλάθι με σχοινί, μου το κατέβασαν κάτω και το γέμισα με πολλά ποτά τα οποία και κρύψαμε σε ένα κλειστό παράθυρο που υπήρχε στον τοίχο με μεγάλο βάθος !

Μιλάμε ότι εγώ ήμουν 15 χρονών και οι δύο φίλοι μου 17 χρονών !  Είχαμε και οι τρείς ποδήλατα οπότε τα βράδια παίρναμε μαζί μας κάποιο από τα ποτά πηγαίναμε στο κέντρο τού Τζίμη στο Κοντάρι και τρώγαμε πουλάκια που ήταν η σπεσιαλιτέ της εποχής. Ο ίδιος έβαζε άρα και τα έπιανε !

Το γράφω το γεγονός γιατί απ' ότι μου είπε ο Αλέκος, ο πατέρας του τού έριχνε ευθύνες ότι εκείνος είχε πάρει τα ποτά ! Ίσως έπεσε και ξύλο !

Μετά από 58 χρόνια λοιπόν, έλαμψε η αλήθεια για την...κλοπή των ποτών, που τα χρόνια εκείνα εμείς πάνω στην εφηβεία μας λέγαμε, τι ανάγκη έχει ο Χανδρής από τα ποτά αυτά , άλλωστε τα πίναμε στην υγειά του !

Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους καί δείχνουν την ιστορία ενός κτήματος πού ήταν παράδεισος και έσφυζε από ζωντάνια ενώ τώρα το μισό κτήμα είναι πολυκατοικίες και το υπόλοιπο αλάνα !

Αυτές τις αναμνήσεις μου έφερε στο μυαλό μου η σημερινή μου περιπατητική διαδρομή διά μέσου του κτήματος της Βίλας Χανδρή στην Μπέλλα Βίστα !

Γλυκές παιδικές αναμνήσεις λες και ήταν χθες !

Καλό Σαββατοκύριακο με Υγεία και Χαρά !

Χίος 18 Οκτωβρίου 2019 Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης

Σχετικά Άρθρα

Τρί, 11/08/2020 - 06:41

..... Αύριο 12 Αυγούστου εορτή της Αγίας Φωτιάς ! 

Έτσι την λέγαμε στα χωριά μας την συγκεκριμένη γιορτή την εποχή εκείνη .

Θα αναφερθώ σε μνήμες της εποχής για να καταδείξω την ιστορία της περιοχής από το 1950 και εντεύθεν .

Η πραγματική ονομασία της περιοχής και της παραλίας από αρχαιοτάτων χρόνων ήταν n και είναι το ΚΑΜΆΡΙ !

Με την πάροδο των χρόνων έγινε για ευκολία Αγία Φωτιά !

Και μάλιστα όχι Αγία Φωτεινή !

Γιατί στην πραγματικότητα είναι του Αγίου Φωτίου αύριο κατά το Χριστιανικό Ορθόδοξο εορτολόγιο.

Τα Καλλιμσσιωτάκια καθώς και τα Νεοχωρουσάκια συνήθως πηγαίναμε δειλά δειλά να κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα !

Έπρεπε να πάμε με τα πόδια και συνήθως πρωί έως και το μεσημέρι .

Οι Καλλιμασιώτες είμαστε πιο τυχεροί γιατί είχαμε τέσσερις παραλίες του Βότοπου, του Αγίου Αιμιλιανού,της Μονωλιάς και το Καμάρι και Αϊ Γιάννη ή Αγία Φωτιά.

Στην παραλία της Αγίας Φωτιάς ήταν το καφενείο του Σταυρί και δύο τρία ακόμη σπιτάκια του Λεώδη ,του Σωκράτη που ήρθε από την Αίγυπτο και αργότερα έκανε το πιο θεσπέσιο Εστιατόριο

Ταβέρνα με φαγητά γεμάτο φαντασία για την εποχή όπως π.χ. Εσκαλόπ , Σνίτσελ και μεγάλη ποικιλία πικάντικων εδεσμάτων !

Το παράδοξο όμως ήταν ότι η παραλία της Αγίας Φωτιάς ήταν γεμάτη Άχυρα διότι ερχόταν μεγάλα Καϊκια φορτωμένα με μπάλες από άχυρο και τροφοδοτούσαν όλη την νότια Χίο!

Πιτσιρίκια ανεβαίναμε πάνω στα πανύψηλα Καϊκια και προσπαθούσαμε ποιός θα βουτήξει από ποιο ψηλά !

Βέβαια ο δρόμος της Αγίας Φωτιάς ήταν χωματόδρομος και η παραλία δεν είχε ούτε τοίχους ούτε αλμύρες ούτε κανένα σπίτι ή κατάλυμα ! 

Μόνο αρκετοί ψαράδες που σύχναζαν στο καφενείο του Σταυρί !

Τότε και παραμονή και την ημέρα της Αγίας Φωτιάς γινόταν στον αύλειο χώρο της εκκλησίας Μεγάλο πανηγύρι και πήγαιναν και από τα δύο χωριά αλλά και Καμπούσοι,Θυμιανούσοι και πρωτευουσιάνοι !

Γενικώς τις δεκαετίες 50 και 60 η παραλία της Αγίας Φωτιάς ήταν πολύ υποβαθμισμένη και ο κυριότερος λόγος ήταν τα βαθιά νερά που μπορούσαν τα μεγάλα Καϊκια να πλησιάσουν και να ξεφορτώσουν τα άχυρα !

Να μην ξεχνάμε ότι τα χρόνια εκείνα τα χωράφια δίπλα στην θάλασσα τα έδιναν προίκα οι γονείς στα παιδιά που ήθελαν να τα τιμωρήσουν επειδή η ασκοθαλασσιά  έκαιγε τα φυτά και τα σπαρτά και μόνο κρεμμύδια μπορούσαν να καλλιεργήσουν !

Ασχέτως εάν σήμερα βρέθηκαν οι περισσότεροι με μεγάλη και αξιολόγηση περιουσία !

Σ'αυτές όλες τις παραλίες την εποχή που περνούσαν σουιτάκια το απόγευμα προς το σούρουπο στέναμε ξώβεργα  πάνω στα ξερά των σχοίνων στα γκρέμια  και πιάναμε κατά εκατοντάδες τα πουλάκια που για τα χρόνια εκείνα ήταν μπουκιά και συγχωριο !

Θυμάμαι πήγαινα με τον πατέρα μου στην παραλία της Μονωλιάς που είναι κάπως πιο άγρια και απρόσιτη και πάνω σε μία μεγάλη βέργα είχε δεμένο ένα μεγάλο αγκίστρι το έλεγε αρπάγη και μέσα σε ένα δοχείο άμμο με λάδι λεγόμενο μπασμό και πήγαινε μέχρι τα μπούτια του βαθειά και έριχνε τον μπασμό για να βλέπει καθαρά τον βυθό και έπιανε χταπόδια !

Μου έλεγε έλα να το δείς πως κάθεται σάν καβαλίνα και με γρήγορη κίνηση το έπιανε !

Στο τέλος είχε δεν είχε με έμαθε να βλέπω και να ξεχωρίζω τα χταπόδια στο βυθό !

Και επειδή αναφέρθηκα στα χταπόδια κάποια χρονιά στην Αγία Φωτιά με μεγάλη παρέα την δεκαετία 1980 σε μια βουτιά μου μαζί με το χταπόδι που έβγαλα ήταν μαζί και ένα χιλιάρικο !

Ο Άγγελος Στρουμπής που ήταν παρόν έγραψε για πλάκα στον ΧΙΑΚΟ ΛΑΌ : όποιος έχασε στην θάλασσα ένα χιλιάρικο να το ζητήσει από τον Λευτέρη Πυκνή !

Δεν ξέρω... δεν μου το ζήτησε κανείς αλλά τις ημέρες εκείνες μου έφερε μεγάλη γρουσουζιά ! Και ενώ το είχα φυλάξει για γούρι πήγα και το χάλασα και ησύχασα !

Αυτές τις λίγες θύμησες μου φέρνει η σημερινή μέρα ! 

Εύχομαι ολόψυχα σε όλους και όσες γιορτάζουν αύριο του Αγίου Φωτίου και της Αγίας Φωτιάς Χρόνια Πολλά με Υγεία και Χαρά και να είναι πάντα καλά Γεροί Υγιείς και Δυνατοί ! 

Χίος 11 Αυγούστου 2020 

Λευτέρης Πυκνής Μαλλιάς Καλλιμασιώτης