Χίος, Πέμπτη 16 Ιουλίου

Το ζευγάρι των Γάλλων που επισκέπτεται την Χίο επί 25 χρόνια

Δείτε το Βίντεο
Παρ, 06/09/2019 - 14:28

Ο Πατρίκ και η Φρανσουάζ επισκέπτονται τη Χίο για περισσότερα από 25 χρόνια, τουλάχιστον για  δυο φορές τον χρόνο, και θεωρούν κατά το ήμισυ τους εαυτούς τους Χιώτες.

Τους Γάλλους-Χιώτες συναντήσαμε στο αίθριο της Πολυκλινικής «Ελευθώ» και στην κουβέντα μαζί τους προσπαθήσαμε να δούμε το νησί μας μέσα από την δική τους άλλη ματια.

27 χρόνια πριν ο Πάτρικ και η Φρανσουάζ ήρθαν για πρώτη φορά στην Χίο, έχοντας λάβει πρόσκληση από μια φίλη τους. Πρώτη διαμονή στην περιοχή του Καρφά, όπου δυο αδέσποτα σκυλιά τράβηξαν την προσοχή και την συμπάθεια τους. Το ζευγάρι των Γάλλων «υιοθέτησε» τα συμπαθή τετράποδα και όταν έφτασε η ωρα του αποχωρισμού τα εμπιστεύτηκαν σε μια φίλη, που ανέλαβε την φροντίδα τους με τον όρο να επιστρέψουν ξανά.

Έτσι άρχισαν τα ταξίδια στην Χίο ενώ  με τα χρόνια δημιούργησαν στενές φιλικές σχέσεις με κατοίκους του νησιού και σήμερα πια έρχονται τουλάχιστον δυο φορές τον χρόνο και μένουν στην περιοχή του Αγ. Γεωργίου Ορφανού σε ένα χώρο που τον θεωρούν πια δικό τους.

Η Χίος είναι υπέροχη, αυθεντική και σε προκαλεί να την ανακαλύψεις, τονίζουν, συμπληρώνοντας ότι ευτυχώς δεν έχει μαζικό τουρισμό που θα την αλλοίωνε.

Ενθουσιασμένοι δήλωσαν  και για τους κατοίκους του νησιού χαρακτηρίζοντας τους φιλόξενους, ευγενικούς και πρόσχαρους.

«Έχει κάτι αυτό το νησί που σου δίνει μια αίσθηση ελευθερίας», μας ανέφεραν, απαντώντας στην ερώτηση μας γιατί επιλέγουν την Χίο όλα αυτά τα χρόνια.

Στις παρατηρήσεις τους για το νησί το μοναδικό στοιχείο που ανέφεραν είναι ο …ξεχωριστός τρόπος οδήγησης των Χιωτών  λέγοντας ότι πιστεύουν ότι αν μπορείς να οδηγήσεις στην Χίο μπορείς να οδηγήσεις παντού.

Οι Γάλλοι φίλοι μας δε βρήκαν τίποτα άσχημο να αναφέρουν για το νησί μας ενώ ιδιαίτερα η Φρανσουάζ που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα τόνισε ότι κυρίως τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί αισθητά ο τρόπος που η πολιτεία αντιμετωπίζει τα ΑμεΑ.

«Έχουν δημιουργηθεί θέσεις στάθμευσης και οι πολίτες τις σέβονται, ενώ ολοένα και περισσότεροι χώροι αναψυχής έχουν δημιουργήσει πρόσβαση για ΑμεΑ», ανέφερε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας ότι αυτό που την κέρδισε είναι οι ίδιοι οι πολίτες της Χίου που είναι πρόθυμοι  να βοηθήσουν σε κάθε  περίπτωση που υπάρχουν σημεία που δεν μπορεί να διασχίσει.

«Λέμε στους φίλους μας να επιλέξουν την Χίο, για τους ανθρώπους και την αυθεντικότητα της » μας  λένε αποχαιρετώντας μας με ένα μεγάλο χαμόγελο και λέγοντας μας  πόσο  τυχεροί είμαστε που ζούμε σε αυτό τον τόπο.

O διευθυντής στη Διοίκηση Διαστήματος στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL), Σταμάτης Κριμιζής γράφει για τη δική του Χίο.
Πέμ, 16/07/2020 - 18:17

Όταν ανθίζουν τα λεμονοπορτόκαλα, ολόκληρη η Χίος μοσχοβολάει. Και όταν οι ανοιξιάτικες βροχές μάς κάνουν τη χάρη, τα αρώματα της πλούσιας βλάστησης σε μεθούν. Οι περιηγητές σε περασμένους αιώνες ονόμασαν  τη Χίο «Μυροβόλο». Στην αρχαιότητα ονομαζόταν και «πιτυούσα», για το πλήθος των πεύκων που κάλυπταν το έδαφός της, «οφιούσα», για το πλήθος των φιδιών που ζούσαν στο νησί, «αιθάλη» για το ηφαιστιογενές έδαφός της και «μάκρις» λόγω του σχήματός της, ενώ ο Όμηρος την αποκαλεί «παιπαλόεσσα», δηλαδή βραχώδη, κρημνώδη. Πέμπτο μεγαλύτερο νησί της Ελλάδας, η Χίος βρίσκεται απέναντι από τη χερσόνησο της Μικρασιατικής Ερυθραίας, από την οποία χωρίζεται με τον ομώνυμο δίαυλο.

Η θάλασσα και το κύμα κάνουν το νησί από ψηλά να μοιάζει με πλοίο που ταξιδεύει. Η Χίος μένει στη θέση της, αλλά οι Χιώτες ταξιδεύουν. Από πάντα ταξίδευαν. Η ναυτική παράδοση είναι συνυφασμένη με την ιστορία του νησιού από τους προϊστορικούς χρόνους. Τα προϊόντα της Χίου ταξίδευαν με τον τεράστιο εμπορικό στόλο των Χίων στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα. Μεταξύ αυτών ο περίφημος και πανάκριβος «αριούσιος οίνος»,  για τον οποίο ο Δημοσθένης κατηγορούσε τους Αθηναίους ως σπάταλους στην κατανάλωσή του, και φυσικά η μαστίχα.

Να πω, πως, όταν ως παιδιά μελετούσαμε την ιστορία του νησιού μας, νιώθαμε μία πληρότητα. Ναι, γνωρίζαμε και για τον Όμηρο και τα έπη του, και ξέραμε ότι υπήρξε γείτονάς μας. Το σπίτι μας βρισκόταν ένα μόνο χιλιόμετρο από την Πέτρα του. Περνούσαμε συχνά από αυτήν καθ’ οδό προς το αμπέλι του παππού μας στην πλαγιά του βουνού. Τότε δεν δίναμε και πολλή σημασία στη Δασκαλόπετρα, ένα εξόγκωμα σε σχήμα θρονιού στο κέντρο της επίπεδης κορυφής ενός ογκώδους βράχου, όπου ο ποιητής, η παράδοση λέει, δίδασκε τα έπη του στη συγκεντρωμένη ομήγυρη. Το θεωρούσαμε τέλεια φυσικό, «ναι, ο Όμηρος πάλαι ποτέ ζούσε στη γειτονιά μας, και γιατί όχι;»

Στην εφηβεία, το ενδιαφέρον της παρέας επικεντρώθηκε στην παράδοση του ρουκετοπόλεμου της Λαμπρής. Η κατασκευή των ρουκετών διαρκούσε από την αρχή της Σαρακοστής μέχρι το Μεγάλο Σάββατο. Τη βραδιά της Ανάστασης δικός μας στόχος ήταν να πετύχουμε τον κουμπέ (θόλο) της εκκλησίας του Αγίου Μάρκου και από την αντίθετη πλευρά οι αγιομαρκούσοι στόχευαν το καμπαναριό της Παναγίας Ερυθειανής, της δικής μας εκκλησίας.

Τα χρόνια πέρασαν, και στο Γυμνάσιο, από τα 25 αγόρια που είμαστε στην τάξη μου, τα 23 έγιναν καπετάνιοι και οι δύο φυσικοί. Η δική μου η μοίρα με έφερε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στα Διαστημικά Προγράμματα της ΝΑΣΑ. Η δουλειά μου ήταν πολύ κοντά σ’ αυτή των καπεταναίων της θάλασσας. Όπως εκείνοι, εξερευνούσα κι εγώ τις θάλασσες του Διαστήματος συνεχίζοντας την παράδοση της ναυτοσύνης και των βρονταδούσικων ρουκετών. Έτσι δόθηκε, με δική μας πρόταση, η ονομασία «Χίος», από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, σε έναν από τους κρατήρες του αστεροειδούς «Έρως», που εξερευνήσαμε με το διαστημόπλοιο  NEAR το 2001.

Σε όλα αυτά τα χρόνια της αποδημίας μου ανά τον κόσμο και το διάστημα, πάντοτε αισθάνομαι την ανάγκη να επιστρέφω στα πάτρια εδάφη, να απολαμβάνω τη γραφικότητα των μεσαιωνικών Μαστιχοχωρίων, τις κρυστάλλινες ακρογιαλιές και τα αρώματα της Χίου, τα χρώματα της φύσης την άνοιξη, που οφείλονται στα χιλιάδες αγριολούλουδα και στις τέσσερις παραλλαγές της τουλίπας ή λαλάδας, που ενδημούν στη χιακή γη, και φυσικά να απολαύσω το φαντασμαγορικό θέαμα του ρουκετοπόλεμου κάθε Ανάσταση.

*O Σταμάτης Κριμιζής είναι διευθυντής στη Διοίκηση Διαστήματος στο φημισμένο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής (APL) του Πανεπιστημίου Johns Hopkins.

Πηγή: https://www.athensvoice.gr