Στις γυναίκες της διπλανής πόρτας αναφέρεται το καινούργιο βιβλίο της Μέλης Βυζανιάρη - Τσακού. Στις καθημερινές γυναίκες, που η κάθε μία και όλες μαζί βιώνουν καταστάσεις που δεν είναι οι καλύτερες δυνατές και ευχάριστες. Στις γυναίκες που παλεύουν πολλές φορές κάτω από αντίξοες συνθήκες να σταθούν στα πόδια τους. Στις γυναίκες που μπορεί να είναι το άλλο μισό του ουρανού, αλλά ουκ ολίγες φορές φτάνουν στα όρια της απελπισίας και της απογοήτευσης.
«Γυναίκες», λοιπόν, το φρέσκο πόνημα της Μέλης που για μια ακόμα φορά ασχολείται με κοινωνικά θέματα τα οποία προσεγγίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία και συναισθηματική φόρτιση. Και δεν είναι η πρώτη φορά που η εξαιρετική συγγραφέας ασχολείται με σοβαρό προβληματισμό για όλα όσα τεκταίνονται στον κοινωνικό περίγυρό μας. Όλα τα έργα της, αρχής γενομένης από το «Δουλικό», με δύο εκδόσεις παρακαλώ, σημαδεύονται από τρυφερότητα για τα αδύναμα πλάσματα που βρίσκονται να αντιμετωπίζουν κυκλώνες. Και είναι τόσο προσεκτική και ευγενική η προσέγγισή της που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τις καλές προθέσεις της. Και υποθέτω ότι πολλές σύγχρονες γυναίκες, μέσα από τους χαρακτήρες που υπάρχουν στο βιβλίο, κάπου θα συναντήσουν τον εαυτό τους. Γιατί δεν ζούμε σε έναν κόσμο ηθικό, αγγελικά πλασμένο, δυστυχώς…
Αφηγηματικός, γραπτός, στρωτός ο νεοελληνικός λόγος της συγγραφέως που ξέρει να διαχειρίζεται σωστά την κάθε ιστορία, χωρίς να καταλήγει στα άκρα με μελό διηγήσεις. Το αντίθετο μάλιστα. Σέβεται την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και σε κάνει συμμέτοχο σε περιστατικά στα οποία θα μπορούσες να είσαι εσύ ο πρωταγωνιστής ή στην περίπτωσή μας η πρωταγωνίστρια.
Είκοσι διαφορετικές γυναίκες μπαίνουν στο στόχαστρο της Μέλης η οποία ενδιάμεσα στην κάθε ιστορία φροντίζει να αναλύει περιληπτικά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του κοινωνικού περίγυρου. Η κάθε γυναίκα έχει τις δικές της αγωνίες, προβληματισμούς, ανησυχίες και ζητούμενο, βέβαια, είναι η λύτρωση, που άλλες φορές έρχεται και άλλες παρέρχεται.
Ενδεικτικά περιγράφονται ιστορίες που έχουν σχέση με τη χήρα και τις αγωνίες της για το γιο της, με την πόρνη που καταλήγει μια σωστή νοικοκυρά, με τη γεροντοκόρη που τα όνειρά της προδόθηκαν και θυσιάστηκε, με την υπηρέτρια, την αλαφροΐσκιωτη, τη μαμή παντός καιρού, την κουτσομπόλα, την καφετζού που διατηρεί το καφενείο του συγχωρεμένου άντρα της, την ασχημομούρα, την καλόγρια, την Αμερικάνα, την ορφανή, τη τζογαδόρα, την παπαδιά που αντιστέκεται στον πειρασμό, τη ζητιάνα που είχε να φροντίσει τα ορφανά εγγονάκια της, τη στέρφα, την πολύτεκνη, την αγράμματη που τελικά έμαθε γράμματα, την απατημένη και την μάντισσα που μια χαρά βολεύτηκε με τα χαρτιά και τα καφεδάκια.
Η έκδοση από το άλφα πι, πάντα προσεκτική και αξιοθαύμαστη. Μπράβο Μέλη!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
