«Αγαπητέ μου Δημήτρη, η παρατεινόμενή σου δημοσιογραφική σιωπή με στεναχωρεί, όπως φαντάζομαι και πολλούς άλλους, και με ανησυχεί... Εύχομαι να επανέλθεις σύντομα στις "επάλξεις" ακμαιότατος και υγιής. Φιλικότατα Κ. Ε. Φραγκομίχαλος».
Το παραπάνω μήνυμα από τον αγαπητό δάσκαλο, μου δίνει την ευκαιρία να «εξηγηθώ» για την παρατεινόμενη απουσία μου από τις 30 Απριλίου από τη στήλη. Και όπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν, επειδή θεωρώ τους αναγνώστες μου δικούς μου ανθρώπους, δεν έχω «μυστικά» μαζί τους. Τώρα κάποιοι θα πουν και τι μας ενδιαφέρει εμάς τι κάνεις εσύ και γιατί απουσιάζεις και θα έχουν δίκιο. Όσοι λοιπόν ανησύχησαν, όπως ο αγαπητός Κωνσταντίνος, να γράψω δυο λόγια.
Πριν ένα δίμηνο «φύτρωσε» εκεί που δεν την έσπειρε κανείς, μια κύστη στη σπονδυλική στήλη μου, η οποία μου προκαλούσε ανυπόφορους πόνους. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν με «έπιανε» κανένα παυσίπονο, ακόμα και οπιούχο. Ούτε το επισκληρίδιο. Και όταν πονάς δεν έχεις μυαλό, ούτε να σκεφτείς. Ο αγαπητός μου νευροχειρουργός, Δημήτρης Δρόσος, προσπαθούσε με διάφορους τρόπους να απαλύνει τους πόνους, αλλά εις μάτην. Ήθελε να αποφύγει την επέμβαση και φιλότιμα έκανε ό,τι μπορούσε και τον ευχαριστώ. Ως που έφτασα στο απροχώρητο και αποφασίσαμε να γίνει η επέμβαση. Όμως ο γιατρός είχε προγραμματίσει άλλα χειρουργεία και έπρεπε να περιμένω. Όμως δεν άντεχα άλλο και πήγα στον γιατρό που μου είχε κάνει και παλιότερα επεμβάσεις, στη Θεσσαλονίκη.
Η επέμβαση έγινε, οι πόνοι σταμάτησαν, η μυελοπάθεια όμως θα εξακολουθεί να μου προκαλεί κινητικά προβλήματα, αλλά τι μπορείς να κάνεις; Και ως συνέπεια της επέμβασης μου απαγόρευσαν να οδηγώ για 20 μέρες, να κολυμπώ για άλλες τόσες, να αποφεύγω το κάθισμα στον ηλεκτρονικό υπολογιστή 15. Σήμερα έκανα μια εξαίρεση.
Αυτή ήταν η περιπέτειά μου που με ταλαιπώρησε βασανιστικά πάνω από ενάμιση μήνα και τώρα περιμένω να περάσουν οι μέρες των απαγορευτικών και να επανέλθω. Και με την ευκαιρία ευχαριστώ θερμά όλους τους φίλους που ενδιαφέρθηκαν και με συγκίνησαν με την αγάπη τους. Και ιδιαίτερα τον Δημήτρη Δρόσο που απέδειξε για μια φορά ακόμα το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του.
