Λίγο πριν την εκπνοή του 2025.
Ένα βράδυ του Δεκέμβρη που το πλοίο της γραμμής, πριν προσεγγίσει το λιμάνι της Χίου, πέρασε για να αποβιβάσει επιβάτες πρώτα στα Ψαρά, μετά στις Οινούσσες.
Η αναγγελία προσέγγισης στο λιμάνι των Ψαρών φυσικό ήταν να ξυπνήσει αρκετούς επιβάτες. Όπου βρίσκονταν...
Το λιμάνι, ο μώλος, τα γιορτινά φώτα και στις ηρωικές κορφές τους ένα αλλιώτικο Φώς.
Η Ηρωική Νήσος των Ψαρών...
Σε απόσταση αναπνοής.
Άμα τα είχες " προσκυνήσει" στο φώς της μέρας κάπως υπέθετες που θα ήταν η " Μαύρη ράχη" .
Μες στην νυχτιά...
Καταλύονται αποστάσεις και χρόνος...
Με το τράβηγμα της κουρτίνας, αχνό φαίνονται οι ακτογραμμές, τα απόκρημνα βράχια, ακούς και ανάκατες φωνές που έρχονται από τα βάθη της Ιστορίας. Ένδοξες. Τρόμου. Θυσίας.
Ο ήχος των μηχανών που κάνουν προσέγγιση κάνει να τις καλύψει...
Μα η φωνή της Ηρωικής Νήσου...
Θέλει σιγαλια, θέλει τέτοιες γαλήνιες μυστικές ώρες για να ακουστεί.
Μιλάνε τα Ψαρά!
Χωρίς να βλέπει ο περαστικός της θάλασσας το μεγαλεπήβολο άγαλμα της Δόξας, τον Αη Νικόλα... Τίποτα.
Μόνο τα φωτισμένα σπίτια των κατοίκων τους και τα βράχια που έγιναν αυτόπτες μάρτυρες της θυσίας.
Ο Νίκος Γιαλουρης τα έλεγε στο λεύκωμα του
" Η κούνια της φωτιάς " ...
Αστράφτει η Ιστορία στα λίγα λεπτά που κράτησε η αποβίβαση των επιβατών που είχαν εισητήριο για Ψαρά.
Για τους υπόλοιπους επιβάτες του πλοίου παράταση του ταξιδιού δύο ώρες. Για τους Ψαριανούς και τους Αιγνουσσιώτες, το αυτονόητο...
Που περίμεναν χρόνια.
Ένα πλοίο απευθείας από Πειραιά για να πηγαινοέρχονται στα ακριτικά νησιά τους...
Ηρωική Νήσος Ψαρών!
"Ηρωικοί" και όσοι σε βάθος χρόνου δεν άφησαν όλο το χρόνο, τις πατρογονικές εστίες για μια πιο εύκολη ζωή στην Χίο, στην πόλη... Ψαριανοί και Αιγνουσσιώτες
Για λίγο αναρωτήθηκα: "Θα ερχόμουν να ζήσω εδώ χειμώνα καλοκαίρι;"
Με απαγορευτικά; Με συντροφιά την Ιστορία; ..." Η απάντηση γρήγορη και ειλικρινής.
Ηρωικοί Ακρίτες των ακριτικών Νομών...
Ριζωμένοι σε ματωβαμμενα βράχια...
Μια νύχτα του Δεκέμβρη προσκύνημα έξω από την Ηρωική Νήσο των Ψαρών.
Δια θαλάσσης.
Στην Αιγνούσσα ποτισμένη με τον ιδρώτα των Μικρασιατών προσφύγων...
Μάλλον δεν άκουσα την αναγγελία αποβίβασης.
Νομός Χίου όλα τα νησιά. Δίπλα μας! Πόσο όμως τα νιώθουμε; Αφουγκραζομαστε την Ιστορία καί το παρόν τους; Τις σιωπηλές ή ανταριασμενες νύχτες του χειμώνα;
Τι είναι αλήθεια" ηρωικό " στους καιρούς μας;
Την απάντηση στο βαθύ ερώτημα, μια δική του απάντηση είχε δώσει ο διοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Χίου, κύριος Σταύρος Καπελλαρίδης σε μια απρογραμμάτιστη συζήτηση μετά την καταστροφική φωτιά του Αυγούστου.
Τυπικά είχε τελειώσει.
Με συνόδευε προς τις σκάλες.
" Λέτε ΗΡΩΕΣ εμάς τους πυροσβέστες, αλλά για μένα ΗΡΩΙΔΑ είναι για παράδειγμα μια γυναίκα που εργάζεται σκληρά, καθαρίζει καθημερινά σκάλες γραφεία, σπίτια για να μεγαλώσει, μόνη, τα παιδιά της".