Η μοίρα της Δημόσιας περιουσίας, η αίσθηση του νεοέλληνα ότι κάθε τι μη προσωπικό, άρα συλλογικό, δεν ανήκει σε κανέναν, συνεπώς αν δεν λεηλατείται ρημάζει.
Αυτό που έδειξε ο φακός για το Ορειβατικό καταφύγιο Βικίου, το ίδιο και χειρότερο, με την έννοια ότι είναι μέσα στα πόδια μας, έδειξε και για τους Ξενώνες του Κολυμβητηρίου.
Τα πάντα ερείπια, καταστροφή, λεηλασία και κολώνες που απορεί κανείς πως μπορούν και σηκώνουν ακόμα μπαλκόνια.
Αυτή την εικόνα αντικρύσαμε σήμερα στην διάρκεια ρεπορτάζ με αφορμή την έναρξη εργασιών συντήρησης και ενεργειακής αναβάθμισης του Κολυμβητήριου, προϋπολογισμού 805.000.
Στόχος μας είπε ο Πρόεδρος του Νομικού προσώπου Γιάννης Μανάρας, είναι σε ένα χρόνο από σήμερα να μιλάμε για ένα νέο Κολυμβητήριο.
Αρχίσαμε από τους Ξενώνες, δυναμικότητας 16 δωματίων γιατί είναι στην χειρότερη μοίρα, μας είπε ο Ανάδοχος του έργου Σωτ. Στρογγυλός, αφού έχουν να συντηρηθούν από 1987 που κατασκευάστηακαν. Στόχος μας είπε είναι να παραδώσουμε την δουλειά σωστά και εντός χρονοδιαγράμματος
