Χίος, Τρίτη 16 Οκτωβρίου

Συνάντηση Αυγενάκη - Καλογήρου για το προσφυγικό - μεταναστευτικό

Τετ, 25/04/2018 - 13:38

Η Περιφερειάρχης Βορείου Αιγαίου, Χριστιάνα Καλογήρου, οι Αντιπεριφερειάρχες Θεόδωρος Βαλσαμίδης και Χρύσανθος Αργυρίου και ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου  Αλέξανδρος Ροδίτης, συναντήθηκαν σήμερα το πρωί με τον Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και Βουλευτή Ηρακλείου  Λευτέρη Αυγενάκη και τον αναπληρωτή Τομεάρχη Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής της ΝΔ και Βουλευτή Λέσβου  Χαράλαμπο Αθανασίου στα γραφεία της Περιφέρειας στη Λέσβο.

Η συνάντηση έγινε στο πλαίσιο επίσκεψης κλιμακίου της ΝΔ στο νησί.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης η Περιφερειάρχης επανέλαβε τις σταθερές θέσεις της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου για το προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα, οι οποίες τα τελευταία τρία χρόνια έχουν επανειλημμένως κατατεθεί στους αρμόδιους κυβερνητικούς φορείς και αποτυπώνονται στα εξής 5 σημεία:

  • Οι δυνατότητες προσωρινής φιλοξενίας μεταναστών- προσφύγων στα νησιά του Βορείου Αιγαίου εξαντλούνται στη συνολική δυναμικότητα των τριών Κέντρων Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Λέσβου, της Χίου και της Σάμου.
  • Η ανάγκη ενίσχυσης των Υπηρεσιών Ασύλου.
  • Η ανάγκη άμεσης αποσυμφόρησης των νησιών.
  • Η ανάγκη φύλαξης των θαλάσσιων συνόρων.
  • Ο έλεγχος και ο συντονισμός της λειτουργίας των ΜΚΟ.

 

Για άλλη μια φόρα τονίστηκε, επίσης, η δυσκολία της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στα νησιά καθώς και η συσσωρευμένη κόπωση δομών και ανθρώπων που οδηγούν σε καταστάσεις έντασης και βίας. Επισημάνθηκε, τέλος, ότι το προσφυγικό- μεταναστευτικό αποτελεί ζήτημα ακραίας συνθετότητας και υπογραμμίστηκε ότι τίθεται θέμα ασφάλειας υπό την ευρύτερη έννοια.

Σχετικά Άρθρα

Συνέντευξη του Δημάρχου Χίου Μ. Βουρνού στην εφημερίδα "Φιλελεύθερος"
Δευ, 15/10/2018 - 20:21
Μ. Βουρνούς

Ο δήμαρχος Χίου Μανώλης Βουρνούςεπισημαίνει τα προβλήματα στη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης και τον αντίκτυπο που έχουν στις τοπικές κοινωνίες. «Δεν μου αρέσει να καταφεύγω σε γενικεύσεις. Θα αναφερθώ στα όσα συμβαίνουν στο νησί μου» τονίζει.

Μιλώντας στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» ο κ. Βουρνούς αναφέρεται σε περιπτώσεις υπέρογκων αμοιβών, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την κατασκευή του hotspot στη Χίο, «για το οποίο κανείς δεν γνωρίζει πόση ήταν η εργολαβία, πόσα ξοδεύτηκαν και πού πήγαν».

«Ας ξεκινήσουμε από τα λύματα. Η Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης Αποχέτευσης Χίου εγκατέστησε πολύ γρήγορα με μελέτη που έκανε την αποχέτευση, ώστε να φτάσει μέχρι τα όρια του Κέντρου Υποδοχής. Το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής έκανε τις εσωτερικές εγκαταστάσεις αποχέτευσης κι αυτές συνεχώς αστοχούν από την πρώτη στιγμή, το ίδιο συμβαίνει και με τις υπόλοιπες υδραυλικές εγκαταστάσεις. Με αποτέλεσμα να βγαίνουν τεράστιες ποσότητες λυμάτων στο περιβάλλον. Κάτι που ουδέποτε οι αρμόδιοι διαχειριστές μπόρεσαν να αποκαταστήσουν. 

Το ίδιο συμβαίνει και με την καθαριότητα. Δεν περιμένουμε έναν χώρο που θα αστράφτει. Ο καθαρισμός δεν είναι δουλειά μιας ΜΚΟ, το να μοιράσεις φαγητό, η εκπαίδευση, δεν είναι δουλειά των ΜΚΟ, οι οποίες μπορούν ανά πάσα στιγμή να φύγουν. Ιδίως για τα πέντε νησιά των συνόρων. 

Η χρηστή διοίκηση και διαχείριση φαίνεται και στην ουσία της υποθέσεως. Οταν σε έναν χώρο που έπρεπε να έχει το πολύ 900 άτομα, η Δικαιοσύνη απεφάνθη ότι δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 1.274, και έχει 2.000-2.300 άτομα, εν γνώσει τους, αυτό, από μόνο του, σημαίνει ότι δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν. Δεν είναι μόνο η οικονομική διαχείριση, με τη στενή έννοια, η χρηστή διοίκηση είναι η ουσία της υποθέσεως. Οταν στη Μόρια συμβαίνει αυτό που συμβαίνει, ποια μεγαλύτερη απόδειξη για λάθος διαχείριση;».

Υπάρχουν και εδώ επιχειρήσεις που έχουν ISO, που τροφοδοτούν τα παιδιά στο Μουσικό σχολείο, ας πούμε. Ωστόσο, έβαλαν τόσο αυστηρές «προδιαγραφές», οι οποίες στην ουσία άφησαν μια εταιρεία, δύο εταιρείες, ελάχιστους δηλαδή να «παίζουν», χωρίς βεβαίως καμία να είναι από τα νησιά που είχαν πρόβλημα 

Τα στοιχεία που δίνονται στη δημοσιότητα για τον αριθμό των προσφύγων είναι τα πραγματικά; 

Υπάρχουν αρκετές πηγές που δίνουν στοιχεία για τον αριθμό των προσφύγων και μεταναστών. Τον ακριβή αριθμό των ανθρώπων που υπάρχουν σε ένα νησί δεν τον ξέρει κανείς. Η Ελληνική Αστυνομία και το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, σε γενικές γραμμές, γνωρίζουν ποιοι βρίσκονται σε χώρους φιλοξενίας ή σε ξενοδοχεία. Δεν γνωρίζουν αυτούς που βρίσκονται σε διάφορα σημεία από μόνοι τους. Οσον αφορά τα hotspots και το νησί μου τη Χίο, έχουμε μια τάξη μεγέθους, το τονίζω μια τάξη μεγέθους, για το πόσοι βρίσκονται εντός. Φαντάζομαι ότι είναι πιο δύσκολο να γίνει ακριβής καταγραφή στα σημεία με μεγαλύτερο φόρτο. Σε κάθε περίπτωση, το να ξέρουμε κατά προσέγγιση και να λέμε είναι περίπου τόσοι, αυτό δεν είναι σοβαρό πράγμα. Κυρίως όταν μιλάμε για ανθρώπους που βρίσκονται σε έναν συγκεκριμένο χώρο, όταν υποτίθεται ότι έχεις μια ευαισθησία… 

Αυτή η έλλειψη στοιχείων μπορεί να έχει πρακτικές επιπτώσεις, ας πούμε στα συσσίτια; 

Ασφαλώς. Δεν νομίζω ότι κανείς μπορεί να παράγει συσσίτια χωρίς να γνωρίζει τον ακριβή αριθμό των ατόμων που θα έρθουν να πάρουν συσσίτιο. Δεν είναι λογικό; 

ΜΚΟ υπάρχουν σοβαρές, που κάνουν εξαιρετικά τη δουλειά τους, αλλά και οργανώσεις «καουμπόηδες», «καλά παιδιά» που θέλουν να σώσουν τον κόσμο για μια βδομάδα, γιατί τόσο έχουν διακοπές, κάνουν την κατάσταση «κουβάρι» και σηκώνονται και φεύγουν. Οπως και κάποιοι άλλοι που βρίσκουν προνομιακό πεδίο για να ασκήσουν δραστηριότητα 

Πιστεύετε ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο αφήνει περιθώρια για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος; – Σήμερα, έπειτα από χρόνια προσφυγικής – μεταναστευτικής κρίσης, δεν νοείται να υφίσταται κατάσταση «έκτακτης ανάγκης». Το κράτος θα έπρεπε να είχε λάβει τα μέτρα του, να είχε αρθρώσει τους μηχανισμούς για να αντιμετωπίσει το μέγεθος και την πολυπλοκότητα του φαινομένου. Από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα. Από την επίκληση αυτής της «έκτακτης ανάγκης». Τρία χρόνια μετά, δεν μπορούμε να βασιζόμαστε σε ΜΚΟ για τη διαχείριση των συνόρων. ΜΚΟ υπάρχουν σοβαρές που κάνουν εξαιρετικά τη δουλειά τους, αλλά και οργανώσεις «καουμπόηδες», «καλά παιδιά» που θέλουν να σώσουν τον κόσμο για μια βδομάδα, γιατί τόσο έχουν διακοπές, κάνουν την κατάσταση «κουβάρι» και σηκώνονται και φεύγουν. Οπως και κάποιοι άλλοι που βρίσκουν προνομιακό πεδίο για να ασκήσουν δραστηριότητα. Αυτή όμως η κατάσταση έχει σημαντικές επιπτώσεις και αντικατοπτρίζεται και στην τοπική κοινωνία, δημιουργώντας προβλήματα που σε κάθε ευνομούμενο κράτος δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Αυτό θα έπρεπε να είναι δουλειά του κράτους και μόνο. Ενός κράτους που έχει νομοθεσία, κανονισμούς, αποστολή. 

 

Εχουν υποπέσει στην αντίληψή σας φαινόμενα οικονομικής κακοδιαχείρισης; 

Ο Δήμος Χίου δεν μετέχει άμεσα στη διαχείριση. Εχω ακούσει, όμως, περιπτώσεις υπέρογκων αμοιβών, χρημάτων που έχουν δοθεί και αυτό που έχει παραδοθεί δεν είναι της ίδιας αξίας. Για το hotspot της Χίου ακούστηκε ότι ξοδεύτηκε αλλού ένα εκατομμύριο ευρώ, αλλού ενάμισι, αλλού ένα διακόσια, αλλού περισσότερα. Σε κάθε περίπτωση, επειδή έχω και μια τεχνική εικόνα του πόσο μπορεί να έχει κοστίσει κάτι, σίγουρα δεν βλέπεις ένα εκατομμύριο ευρώ να έχει «πέσει» στην κατασκευή. Είναι αρκετά λιγότερο. Μπορεί να κάνω λάθος εκτίμηση, αλλά κανείς δεν έχει βγει να πει ακριβώς πόση ήταν η εργολαβία, πόσα ξοδεύτηκαν και πού πήγαν στον προϋπολογισμό, για ποιο λόγο πληρώθηκαν. Γιατί δεν δίνεται μια επίσημη απάντηση; 

Παλιότερα είχατε πει: «Ο Π. Καμμένος πηγαίνει μόνο εκεί όπου υπάρχουν ”τα φράγκα”, στις κατασκευές και τη σίτιση – με εταιρεία catering που έχει έδρα την Αθήνα και στέλνει στους μετανάστες φαγητό που δεν τρώγεται». 

Να διευκρινίσω τι εννοούσα: Ενώ όλοι περίμεναν ότι η ανάμιξη του υπουργείου Εθνικής Αμυνας θα ήταν στην ανεύρεση κατάλληλων χώρων και προσωπικού για την αντιμετώπιση σοβαρής και έκτακτης κρίσης, αντιθέτως είδαμε το υπουργείο να αναμιγνύεται με θέματα που άπτονται έργων, υποδομών και σίτισης, δηλαδή θέματα που αφορούν οικονομικά ζητήματα και προμήθειες του Δημοσίου. Κατανοώ ότι αρχικά αυτό έγινε λόγω ευελιξίας και ταχύτερης αντιμετώπισης των καταστάσεων. Τρία χρόνια όμως μετά, συνεχίζουμε να έχουμε ανάγκη αυτή την εξαίρεση και δεν έχουμε δημιουργήσει τις δομές που πρέπει. Αυτό που δημιουργεί τα ερωτηματικά είναι το γεγονός ότι παραμένουμε σε μια εν είδει «κατάσταση ανάγκης» εδώ και τρία χρόνια. 
Οταν δεν υπήρχε ακόμα ούτε hotspot ούτε τίποτε και φωνάζαμε να ανοίξει ένα στρατόπεδο, να βρεθεί ένας ενιαίος χώρος να πάνε οι άνθρωποι σε στρατόπεδα που ήταν ελεύθερα, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας ήταν αρνητικά κάθετο – και μετά, σου λένε, ευτυχώς που ήρθε ο στρατός να σώσει την κατάσταση, που από μόνο του σημαίνει την πλήρη αποτυχία όλων των υπολοίπων. Είτε για τις κατασκευές είτε για τη σίτιση, για τα οποία απ’ ό,τι φαίνεται δαπανήθηκαν πολλά χρήματα. 

Δηλαδή;

Τι δηλαδή; Πόσος είναι ο προϋπολογισμός των χρημάτων που δίνονται κάθε μήνα; Είναι ένα πολύ σοβαρό ποσό. Και να τονίσω και το άλλο. Οταν είχαν πρωτοβγεί, η διατροφή γινόταν από τοπικές επιχειρήσεις. Υπάρχουν και εδώ επιχειρήσεις που έχουν ISO, που τροφοδοτούν τα παιδιά στο Μουσικό σχολείο, ας πούμε. Ωστόσο, έβαλαν τόσο αυστηρές «προδιαγραφές», οι οποίες στην ουσία άφησαν μια εταιρεία, δύο εταιρείες, ελάχιστους δηλαδή να «παίζουν», χωρίς βεβαίως καμία να είναι από τα νησιά που είχαν πρόβλημα. Εμμένω πως το υπουργείο Εθνικής Αμυνας και τα στελέχη των Ενόπλων δυνάμεων, τα οποία ζούμε καθημερινά και κάνουν εξαιρετικά τη δουλειά τους, δεν θα έπρεπε να ασχολούνται εσαεί με τις κατασκευές και με το φαγητό. Εχουν άλλη αποστολή. Ας πούμε ότι το υπουργείο ασχολήθηκε εκτάκτως. Θα έπρεπε όμως να έχει τελειώσει η υπόθεση. Είναι δυνατόν ύστερα από τρία χρόνια να συνεχίζει να ασχολείται με οτιδήποτε θέλουμε να κατασκευάσουμε και με τη διατροφή των προσφύγων – μεταναστών; Δεν μπορεί κάποιος άλλος να κάνει την προμήθεια του φαγητού; Δεν μπορεί το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής; Το υπουργείο που ασχολείται με την πρόνοια και την κοινωνική αλληλεγγύη; Το υπουργείο Υποδομών με τις κατασκευές; 

Για το hotspot της Χίου ακούστηκε, αλλού ότι ξοδεύτηκε ένα εκατομμύριο ευρώ, αλλού ενάμισι, αλλού ένα διακόσια, αλλού περισσότερα. Σε κάθε περίπτωση, επειδή έχω και μια τεχνική εικόνα του πόσο μπορεί να έχει κοστίσει κάτι, σίγουρα δεν βλέπεις ένα εκατομμύριο ευρώ να έχει «πέσει» στην κατασκευή. Είναι αρκετά λιγότερα 

Για την ποιότητα του φαγητού; Υπάρχουν καταγγελίες, από τους ίδιους τους φιλοξενούμενους στα hotspot, ότι «δεν τρώγεται»… 

Εχουμε ακούσει πάρα πολλά. Ακόμα και για το διατροφολόγιο που, χωρίς να χρειάζεται να κοστίσει παραπάνω, πολλές φορές δεν ταιριάζει με τις διατροφικές συνήθειες ή άλλους σοβαρούς λόγους (πχ. δεν τρώνε πατάτες και προτιμούν το ρύζι). Αν και δεν έχω ασχοληθεί το τελευταίο διάστημα, είναι τόσο απογοητευτική η γενική εικόνα που… 

– Το προηγούμενο διάστημα; 

– Θυμάμαι πεταμένα φαγητά γιατί δεν μπορούσαν να τα φάνε, ανθρώπους που έλεγαν ξεκάθαρα «αυτό δεν τρώγεται», όχι μια ή δύο φορές, όχι σε μια υπερβολή της στιγμής, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν έχω προσωπική άποψη επί του συγκεκριμένου ζητήματος. 

– Θεωρείτε ότι μπορεί να έχουν χαθεί κονδύλια; 

– Για να το πει κανείς αυτό πρέπει να μιλάει με στοιχεία και αποδείξεις. Αυτό που έχουμε ακούσει επανειλημμένως είναι ότι η Ελλάδα έχει κάνει χρήση των έκτακτων κονδυλίων της Ε.Ε. και όχι τόσο των χρημάτων που διατίθενται από τον τακτικό προϋπολογισμό της. Εγώ προσωπικά στη Χίο βλέπω μια κατάσταση συχνά χαοτική, χαμένη, χωρίς να ακολουθείται μια πολιτική με μια προοπτική σωστής διαχείρισης. Εχουμε προσφύγει στη Δικαιοσύνη και υπάρχουν αποφάσεις οι οποίες δεν τηρούνται. Η ουσία όμως που δημιουργεί όλα αυτά είναι η απόλυτη έλλειψη πολιτικής. Ακριβέστερα, μιας πολιτικής η οποία δεν ακολουθείται στην πραγματικότητα.

Με ευθύνη της κυβέρνησης; 

Πρωτίστως της κυβέρνησης. Η Ε.Ε. πρότεινε μια πολιτική, σωστή ή λάθος, η χώρα δεσμεύτηκε ότι θα την ακολουθήσει και, στο σκέλος που την αφορά, τις επιστροφές προς την Τουρκία, δεν το κάνει. Είτε γιατί δεν μπορεί, είτε γιατί δεν θέλει. Το να παρατάς χιλιάδες ανθρώπους σε τέτοιους χώρους, με τα γνωστά προβλήματα και αυτά που έρχονται στην επιφάνεια, αυτό δεν είναι πολιτική. 

(Η συνέντευξη δόθηκε στον δημοσιογράφο Γαβριήλ Χ. Σερέτη)