Χίος, Τρίτη 15 Οκτωβρίου

''Γυνή πλέουσα'' παρουσιάστηκε στους Σταύλους του Χωρέμικου

Δείτε το Βίντεο
Δευ, 12/08/2019 - 17:46

  ''Εἰς τὸν μικρὸν λιμένα τῆς ὡραίας νήσου του, ὅλες τὶς χρονιές, συνήθως τὸν Ὀκτώβριον, κατέπλεεν ἐπιστρέφων ἀπὸ τὰ ταξίδια μὲ τὴν σκούναν του, ὁ καπετὰν Γιάννης ὁ Καραντής, ὁ ἐπιλεγόμενος καὶ Καραβοκύρης.''                                               

Το διήγημα του Παπαδιαμάντη ''Γυνή πλέουσα''  σκηνοθετεί η Αρκαδία Ψάλτη και διερευνά την μυστική ζωή των γυναικών των ναυτικών. Αρχές του 1900 στο νησί γιορτάζουν την επιστροφή του καραβοκύρη και ξεδιπλώνονται στα μάτια μας η εποχή, τα ήθη και τα έθιμα, οι γειτονιές, ο κάπελας, τα παιχνίδια των παιδιών, μα και τα βαθύτερα των ψυχών τους συναισθήματα και ανάγκες, ελλείψεις και αναπληρώσεις,τα ανείπωτα που προσπαθούν να ειπωθούν. Μέσα από συμπτώσεις μια αποκάλυψη κι ένας καυγάς.

Λεπτομέρειες της δουλειάς τους παρουσίασαν σε συνεντευξη τύπου η Αρκαδία Ψάλτη, Μαρία Ρεβελάκη και Λένια Ξενάκη, στον χώρο, όπου θα διαδραματιστεί η παράσταση, στον παλιό Σταύλο του κτήματος Χωρέμη, τον οποίο η οικογένεια έχει μετατρέψει σε στολίδι.

Η γλώσσα όπως μας εξήγησαν είναι Παπαδιαμάντια αλλά απολύτως κατανοητή.

― Θὰ πάω νὰ πέσω νὰ πνιγῶ!… Θὰ πνιγῶ, Καραβοκύρη μ᾿!… Θὰ πάρῃς στὸ λαιμό σ᾿ τὰ παιδάκια μας…Ἦτον ἡ φωνὴ τῆς Καπετάνισσας. Τὴν ἀνεγνώρισε.

― Δὲν πᾷς νὰ πνιγῇς!… Θὰ μοῦ κάμῃς καὶ τὴ χάρη… Παίρνω ἄλλη!… ἀπήντα μετὰ καγχασμῶν ἡ φωνὴ τοῦ πλοιάρχου.

Η Καραβοκυρού πνίγει την μοναξιά της στην γλύκα του κρασιού. Οι δυό γειτόνισσες κρυφοκοιτάζουν και κρυφομιλούν.

― Πάω νὰ πνιγῶ, θειακούλα μου!

H θειά Χριστοδουλίτσα, παλαιόν λείψανον, 95 ετών αναφωνεί:

― Καὶ σηκώνεις καὶ τὰ ροῦχά σου, μὴν βραχῇς!… Εἶναι ρηχὰ τὰ νερὰ ἐδῶ, πλιὸ βαθιὰ νὰ πᾷ νὰ βρῇς νὰ πέσῃς!

 Ο  Παπαδιαμάντης, με  χιούμορ και ευαισθησία φανερώνει τα αφανέρωτα. Με τρόπο που να μην φανερωθούν ποτέ. Μα να έχουν κι όλας ειπωθεί. Και όλο αυτό γεμάτο από αγνή αγάπη και συμπόνια για τον άνθρωπο.

Η σκηνοθεσία της παράστασης είναι της Αρκαδίας Ψάλτη.

Τα κουστούμια και η σκηνογραφική επιμέλεια της Αφροδίτης Αναστοπούλου.

Ερμηνεύουν: Λένια Ξενάκη,Μαρία Ρεβελάκη, Αρκαδία Ψάλτη, που παρουσιάζονται σήμερα και... φωτογραφικώς.

Μουσικοί: Κανονάκι Γιάννης Φασιανός, Τραγούδι Ελένη Θεριουδάκη

Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου ''αγγελοπετριά''

Οι Σταύλοι του Χωρέμικου, όπου θα γίνει η παράσταση και οι οποίοι παραχωρούνται δωρεάν βρίσκονται στην οδό από Κοντογιάννη 20, κοντά στο παλιό ΙΚΑ, σήμερα γραφεία της Κιβωτού, με είσοδο από την οδό Ατσικής, βρίσκεται δηλαδή 50 μέτρα από το τέλος της Απλωταριάς.

Η παράσταση που διαρκεί 70' θα ανεβαίνει στις 16,17,18,19και 20 Αυγούστου στις 9.30 μ.μ. με τιμή εισιτηρίου 12 ευρώ.

Προπώληση Βιβλιοπωλείο Πυξίδα. Κρατήσεις 6979 079451

 

 

Σχετικά Άρθρα

Γράφει η Τασσώ Γαΐλα*
Δευ, 14/10/2019 - 11:29

Τα Εύθυμα της βεγγέρας. Διηγήματα η εργογραφική αυτή δουλειά της κας Αργυρώς Ζαννίκου-Ψώρα, γραμμένα με κυρίαρχο όπλο το μεγάλο ενδιαφέρον της συγγραφέας μας για παλιές ιστορίες του γενέθλιου τόπου της, της Χίου και με το προσωπικό της χιούμορ που την έκαναν να επιλέξει για δημοσίευση αστείες ιστορίες, ιστορίες με σάτυρα κι όχι μόνο….

Κινούμενη, λοιπόν με αυθορμητισμό και διάθεση να μας φτιάξει το κέφι παρουσιάζει μια σειρά ιστοριών που χρόνο διεξαγωγής τους έχουν τον 19ο αιώνα με κάποιες εξαιρέσεις όπου και περνάμε στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα. Αυτή και μόνο η «ιστορική» τοποθέτηση των γεγονότων σε τόσο μακρινούς χρόνους δίνει ιδιαίτερη αξία στο καλαίσθητο βιβλίο της κ. Α. Ζ. Ψώρα γιατί ο νεότερος αναγνώστης μαθαίνει μέσα από σατυρικές ιστορίες πολλά από τα ήθη, έθιμα και κρατούσες κοινωνικές συνθήκες εκείνης της ‘άγνωστης’ σχεδόν εποχής.

Πετυχημένη σάτυρα, γραφή απλή και καθημερινή με έντονη την παρουσία ντοπιολαλιάς. Το κάθε ένα διήγημα της έχει την δική του προσωπικότητα, αφήνει στον αναγνώστη -με την καλή περιγραφική ικανότητα της γράφουσας-, μια εικόνα από ένα παρελθόν πολύ μακρινό αλλά ταυτόχρονα αγαπητό λόγω της ‘ανθρωπιάς’ που εκείνα τα χρόνια υπήρχε στις ανθρώπινες σχέσεις.

Το τελευταίο διήγημα του βιβλίου: «Ο πετράς, ο χτίστης μαστρο-Δημήτρης» είναι αυτοβιογραφικό αναφερόμενο σε οικογενειακά της πρόσωπα και στην ίδια, άρα και -χρονικά- το πιο σύγχρονο.

‘Βεγγέρα’ αποκαλούσαν στην Χίο τις συγκεντρώσεις τα βράδια στα σπίτια για κουβεντούλα κλπ τις εποχές εκείνες που ακόμη δεν υπήρχαν τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις κλπ. Σε αυτές διασκέδασαν οι συγκεντρωμένοι με αστεία ανέκδοτα, παραμύθια, χαρούμενες ιστορίες .κλπ. Όλα αυτά αρέσανε στην συγγραφέα που ζητούσε από κοριτσάκι από τα μεγαλύτερα σε ηλικία συγγενικά της πρόσωπα να της λένε τέτοιες ιστορίες. Τις κατέγραψε και μας τις παραδίδει. Μας παραδίδει μια «άγνωστη» παλιά Χίο του τέλους του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού, μια Χίο που λόγω των χρονικών ορίων δράσης των διηγημάτων πολλοί όχι μόνο δεν γνωρίζουν αλλά δεν θα μπορούσαν καν να την φανταστούν.

Χρονογραφήματα λογοτεχνίζοντος ύφους θα χαρακτήριζα αρκετά από αυτά τα 20 διηγήματα, ενώ η συγγραφέας τα κατέταξε όλα στην κατηγορία του διηγήματος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι όλα μα όλα τα γραπτά της γραμμένα με αρκετές αξιώσεις.

Η Αργυρώ Ζαννίκου-Ψώρα με αρκετά καλή μόρφωση και ενδιαφέρουσα επαγγελματική σταδιοδρομία διακρίνεται για την έντονη δράση της στα κοινωνικά και στο χώρο των γραμμάτων όπου έχει βραβευτεί για ποιητική της συλλογή και έχει δράση στο χώρο του ραδιοφώνου ενώ τον Μάιο του 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Ευχαριστώ».

Την ευχαριστώ θερμά για τη συμβολή της στα πολιτιστικά της Χίου και για την ευκαιρία που μου έδωσε να απολαύσω το εξαιρετικό της παρόν βιβλίο.

Αργυρώ Ζαννίκου-Ψώρα

Τα εύθυμα της βεγγέρας

Σ.167

Εκδόσεις Άλφα Πι / Ροδοκανάκη 7/ Χίος.

 

*Η Τ. Γαϊλα είναι αρθρογράφος - ερευνήτρια