Χίος, Τρίτη 13 Νοεμβρίου

Η Μαρία του 11 στο Λωβοκομείο

Ταινία μικρού μήκους από τον Μπάμπη Κοιλιάρη
Δείτε τις Φωτογραφίες
Δευ, 13/08/2018 - 17:53
φωτο Μπάμπης Κοιλιάρης

Στο Λωβοκομείο της Χίου και στην Ημέρα Μνήμης που έγινε από τον πολιτιστικό σύλλογο της περιοχής Κοφινά & Σήφι έγινε με επιτυχία η πρεμιέρα της Δραματικής ταινίας μικρού μήκους του Μπάμπη Κοιλιάρη "Η Μαρία του 11".

Πλήθος κόσμου παρακολούθησε και τις δύο προβολές που είχαν προγραμματιστεί το πρωί και το απόγευμα της Κυριακής 12/8/2018 χειροκροτώντας εγκάρδια το αποτέλεσμα.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Στην τραγική αυτή μυθοπλασία, η ηρωίδα μας είναι μια νιόπαντρη κοπέλα 21 χρονών. Η Μαρία. Αμέσως μετά τη διάγνωση της λέπρας, επέλεξε να εισαχθεί στο Χιώτικο άσυλο το 1946, στο δωμάτιο με αριθμό 11. Έζησε εδώ για 11 χρόνια και θάφτηκε στον τάφο με τον ίδιο αριθμό. Το 11, ένα χρόνο πριν ανακαλυφθεί το φάρμακο για την ίαση της νόσου του Χάνσεν. Σημασιολογικά ο αριθμός 11 για μένα, είναι η αρχή και το τέλος. Το κλείσιμο ενός δεκαδικού κύκλου. Το 1 ξαναβρίσκει το 1.

ΟΙ ΡΟΛΟΙ: Όλοι οι συμμετέχοντες είναι ερασιτέχνες μέλη του Συλλόγου Κοφινά, κάτοικοι της γειτονιάς μας με ευαισθησία για το Λωβοκομείο και την περιοχή.

Η κεντρική φιγούρα, που την ενσαρκώνει η Αλεξάνδρα Μοσχούρη ήταν πειστική από την αρχή. Η ίδια, μετά την ανάγνωση του σεναρίου και τις πρώτες υποδείξεις μου, φαινόταν τόσο θλιμμένη και σκεπτική που πίστεψα πως ήταν η ίδια η Μαρία. Κατάφερε να αποδώσει την προσωπικότητα της ηρωίδας τέλεια μέχρι τέλους. Ο ιερέας, Ματθαίος Μαυρογιώργης αποπνέει σεβασμό σε κάθε σκηνή του έργου που εμφανίζεται. Η νοσοκόμα, Ειρήνη Γεωργούλη φαίνεται να κάνει πολύ σωστά και ευσυνείδητα τη δουλειά της στο έργο, όσο καλά την κάνει και στην καθημερινή της εργασία. Ο Γιατρός, Παντελής Γκιάλης, φαίνεται πως συγκινήθηκε στ’ αλήθεια, μόλις διέγνωσε τη λέπρα στην Μαρία και με πραγματικό πόνο υπέγραψε την εισαγωγή της στο ίδρυμα.

Στην κάμερα και το μοντάζ ήταν ο Μιχάλης Κοιλιάρης που έκανε και την επιλογή μουσικής υπόκρουσης. Φροντιστής: η Άννα Μαρία Ζαφειράκη. Αφηγητής ο Μανώλης Λαγκαδούσης. Παραγωγή ΕΕΑΣ Κοφινά, Σήφι Χίου.

ΣΚΟΠΟΣ της ταινίας είναι η προβολή της πλήρους εγκατάλειψης αυτού του σπουδαίου μνημείου, του Λωβικομείου Χίου, του μακροβιότερου σε συνεχή λειτουργία ασύλου Χανσενικών στην Ελλάδα, από το 1378 έως το 1959 και η έγκαιρη διάσωσή του με κάθε τρόπο.

 

Ενδιάφερον για την ταινία

Σχετικά Άρθρα

Δευ, 12/11/2018 - 06:34

Βουρλιώτες μαχητές με αρχηγό στην "Εθελοντική Φάλαγγα", τον Γεώργιο Καρπουζάκη, από τα Βουρλά της Μικράς Ασίας, πολέμησαν στο πλευρό του "Τακτικού Ελληνικού Στρατού" στις μάχες που ακολούθησαν την "11η Νοεμβρίου 1912" και συνέβαλαν τα μέγιστα στην απελευθέρωση της Χίου.

Αυτή την τεράστια συνεισφορά των "Εθελοντικών Στρατευμάτων" στην απελευθέρωση του νησιού μας, εκτός από τους Βουρλιώτες, πολέμησαν επίσης ομάδες από την Ικαρία και την Κρήτη, μαζί και κάμποσοι καλόγεροι από το Άγιο Όρος, τίμησε ο ''Φάρος Βαρβασίου" την Κυριακή το βράδυ 11 Νοεμβρίου 2018, με μια πολύ εμπεριστατωμένη εκδήλωση ιστορικού ενδιαφέροντος, στις εγκαταστάσεις του στην αίθουσα του "Ανδρέα Αξιωτάκης'' στο Βαρβάσι, με τιμώμενους προσκεκκλημένους, αλλά και συμμετέχοντες, μέλη της ''Ένωσης Βουρλιωτών Μικράς Ασίας'' που ήρθαν από την Αθήνα με τον πρόεδρό τους, για να γιορτάσουν μαζί με τους Χιώτες και το ''Φάρο'', τα ''Ελευθέρια'' της Χίου επί τη ευκαιρία της τοπικής εθνικής μας εορτής.

Η "Εθελοντική Φάλλαγκα των Βουρλιωτών'' πολέμησε με εξαιρετική αποτελεσματικότητα στα χωριά της βόρειας Χίου όπως είπε ο Βουλευτής Χίου, Ανδρέας Μιχαηλίδης, που είχε αναλάβει την προεδρία του ''Φάρου'', μετά τον αείμνηστο ιδρυτή του Συλλόγου, Ανδρέα Αξιωτάκη και τόνισε ότι αυτή την τεράστια συνεισφορά τους, οφείλουμε να την θυμόμαστε και να την τιμούμε, πάντα, αυτές τις επετειακές μέρες. Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, που για δεύτερη φορά αναδεικνύει το θέμα αυτό μαζί με την πρόεδρο του ''Φάρου'' Γεωργία Χούλη και με τα μέλη του συλλόγου, αναφέρθηκε αναλυτικά στα γεγονότα της απελευθέρωσης της Χίου, με στοιχεία που ανέσυρε από σχετική ιστορική βιβλιογραφία, εστίασε στη δράση των βουρλιωτών, στις μάχες που μαίνονταν για μήνες στην ύπαιθρο της Χίου, μέχρι την παράδοση του Ζιχνή Μπέη και τόνισε ότι μόνο τα Γιάννενα και το νησί της Χίου, απελευθερώθηκαν με αιματηρές μάχες εκείνη τη χρονική περίοδο.

Ο πρόεδρος  της '' Ένωσης Βουρλιωτών Μικράς Ασίας'' Φώτης Καραλής, όταν ανέβηκε στο βήμα, πρώτα-πρώτα ευχαρίστησε τους χιώτες, που όπως είπε υποδέχτηκαν και φρόντισαν τους βουρλιώτες που κατέφυγαν στη Χίο, κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και ανάμεσα στους πρόσφυγες, καθώς πληροφόρησε το κοινό, ήταν και η γιαγιά του, που παρέμεινε στο νησί περίπου ενάμιση μήνα. Ο κ. Καραλής είπε λίγα λόγια για τα Βουρλά, για τους Βουρλιώτες, όπου μετά τη μικρασιατική καταστροφή, βρήκαν νέα στέγη στην Καισαριανή, την Κρήτη, την Κοκκινιά και προετοίμασε τους παρισταμένους για το DVD που έφερε μαζί του και που προβλήθηκε στη συνέχεια, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να δει συνοπτικά μέσα σε μισή ώρα, πάρα πολλά στοιχεία για την πολύ σημαντική πολιτεία των Βουρλών της Μικράς Ασίας, που ήταν η Αρχαία Ιωνική πόλις Κλαζομενές.

Τα Βουρλά είχαν 35.000 κατοίκους έλληνες πριν τη μικρασιατική καταστροφή, την ίδια στιγμή που η Πάτρα είχε 45.000 κατοίκους, η Λάρισσα 20.000, το Ηράκλειο 18.000, τα Χανιά 15.000 και η Κοζάνη 8.000 κατοίκους. Τα Βουρλά ήταν η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη του ελληνισμού μετά την την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Σμύρνη και είχε και μία τεράστια παραγωγή σταφίδας.

Η σταφίδα των Βουρλών ήταν ξακουστή καθώς παρήγαγαν 20.000 τόνους σταφίδα το 1920 με 22, ενώ ολόκληρη η Ελλάδα σήμερα παράγει μόνο 10.000 τόνους. Τα Βουρλά είχαν μια πολύ σπουδαία παράδοση και στον τομέα της εκπαίδευσης, αφού είχαν τις απαιτούμενες υποδομές και σχολειά τέτοια που προσέφεραν στο ανώτερο επίπεδο μόρφωσης. Άλλωστε και ο Γεώργιος Καρπουζάκης, που ηγήθηκε στην "Εθελοντική Φάλαγγα των Βουρλιωτών", που πολέμησαν για την απελευθέρωση της Χίου το 1912, όπως φαίνεται από το ημερολόγιό του εκείνων των ημερών κι όπως παρατήρησε κι ο Ανδρέας Μιχαηλίδης, που το ανέγνωσε για το κοινό, σίγουρα ήταν άνθρωπος με ανώτερη μόρφωση, αφού χειριζόταν τη λόγια γλώσσα με μεγάλη ευχέρεια.

Ο κ. Μιχαηλίδης πληροφόρησε επίσης το κοινό της εκδήλωσης, ότι αυτή η πρώτη σημαία που υψώθηκε στο διοικητήριο της Χίου, η αυτοσχέδια σημαία της Ευγενίας Μαδιά, μετά την απόβαση των ελληνικών στρατευμάτων στο νησί, αποφασίστηκε το μεσημέρι μετά τη φετινή παρέλαση, με κοινή φροντίδα του Δήμου Χίου και της Ταξιαρχίας, να δοθεί σε ειδικούς για αναπαλαίωση, διότι χρειάζεται επειγόντως προστασία από τη φθορά που έχει επιφέρει ο χρόνος.

Ο κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι ο δρόμος του αεροδρομίου ονομάζεται "Λεωφόρος Ενώσεως", επειδή, αυτόν τον δρόμο βάδισαν οι έλληνες στρατιώτες, από το Κοντάρι μέχρι την πόλη της Χίου, την 11η Νοεμβρίου του 1912, για να ενωθεί το νησί μας με τον υπόλοιπο ελληνικό εθνικό κορμό.

Η Πρόεδρος του Φάρου, Γεωργία Χούλη, φανερά συγκινημένη από την εκδήλωση, αντάλλαξε δώρα με τον πρόεδρο της '' Ένωσης Βουρλιωτών Μικράς Ασίας'' κλείνοντας την εκδήλωση με το υπέροχο κέρασμα που προσέφεραν στους προσκεκκλημένους οι κυρίες του ''Φάρου'', με μια μικρή ξενάγηση στη βιβλιοθήκη, τα Εργαστήρια και τους χώρους ψυχαγωγίας του κτιρίου.