«Καλημέρα παιδιά!
Μέσα στις Γιορτές, όταν τα εγγόνια μου σημείωσαν απουσίες, αφού δεν είχαν σχολείο -εκείνα- και δουλειά οι μαμάδες τους, το βιβλίο του Γιάννη, που μου αφιέρωσε τόσο γλυκά, μου κράτησε συντροφιά, γιατί δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από ένα σιωπηλό σπίτι» αναφέρει σε επιστολή της στην "Αλήθεια" η συγγραφέας Μέλη Τσακού σημειώνοντας:
«Έχω να πω πως το απήλαυσα, τόσο σαν ιστορικό ανάγνωσμα, όσο και σαν "κουβέντα" από το στόμα ενός φίλου, που σχολίαζε τα τεκταινόμενα της τοπικής κοινωνίας. Βέβαια, ήταν περίοδοι που η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, μα είχε και γεγονότα που την ελάφρυναν, όπως οι απαγωγές κοριτσιών, τα έργα των κινηματογράφων κλπ. Ο τόπος μας πέρασε δύσκολες πολιτικές αναταράξεις, αδικίες και τιμωρητικές συμπεριφορές, πείνασε, κρύωσε, κυνηγήθηκε, μα επιβίωσε.
Κάποια από τα περιγραφόμενα γεγονότα τα είχα διαβάσει ξανά σε έντυπα τοπικής έκδοσης, μα, σαν παλιά δασκάλα, ξέρω πως "η επανάληψις είναι η μήτηρ της μαθήσεως"! Όσο συχνότερα διαβάζουμε για το παρελθόν μας, τόσο πιθανότερο είναι να πάρουμε μαθήματα, από θετικές ή αρνητικές συμπεριφορές.
Περιμένω τη συνέχεια, που ξέρω πως δεν θ' αργήσει μιας και γνωρίζω καλά το "μαμούνι" που κατατρώει το μυαλό και τις πράξεις του Γιάννη.
Σας εύχομαι, με τούτη την ευκαιρία, καλή νέα χρονιά, με υγεία κι ευημερία.
Σας φιλώ, Μέλη».
