Στο σημείο που φαίνεται στη φωτογραφία (διασταύρωση Λ. Αλλατίου – Ερμοφάντους) υπήρχε ένα από τα ωραιότερα δέντρα της Χίου. Πλατύφυλλο, θεόρατο, η διακλάδωσή του θύμιζε ολόκληρη πολιτεία. Στέκονταν εκεί τουλάχιστον έναν αιώνα. Η μεγαλοπρέπεια αυτού του μνημείου της φύσης ήταν σπάνιο δείγμα για τη Χίο, και τη συγκεκριμένη ιστορική περιοχή.
«Οι χωριάτες που παζαρεύουν τα τσιμέντα» (Νίκος Γκάτσος) το έκοψαν σύριζα, έτσι όπως κατακρεουργούν πάντα την ανυπεράσπιστη ζωή του φυσικού περιβάλλοντος. Η ανάπτυξη της δενδρικής δομής του συγκεκριμένου μνημείου είχε ενσωματώσει τερατώδη υπεραξία διαμέσου του χρόνου, του τόπου και των φυσικών συνθηκών. Υπεραξία την οποία μόνο πολιτισμένοι άνθρωποι μπορούν να εκτιμήσουν. Οι υπόγειες διαδρομές του ριζώματος μπορεί να φτάνουν μέχρι και το Δημοτικό Κήπο. Επειδή μετά τον αποκεφαλισμό το τσιμέντο πέταξε αμέσως φύλλα, έστειλαν όπως φαίνεται και στη φωτογραφία τη μπουλντόζα να το σκάψει. Αφελείς που είμαστε… πλήρης άγνοια. Δεν πεθαίνει κύριοι το υπόγειο ρίζωμα, όπως ακριβώς δεν ξεριζώνονται τα συμπλέγματά σας, όσο κι αν δεν το θέλετε, είναι ψυχικά ισοδύναμα.
Λοιπόν για να τελειώνουμε με την αμορφωσιά. Η Ιστορία το επιβεβαιώνει: δεν υπάρχει λαός που να γνώρισε οικονομική άνθηση, όντας σε τόσο χαμηλό πολιτισμικό, πνευματικό, διανοητικό επίπεδο. Γιατί το έκοψαν; Μάλλον για να φαίνεται καλύτερα η ταμπέλα που γράφει ΠΩΛΕΙΤΑΙ.
Πωλείται αυτό για το οποίο προσπάθησαν οι πρόγονοί μας εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ο ελάχιστος σεβασμός στο ιερό που ήταν ανέκαθεν στοιχείο ελληνικής ταυτότητας. Δεν είναι πια, γι’ αυτό δεν βλέπουμε προκοπή και το μέλλον μας αξίζει. Ας το αποδεχθούμε.
Βαγγέλης Μεννής
