Χίος, Τρίτη 19 Νοεμβρίου

Μια Μαντάμ Σουσού με το... Σεις και με το... Σου!

Από την υπέροχη Εφηβική Θεατρική Ομάδα Αγίου Γεωργίου Βροντάδου.
Δείτε τις Φωτογραφίες
Τετ, 14/08/2019 - 07:36

 Μια εξαιρετική ''Μαντάμ Σουσού'' από μια εξαιρετική θεατρική ομάδα, την Εφηβική Ομάδα Αγίου Γεωργίου Βροντάδου, απόλαυσε την Τρίτη 13 Αυγούστου 2019 στις 9.00 μ.μ. το κοινό που γέμισε απ' άκρη σ' άκρη τον προαύλιο χώρο της παλαιάς Ενοριακής αίθουσας του Αγίου Γεωργίου Βροντάδου.

 Με το που ξεκίνησε το έργο και πολύ γρήγορα οι χαρούμενοι θεατές μικροί και μεγάλοι άρχισαν να γίνονται ενθουσιώδεις και τα πηγαία χαμόγελα εξελίχθηκαν σε αυθόρμητα γέλια, που ξεσπούσαν κάθε τόσο από τα καθίσματα γιατί όλα τα παιδιά έπαιζαν το ρόλο τους υπέροχα, με τη δροσιά και τη χάρη της νιότης και με την άνεση της Βασιλειάδου, του Αυλωνίτη, του Αλεξανδράκη και του Φωτόπουλου.

Η Μαντάμ Σουσού, ο Παναγιωτάκης, η Μαρίκα, ο Ζωρζ, ο Κατακουζηνός, η Κατίνα που βαπτίστηκε Μαρί και που ξαναβαπτίστηκε από την κυρά της Λεωνί,(πολύ αριστοκρατικότερον),και όλοι οι άλλοι χαρακτήρες που πραγματικά ζωντάνεψαν στη σκηνή οι νεαροί ταλαντούχοι ηθοποιοί του Βροντάδου, ατακάζαριζαν άμεσα, εύστοχα και παραστατικά και μετέφεραν το κοινό κατευθείαν στο Βύθουλα και στο ''Ιχθυοπωλείον το Λούβρον'', στο Κωλονάκι με τις Σνομπαρίες που δεν πιάνουνε φράγκο μπροστά στη Μαντάμ Σουσού...και στο ''Καφενείον ο Θείος Πλάτων''(εις ανάμνηση  της Αρχαίας Ακαδημίας Πλάτωνος που ήταν στο Βύθουλα).

 Δύο ολόκληρες ώρες κύλησαν χωρίς να το καταλάβει κανείς, η άπνοια και η ζέστη της βραδιάς πέρασαν τελείως απαρατήρητες...και ξαφνικά η Σουσού είπε...''Επτωχεύσαμεν κανονικώς!...Αλλά γιατί επτωχεύσαμεν;!...Eπειδή ήμασταν πλούσιοι!!!''...Ξαναγύρισε λοιπόν, από το Κολωνάκι με τις Σνομπαρίες και τον λιμοκοντόρο Κατακουζηνό που της έφαγε την κληρονομιά, πίσω, στον ταπεινό και φτωχικό Βύθουλα με τον καλόκαρδο Παναγιωτάκη που το στόμα του έσταζε μέλι όταν της έλεγε ''ζαργάνα μου!...'' και της έκανε όλα τα καπρίτσια και τα χατήριά της χωρίς ούτε μια φορά να τη μαλώσει πραγματικά για την για την ευπιστία και την αφέλεια της που την έκανε να μεγαλοπιάνεται.

 Η Μαντάμ Σουσού κατάλαβε και εκτίμησε το Βύθουλα με ''τις Τσοκαρίες'' του, την ψαραγορά και τα χαμηλά σπιτάκια...τον Ζωρζ τον Κουρέα με τα παρδαλά Γαλλικά του και την κιθάρα του και τον αγαπημένο της Παναγιωτάκη...Γιατί η Μαντάμ Σουσού είναι μια πραγματική Κυρία και είναι πράγματι υπεράνω χρημάτων κι ας λέει ''Σιλάνς πτωχέ!''...Ενδιαφέρεται πάντα για το ανώτερον και το ιδεατόν και είναι πραγματικά καθωσπρέπει Μαντάμ Σουσού ''με το σεις και με το σού".

Τα παιδιά, αγόρια και κορίτσια που έπαιξαν, στόλισαν το έργο τους και με δύο υπέροχα χορευτικά εποχής (Μπελ-Επόκ), στην έναρξη και στο κλείσιμο. Το μπουζούκι που συνόδεψε τον Παναγιωτάκη στο Ζε'ϊμπεκικό του στο Καφενείο ''έδωσε ρέστα'' και καταχειροκροτήθηκε. 

 Τα υπέροχα σκηνικά άλλαζαν με ταχύτητα και μαεστρία από Κολωνάκι σε Βύθουλα και το αντίστροφο

  Ο αφηγητής ήταν εκφραστικότατος και παραστατικός.

 Η Θεατρική μεταφορά του μυθιστορήματος του πραγματικά αθάνατου Δημήτρη Ψαθά που κάθε φορά μας δίνει κέφι, ήταν ευφυέστατη και συνόψισε σε δυο ώρες επί σκηνής με δροσιά και ζωντάνια, όλα όσα εξιστόρησαν τα δεκάδες τηλεοπτικά επεισόδια της ΕΡΤ στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η πολύ εύστοχη και πικάντικη αυτή διασκευή του σεναρίου για τις ανάγκες της συγκεκριμένης παράστασης είναι έργο (και η γενική επιμέλεια) του νεαρού Όμηρου Γιαννά και γι' αυτό τον αναφέρουμε πρώτο. Όμως επειδή η πρωταγωνίστρια ήταν πραγματική πρωταγωνίστρια και Μαντάμ Σουσού, αλλά και όλοι οι συμπρωταγωνιστές της πραγματικοί ηθοποιοί(κι ο Παναγιωτάκης κι ο Σωτηράκης κι ο Ζωρζ κι η Μαρί κι Λεό κι ο Κατακουζηνός κι Μαντάμ Σπίγγου κι οι τσοκαρίες κι οι σνομπαρίες και όλοι...αλλά και όλοι οι συντελεστές του έργου καταπληκτικοί)...είναι απαραίτητο να τους αναφέρουμε ονομαστικά έναν-έναν ανεξαιρέτως και γιαυτό τους αναγράφονται τα ονόματα και οι ρόλοι τους στον επίλογο του κειμμένου. Τέτοιες δραστηριότητες και τέτοιες παραστάσεις μέσα στις διακοπές του καλοκαιριού είναι μελτέμια φωτός, θησαυρός για τους εφήβους που τις ζουν και τις διεκπεραιώνουν και χαρά για τους γονείς και τους φίλους και όλους μας.

 Με την ολοκλήρωση της παράστασης τα φιλιά, τα συγχαρητήρια και οι εναγκαλισμοί δεν είχαν τέλος. Παράλληλα ένα γλυκό κέρασμα με ''φιορεντίνες'' και δροσερό νερό ήρθε κι έδεσε με τη χαρούμενη διάθεση του κόσμου. Όλοι κίνησαν για το σπίτι τους μ' ένα πλατύ και γλυκό χαμόγελο στα χείλη...

 Διανομή ρόλων (με τη σειρά που εμφανίστηκαν)

 Μάριος Βασιλάκης-Δημήτρης Ψαθάς, Κλεοπάτρα Τσαμπλάκου-Μαντάμ Σουσού, Λία Αρμένη-Περαστικός-κα Μαρίκα-κα Χατζημήτρου, Αγγελική Γκιάλη-Περαστικός-κα Πανωραία-κα Κιτσομήτρου, Σταμάτης Π. Στείρος-Παναγιωτάκης-Γιατρός, Σταμάτης Στ. Στείρος-Σωτηράκης-Κώστας Σταθόπουλος, Μιχάλης Γκιάλης-Ζωρζ-Λεό, Αργυρώ Μαθιούδη-κα Άννα-κα Αλεπούδη, Νικόλας Ευσταθίου-Περικλής, Γιάννης Νιονάκης-Δημήτρης, Αγγελική Μουζήθρα-Υπηρέτρια, Μανόλης Ζαννίκος-Μηνάς Κατακουζηνός, Μαρκέλλα Μαθιούδη-Τζέσσυ Τριφύλλη-Μαντάμ Σπίγγου...Διασκευή του Έργου & Σκηνοθετική Επιμέλεια-Όμηρος Γιαννάς, μπουζούκι επί σκηνής-Νικόλας Ευσταθίου, στην αρχή του έργου ακούστηκε το τραγούδι της Μ.Ρίζου ''Μαντάμ Σουσού'', χόρεψαν οι: Μαριαλέννα Κυπριάδη, Μαρκέλλα & Αργυρώ Μαθιούδη, Αγγελική Μουζήθρα, Κλεοπάτρα Τσαμπλάκου, Χορογραφία-Μαριαλέννα Κυπριάδη.

Την παράσταση υποστήριξαν: η Δημοτική Κοινότητα Ομηρούπολης, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Βροντάδου, ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Βροντάδου, το Ομήρειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Χίου, το τυπογραφείο ''ΕΝΤΥΠΟ'', η  Έφη Σαλιάρη, η  Μαρία Παραδείση, η Ηρώ Αναστασάκη, ο Γιώργος Μαθιούδης, οι Δημήτρης και Μηνάς Πουλής, ο Μάρκος Τσαμπλάκος, ο Αντώνης Λογοθέτης και ο Γιάννης Στείρος. Τα παιδιά του έργου εκφράζουν τις θερμές ευχαριστίες τους σε όλους αυτούς καθώς επίσης και στις οικογένειές τους και σε όλους τους φίλους τους που βοήθησαν για την πραγματοποίηση της παράστασης.  

Δημήτρης Ζαφείρης 

           

Σχετικά Άρθρα

Δευ, 18/11/2019 - 18:16

Το Σάββατο 23 Νοεμβρίου στις 12:00 το μεσημέρι στο βιβλιοπωλεί Πάπυρος , Απλωταριάς 42, στη Χίο η συγγραφέας Άννα Μπαχά θα παρουσιάσει το βιβλίο της «Εγώ, ο κύριος Λω».

 

Οι εκδόσεις Γαβριηλίδη κυκλοφόρησαν το καινούργιο βιβλίο της Άννας Μπαχά

Μια ιστορία η οποία γράφτηκε για έναν άντρα όμως αφορά εξίσου μια γυναίκα, αφού πυρήνας της είναι ο Άνθρωπος πέρα από το φύλο, την καταγωγή ή τη γλώσσα.

Μια ιστορία η οποία περιγράφει τον αγώνα που δίνουμε καθημερινά με βασικότερο αντίπαλο τον εαυτό μας.

 

Λίγα λόγια για το βιβλίο:

Ένας άντρας. Ένας άνθρωπος, ο οποίος φαινομενικά έχει όλα όσα ονειρεύτηκε, αποφασίζει παραμονές του νέου χρόνου να δώσει τέλος στη ζωή του. Οι λόγοι πολλοί μα κανείς τους πιο ισχυρός από την ίδια τη ζωή. Κανείς τους πιο δυνατός από την αλήθεια.

Μια αποκάλυψη που έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα. Μια αποκάλυψη η οποία μοιάζει καταστροφική μα ίσως τελικά να είναι το μοναδικό όχημα για να φτάσει ο ήρωας στη λύτρωση. Να βρει τον χαμένο του εαυτό.

Η ιστορία αυτή δεν έχει αρχή και τέλος. Είναι ένα μικρό κομμάτι της διαδρομής ενός ανθρώπου για να γνωρίσει τον εαυτό του. Να μάθει ποιος πραγματικά είναι, πού μπορεί να φτάσει κι αν τελικά μπορεί να ανταποκριθεί στις εκπλήξεις που του επιφυλάσσει η μοίρα.

Μια ιστορία η οποία διψάει να φτάσει στην νίκη που οφείλει καθένας από εμάς στο παιδί που ήταν κάποτε και σήμερα ζει ξεχασμένο πίσω στο χρόνο. Ένα παιδί ικανό κάθε στιγμή, να μας παρασύρει στο πραγματικό μεγαλείο της ζωής. Αρκεί να το θελήσουμε.

 

Η συγγραφέας Άννα Μπαχά αναφέρει σχετικά για τον κύριο Λω:

…Ήταν Γενάρης. Δε θυμάμαι με ποια αφορμή ξεκίνησα να γράφω την ιστορία του, πάντως η αλήθεια είναι πως ο κύριος Λω ξετυλίχθηκε ολόκληρος μπροστά στα μάτια μου μέσα σε λίγες ημέρες. Σαν ένα φαινόμενο της φύσης το οποίο παρατηρείς μέχρι να δεις πού και πώς θα καταλήξει τελικά. Δεν ήξερα από την αρχή την κατάληξη μα θυμάμαι πως η ίδια ένιωσα την ανάγκη του ήρωα να λυτρωθεί.

Ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκα αν αυτός θα γίνει συμπαθητικός ή αγαπητός. Ξέρω όμως πως ο κύριος Λω είναι αληθινός και αυτό είναι από μόνο του αρκετό για να δώσει απλόχερα την ελευθερία στον αναγνώστη να τον μισήσει ή αν τον αγαπήσει παράφορα. Κι αν πάλι δεν επιτύχει τίποτα από τα δύο θα είναι θαύμα αν μέσα από τη σύντομη ιστορία του, ο ήρωας, καταφέρει τελικά να κάνει τον αναγνώστη... να τον καταλάβει. Γιατί ίσως δεν υπάρχει τίποτα πιο σπουδαίο απ’ αυτό όπως είχε γράψει κάποτε και ο μεγάλος φιλόσοφος Σπινόζα. «Να μη γελάς, να μη θρηνείς, να μην απεχθάνεσαι, αλλά να καταλαβαίνεις.»