Στην οδό Ιωάννη Τσελεπή με το… παραθαλάσσιο Άγιο Νικολάκι, τον… εθνικό μας κλειδαρά Φρυδά και την ποτοποιία Γκιάλη.

Ένθετη εκπομπή στο δελτίο ειδήσεων Σαββάτου και Κυριακής στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV
Δείτε το ΒίντεοΔείτε τις Φωτογραφίες
Κυρ, 13/06/2021 - 20:26

Βρισκόμαστε σε ένα τόσα δα δρομάκι, που πιστέψτε μας κρύβει κι’ αυτό τη δική του ιστορία.

Η οδός είναι μικρή σε μήκος, αλλά βρίσκεται πίσω από την ιστορική Σχολή της Χίου, που ιδρύθηκε το 1792 και ένας από τους καθηγητές της, ο σπουδαγμένος στο εξωτερικό Φυσικομαθηματικός Ιωάννης Τσελεπής, βρήκε τραγικό θάνατο στο χωριό Άγιος Γεώργιος Συκούσης στην Σφαγή του 1822, της… χάρισε το όνομα του.

Στο βορεινό της μέρος συνορεύει με την οδό  Ευστρατίου Αργέντη και στο Νότιο με την οδό Ιωάννου Ψυχάρη.

Όπως θυμάται ο Κώστας Φασουλάκης στην αρχή της, απέναντι από το πρακτορείο Προπό του Νταϊκου, πρώην Εμπορικό Απέσσου, υπήρχε η βιοτεχνία κοφινιών Μιρίση, αφού παλιά είχε εμπορικό χαρακτήρα, χωρίς να χάνει την αρχοντιά της, που προσέδιδε το Αρχοντικό της οικογένειας Βούρου, που σήμερα αναπαλαιωμένο ευτυχώς, στεγάζει το κατάστημα με κλωστές της «Νίτσας».

Δίπλα ακριβώς στο Αρχοντικό, βρίσκεται μια πάροδος, που θα μπορούσε να ήταν στολίδι αν δεν «στόλιζαν» τους τοίχους, δυστυχώς νέοι άνθρωποι με ηλίθιες εκφράσεις, τις οποίες επεκτείνουν στο συντηρημένο κτίριο, που κατέγραψε ο Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Δημ. Πικιώνης, όταν προσκεκλημένος του Φιλίππου Π. Αργέντη το 1929, διέσωσε σε 231 σχέδια του, ανεπανάληπτα στοιχεία της τοπικής μας Αρχιτεκτονικής.

Περίτεχνες πόρτες, υπέρθυρα, κάγκελα, ακόμα και με χάραξη στον ρεμπαγό τους, νεώτερη εξωτερική σκάλα από μωσαϊκό και κυρίως ένας απίστευτος εσωτερικός διάκοσμος, που σεβάστηκαν οι σημερινοί ιδιοκτήτες, αφού το Αρχοντικό μέχρι και το 1995 φιλοξενούσε τον Φούρνο του Λεωνίδα Ξύδα.

Ο Κώστας Φασουλάκης διέσωσε ένα «Δελτίο παραλαβής άρτου» που ανήκε στον πρόσφυγα Σπυρίδωνα Βασιλάκη, άλλο ένα στοιχείο ιστορικότητας του κτιρίου, του οποίου ακόμα και η τοιχοποιϊα του Φούρνου, χρησιμοποιήθηκε ως αρχιτεκτονικό στοιχείο του εσωτερικού του.

Πίσω από το κτίριο ένα αδιέξοδο στενό οδηγεί στο Άγιο Νικολάκι, κτητορικό Ναό της οικογένειας Βούρου, που ανακαινίστηκε το 1997 και για όσους εντυπωσιάζονται για το όνομα του θαλασσινού Αγίου, πρέπει να αναθεωρήσουν, αφού απλά το Ναϊδριο ήταν… παραθαλάσσιο. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν κατασκευαστεί το Λιμάνι της Χίου το 1895 η θάλασσα… έγλυφε την οδό Βενιζέλου και το… Αγιο Νικολάκι, αφού τόσο η Ροδοκανάκη, όσο και η Προκυμαία είναι προϊόν προσχώσεων.

Απέναντι ακριβώς, βρίσκεται το κατάστημα του… εθνικού μας κλειδαρά Φρυδά, που από το 1920 στέγαζε κατάστημα επισκευής ντουφεκιών, αφού το «ψεγάδι» της οικογένειας Φρυδά ήταν «ντουφεκτσής». Ο Βαγγέλης συντηρεί σήμερα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τυφεκίων του προπάππου του από τον Βασιλέα Γεώργιο τον Α’, ενώ μας δείχνει πιο κλαδάκι του γενεαλογικού δέντρου, της οικογένειας των Φρυδάδων, που αρχίζει το 1789, είναι ελόγου του.

Στη μέση ακριβώς της Ιωάννου Τσελεπή και δίπλα στα σημερινά Λουκούμια του Στέλιου Κωσταρή, βρίσκονταν το Τυπογραφείο Μανώλη Ταμπάκη, που γειτνιάζει με την Ποτοποιϊα Γκιάλη, που βρίσκεται ακόμα απέναντι από την πάλαι ποτέ… αντίζηλο της Ποτοποιϊα Ζούντα.

Ο Θεοδόσης Γκιάλης, στον ίδιο παραδοσιακό χώρο από το 1880, μας δείχνει τις φωτογραφίες του παππού και του πατέρα του, καθώς και ένα μπουκαλάκι ούζο στην πρώτη συσκευασία του, πριν η ποτοποιϊα μετεξελιχθεί σε βιοτεχνία αεριούχων ποτών.

Η ιστορική Ιωάννη Τσελεπή τελειώνει στην οδό Ευστρατίου Αργέντη, όπου εκεί που σήμερα βρίσκονται καταστήματα, στεγάζονταν η ιστορική «ΕΜΠΕΙΣΑΝ»(Εμπόριο – εισαγωγές – αντιπροσωπίες) πρωτοποριακή για την εποχή της συνεταιριστική επιχείρηση, που καταστράφηκε ολοσχερώς τον Ιούνιο του 1978, πριν να έχει την γνωστή κατάληξη όλων σχεδόν των συνεταιριστικών σχημάτων στην χώρα μας.

 

Ρεπορτάζ: Γιάννης Τζούμας

Κάμερα - Φωτογραφίες: Κωστής Αναγνώστου

Μοντάζ: Νέλο Μέσι

 

ftoy_kai_vgaino_-_stin_odo_ioanni_tselepi

Σχετικά Άρθρα