Ο Γιάννης Παληός είναι η κλασσική περίπτωση του παπουτσή, που τελικά περπατάει… ξυπόλητος. Έχει εκδώσει βιβλία «στην μισή Χίο» αλλά κανένα δικό του.
Μέχρι που τον συγκλόνισε ο θάνατος του πατέρα του, του υπέροχου Νικόλα Παληού, ενός αυθεντικού Ανθρώπου με το Α κεφαλαίο.
Τον συγκλόνισε τόσο, που αποφάσισε σε μια νουβέλα να διηγηθεί των ζωή του, με τον τίτλο «Κλαιράκια» το τσούκλι που ακολουθούσε παντού τους δύο αδελφούς Παληού, τον θείο και τον πατέρα του. Γιατί βλέπετε ο πατέρας τους, πριν τον χάσουν, μετά από την μάνα τους, ταξίδευε με το πλοίο Κλαίρη και σε ένα τόπο που ζυμώνει το αλεύρι με θάλασσα για να φάει το ευλογημένο καθημερινό ψωμί, και μεταλαμβάνει με νερό θαλασσινό, τα πλοία γίνονται και… τσούκλια.
Έγραψε όμως μια νουβέλα, διηγήθηκε απλά την ιστορία της οικογένειας του, έβγαλε το συναισθηματικό του απωθημένο; Η διδάκτορας Φιλολογίας Μαριέλλα Βαρώνη, αυτή η υπέροχη Πρόεδρος του Συνδέσμου Φίλοι του Χιώτικου χωριού και Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Χιακών Σωματείων Αττικής, επέδειξε πως όχι.
Και το απέδειξε παρουσιάζοντας λιτά το βιβλίο του Γιάννη Παληού, σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε στον φιλόξενο χώρο της αυλής του Γηροκομείου Καρδαμύλων, χώρος που δεν επιλέχθηκε τυχαία, αφού τα Καρδάμυλα ήταν ο ψαρότοπος αλλά και το καταφύγιο για τα δύο αδέλφια ψαράδες, το ένα από τα οποία ανέστησε τον συγγραφέα.
Τι διέκρινε σε αυτό η Μαριέλλα; Πίσω από την καλογραμμένη ιστορία είδε τον Νόστο, είδε την θάλασσα σαν ελεγεία, είδε την αξία της εργασίας και της οικογένειας, είδε τις ανατροπές της ζωής, την ορφάνια, την κατοχή, την διπλή υπηρεσία του ήρωα και πατέρα του Γιάννη Παληού στον ιστορικό ΑΒΕΡΩΦ, την δύναμη που δίνει η εργατικότητα και η αίσθηση του καθήκοντος.
Πίσω από αυτά, πίσω από τις βάρκες, η Μαριέλλα Βαρώνη διέκρινε την ανθρωπιά, πίσω από το ψάρεμα την αγάπη, τόνισε την φυσική συνέχεια της ωρίμανσης, είδε την ανατολή της προσπάθειας και την ηρεμία της δύσης της ζωής, ανέλυσε την ουσία της συγκίνησης, την αντοχή της ανάμνησης στον χρόνο, τον φόρο τιμής στους αφανείς, τον ύμνο στην ανθρώπινη αντοχή, στην κατάληξη της ανθρώπινης προσπάθειας, που συνοψίστηκε στην φράση, που πρόλαβε να πει ο κυρ Νίκος, πριν αφήσει την τελευταία του πνοή στην αγκαλιά του γιού του «Δόξα σοι ο θεός»
Το ίδιο είπαμε και εμείς, που παρακολουθήσαμε την ανάλυση της Μαριέλλας Βαρώνη. Δόξα σοι ο Θεός, βρέθηκε κάποιος, που με την ανάλυση του, μας κάνει ένα βιβλίο που διαβάσαμε με πολύ προσοχή, να το ξαναδιαβάσουμε. Συγχαρητήρια!
Η εκδήλωση θα προβληθεί στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV. Κείμενα με θεατρική μαεστρία διάβασε η συγγραφέας και λαογράφος των Καρδαμύλων Βαγγελιώ Παπαζή.
