Χίος, Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου

«ROBOGIRL»: Η πρώτη ταινία μυθοπλασίας για τα παιδιά της εκπαιδευτικής ρομποτικής από την COSMOTE

Δείτε τις Φωτογραφίες
Παρ, 21/12/2018 - 12:19
Η πρώτη ταινία μυθοπλασίας για τα παιδιά της εκπαιδευτικής ρομποτικής από την COSMOTE

-Μία ομάδα, μία παρέα, μία απίθανη ιδέα!

-Με αφετηρία τα παιδιά, η COSMOTE επενδύει σε έναν κόσμο καλύτερο για όλους

 

Την πρώτη ελληνική ταινία μυθοπλασίας “ROBOGIRL” για την εκπαιδευτική ρομποτική και την εμπειρία των παιδιών που ασχολούνται με αυτή, παρουσιάζει η COSMOTE, που διαχρονικά στηρίζει την εκπαιδευτική ρομποτική στη χώρα μας.

Μια οικογενειακή κωμωδία για τη δύναμη της ομάδας και τη δυνατότητα των παιδιών να πραγματοποιήσουν ακόμη και τις πιο απίθανες ιδέες, το "ROBOGIRL" είναι η ιστορία της Σοφίας, μίας νεαρής μαθήτριας, που αν και δεν έχει σχέση με τις θετικές επιστήμες, αποφασίζει να γραφτεί στο μάθημα της εκπαιδευτικής ρομποτικής, όταν κατά λάθος καταστρέφει το ρομπότ του αριστούχου αδερφού της.

Στόχος της Σοφίας είναι να ξαναφτιάξει το ρομπότ του αδελφού της πριν τα Χριστούγεννα, που εκείνος θα επιστρέψει στο σπίτι από τις σπουδές του. Σε αυτή την προσπάθειά της, ανακαλύπτει καινούρια πράγματα για την ίδια και τους φίλους της, για τις δυνατότητές της και για το πόσα πολλά μπορεί να καταφέρει έχοντας θέληση και επιμονή.

Το «ROBOGIRL» προβάλλεται στο κανάλι της COSMOTE στο YouTube. Επίσης, η ταινία μετά την προβολή της στην COSMOTE TV, είναι διαθέσιμη και στην υπηρεσία COSMOTE TV PLUS.    

Το σενάριο του «ROBOGIRL» υπογράφει η Μυρτώ Κοντοβά («Υπέροχα Πλάσματα», «Μίλα μου Βρώμικα», «Από την Αρχή»), ενώ τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Βαρδής Μαρινάκης («Το Μαύρο Λιβάδι», «Από την Αρχή»). Πρωταγωνιστούν η Σοφία Σιμονί, η Μάγια Πιπερά και ο Αστέρης Ριμαγμός

 

Η COSMOTE στηρίζει την εκπαιδευτική ρομποτική τα τελευταία πέντε χρόνια, ενισχύοντας δράσεις για τη διάδοση της εκπαιδευτικής μεθόδου STEM, την ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων και τον τεχνολογικό προσανατολισμό των νέων στην Ελλάδα.

Τα παιδιά που ασχολούνται με την εκπαιδευτική ρομποτική, χρησιμοποιούν συνδυαστικά την επιστήμη, τα μαθηματικά, τη μηχανική και την τεχνολογία για τη δημιουργία ρομποτικών κατασκευών. Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσουν τις ψηφιακές τους δεξιότητες, βελτιώνουν την ομαδικότητά τους, αλλά και την ικανότητά τους να επιλύουν σύνθετα προβλήματα. 

 

Μέχρι σήμερα, οι συμμετοχές των μαθητών δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου στους Διαγωνισμούς Εκπαιδευτικής Ρομποτικής που διοργανώνει ο Οργανισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής και Επιστήμης, WRO Hellas με στρατηγικό συνεργάτη την COSMOTE, έχουν ξεπεράσει τις 12.000. Σε εξέλιξη βρίσκεται ο Πανελλήνιος Διαγωνισμός Εκπαιδευτικής Ρομποτικής 2019. Οι δηλώσεις συμμετοχής έχουν ξεκινήσει στην ιστοσελίδα του WRO Hellas (www.wrohellas.gr) και θα διαρκέσουν μέχρι και τις 31 Ιανουαρίου 2019.

Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία και τα οφέλη της εκπαιδευτικής ρομποτικής στο www.robogirl.gr

Η πρώτη ταινία μυθοπλασίας για τα παιδιά της εκπαιδευτικής ρομποτικής από την COSMOTE
Η πρώτη ταινία μυθοπλασίας για τα παιδιά της εκπαιδευτικής ρομποτικής από την COSMOTE
Η πρώτη ταινία μυθοπλασίας για τα παιδιά της εκπαιδευτικής ρομποτικής από την COSMOTE

Σχετικά Άρθρα

Κυρ, 25/08/2019 - 10:22

Ένας Ηλιακός Φυσικός, ένας καθηγητής που κοσμεί την επιστήμη του και τιμά το νησί μας σε διεθνές επίπεδο, ο Μανώλης Γεωργούλης, είχε τη δυνατότητα το βράδυ του Σαββάτου 24/8/19, στους φιλόξενους χώρους του Μουσείου Μαστίχας, καλεσμένος του Συλλόγου Αστρονομίας Χίου, να αναλύσει με απλό και κατανοητό τρόπο την πολύπλοκη όντως επιστήμη του, αφού αυτή ούτε λίγο ούτε πολύ σχετίζεται με ένα… Θεό, τον Ήλιο.

Ίσως ο επίλογος του Καθηγητή, που με εκατοντάδες άλλους συναδέλφους του σε όλο τον κόσμο ψάχνουν τα… μυστικά του Ήλιου, με ό,τι πιο σύγχρονο διαθέτει σήμερα η επιστήμη σε διεθνές επίπεδο, να τα είπε όλα, με μια ρήση των αρχαίων προγόνων μας, που βλέποντας τον Ήλιο μόνο με τα μάτια και μάλλον με επιφύλαξη ότι είναι… Θεός, απεφάνθησαν πριν 2.500 χρόνια ότι αυτός κάθε μέρα είναι… νέος.

Σε αυτό καταλήγουν σήμερα οι Ηλιακοί αλλά και όχι μόνο φυσικοί όλου του κόσμου μελετώντας το ηλιακό σώμα, χωρίς το οποίο απλούστατα δεν θα υπήρχε ζωή.

Ο Μ. Γεωργούλης με απλό τρόπο και λόγο και τη χρήση διαφανειών εξήγησε τη λειτουργία του Ήλιου σε σχέση με τη ζωή μας αλλά και με τις διαστημικές έρευνες και αποστολές, τις προσπάθειες που γίνονται για την παρατήρησή του, τη συμπεριφορά του που επηρεάζει όλο το πλανητικό μας σύστημα, τη σχέση του με τη μαγνητική δραστηριότητα, την ακτινοβολία του και τις εκρήξεις του, τέλος την αναγκαιότητα πρόγνωσης του διαστημικού καιρού, στοιχείο απαραίτητο και για τη ζωή μας στη γη και την εξερεύνηση του διαστήματος, που ο Μ. Γεωργούλης την βλέπει να γίνεται στο μέλλον μάλλον από ρομπότ παρά από ανθρώπους, που θεωρούνται ως ον το πλέον ευάλωτο και αδύναμο.

Για παράδειγμα, είπε ο Μ. Γεωργούλης, επειδή γιορτάσαμε πρόσφατα τα 50 χρόνια από την ημέρα που ανθρώπινο πόδι πάτησε πάνω στο φεγγάρι, αυτό έγινε από… τύχη.

Αν η αποστολή γινόταν 15 μέρες πριν, λόγω των ηλιακών εκρήξεων, που τότε δεν μπορούσαν να προβλεφθούν, κάτι που κάνει σήμερα η διαστημική πρόγνωση καιρού, η ακτινοβολία θα ήταν τόσο δυνατή, που μόλις θα έβγαιναν οι αστροναύτες από το διαστημόπλοιο, θα διαπερνούσε τις στολές τους, θα πέθαιναν ακαριαία σε… ζωντανή μετάδοση και το κυριότερο χωρίς να ξέρουμε γιατί.

Φαντάζεστε, συμπλήρωσε ο Μ. Γεωργούλης, τι παραφιλολογία θα αναπτυσσόταν και αν θα τολμούσε κανείς να μιλήσει ξανά για διαστημική αποστολή;

Περισσότερα, που δεν μπορούν να αποδοθούν σε ένα άρθρο παρακολουθήστε τα από την ομιλία του Μ. Γεωργούλη, που θα μεταδοθεί προσεχώς στην ΑΛΗΘΕΙΑ ΤV.

 

Ποιος είναι ο Μανώλης Γεωργούλης

Γεννήθηκε στη Συκιάδα της Χίου το 1969. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1993. Η διπλωματική του εργασία κατατέθηκε στο Εργαστήριο Αστρονομίας του Τομέα Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής του Τμήματος Φυσικής και είχε τίτλο «Σχηματισμός Γαλαξιών και Μελέτη της Μεγάλης Κλίμακας Δομής του Σύμπαντος». Το 1994 ξεκίνησε τη διδακτορική του διατριβή στο ίδιο Τμήμα, με τίτλο «Χωροχρονική Εξέλιξη Σύνθετων Κέντρων Δράσης – Μηχανισμοί Έκλυσης Ενέργειας στο Ηλιακό Στέμμα», την οποία ολοκλήρωσε επιτυχώς το 2000. Τη στρατιωτική του θητεία υπηρέτησε κατά το διάστημα Μάρτιος 1998 – Φεβρουάριος 2000.

Από το Δεκέμβριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2003 εργάστηκε ως Μεταδιδακτορικός Ερευνητής στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, στην Πολιτεία του Maryland των ΗΠΑ. Το Μάρτιο του 2003 προήχθη σε Κύριο Μέλος του επιστημονικού προσωπικού του Εργαστηρίου (Senior Professional Staff Physicist), θέση την οποία διατήρησε έως τον Ιούλιο του 2009. Από το Σεπτέμβριο του 2009 έως και τον Οκτώβριο του 2012 κατείχε θέση Εντεταλμένου Ερευνητή στο ΚΕΑΕΜ της Ακαδημίας Αθηνών οπότε και προήχθη σε Κύριο Ερευνητή, θέση την οποία κατέχει ως σήμερα.

Από το 2011 είναι Εθνικός Εκπρόσωπος στην Επιτροπή Προγράμματος Επιστήμης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Επίσης έχει χρηματίσει Αντιπρόεδρος (2011 – 2014) και κατόπιν Πρόεδρος (2014 – 2017), του Τμήματος Ηλιακής Φυσικής της Ευρωπαϊκής Φυσικής Εταιρείας , Αντιπρόεδρος (2014 – 2016) και κατόπιν Γραμματέας (2016 – 2018) της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας, Μέλος της Εθνικής Αστρονομικής Επιτροπής και της Επιτροπής Επιστημών Διαστήματος της Ακαδημίας Αθηνών, Μέλος της Εθνικής Επιτροπής Εκπροσώπησης στη Διεθνή Επιτροπή για τη Διαστημική Έρευνα (COSPAR) και συντονιστής αρκετών ερευνητικών προγραμμάτων των NASA, Αμερικανικού Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, Γραφείου Επιστημονικών Ερευνών της Αμερικανικής Αεροπορίας, Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας και Επιτροπής Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών.

Κατά το διάστημα 2007 – 2009 υπηρέτησε ως Επιστημονικός Υπεύθυνος της προτεινόμενης στη NASA διαστημικής αποστολής Solar Climate Explorer και ως Αναπληρωτής Επιστημονικός Υπεύθυνος της διαστημικής αποστολής Parker Probe Plus της NASA, μεταξύ άλλων συμμετοχών σε επιστημονικές ομάδες αμερικανικών και ευρωπαϊκών διαστημικών αποστολών. Είναι επίσης μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής (Steering Committee) της διαστημικής αποστολής JUICE του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, η οποία είναι η πρώτη μεγάλη αποστολή του οδικού χάρτη «Κοσμικός Ορίζοντας» του Οργανισμού.

Στον επιστημονικό τομέα είναι μέλος της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας (1995), της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικών (2001), του Τμήματος Ηλιακής Φυσικής της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας (2003), της Ευρωπαϊκής Φυσικής Εταιρείας (2008) και της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (2012).

Οι ερευνητικές του δραστηριότητες αφορούν στην ηλιοφυσική και στην πρόγνωση της εκρηκτικής ηλιακής δραστηριότητας. Συγκεκριμένα, έχει εργαστεί και δημοσιεύσει σε θέματα εφαρμογής της έννοιας της Κρίσιμης Αυτο-Οργάνωσης στις ηλιακές εκλάμψεις, στατιστικής των εκλάμψεων, θέρμανσης του ηλιακού στέμματος, φαινομένων έκλυσης ενέργειας μικρής κλίμακας στη χαμηλή ηλιακή ατμόσφαιρα, εφαρμογών της μαγνητοϋδροδυναμικής σε παρατηρήσεις ηλιακών μαγνητικών πεδίων, ανάλυσης και ερμηνείας ηλιακών παρατηρήσεων, πρόγνωσης ηλιακών εκλάμψεων, διάδοσης ηλιακών εκτινάξεων στεμματικής μάζας στην ηλιόσφαιρα και σε εξωπλανητικά συστήματα, καθώς επίσης και πρακτικών υπολογισμών κλασσικών φυσικών παραμέτρων όπως η μαγνητική ενέργεια και η μαγνητική ελικότητα στο ηλιακό στέμμα.

Έχει τιμηθεί με υποτροφία διδακτορικής διατριβής από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (1996 – 2000) ως πρωτεύσας σε πανελλήνιο διαγωνισμό για υποψήφιους διδάκτορες, υποτροφία Erasmus της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (1996 – 1997), Βραβείο Ειδικού Επιτεύγματος για την επινόηση και δημοσίευση καινοτόμων μεθόδων επεξεργασίας του ηλιακού μαγνητικού πεδίου (2007), Δίπλωμα Αναγνώρισης Εξαίρετης Συνεισφοράς στην σύνταξη και κατάθεση προτάσεων διαστημικών αποστολών στη NASA (2008) και Υποτροφία Marie-Curie της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2010 – 2014). Από το 2013 είναι Επίτιμο Μέλος του Συλλόγου Φίλων Αστρονομίας Χίου.

Συμμετέχει σε πληθώρα εκλαϊκευτικών δραστηριοτήτων, στις οποίες περιλαμβάνονται εκλαϊκευτικές ομιλίες, συγγραφή άρθρων ενημέρωσης και γνώμης, καθώς και συνεντεύξεις σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Επιπλέον, είναι συγγραφέας του εκλαϊκευτικού βιβλίου «Ηλιακές Εκλάμψεις – Διαστημικός Καιρός» της σειράς «Μικρές Εισαγωγές» των Εκδόσεων Παπαδόπουλος (2018).

Έχει συγγράψει ή συμμετάσχει στη συγγραφή δεκάδων επιστημονικών άρθρων σε περιοδικά με κριτή και σε πρακτικά συνεδρίων ή ειδικούς τόμους, με συνολικό αριθμό άρθρων που υπερβαίνει τα 100, ενώ έχει επιμεληθεί της συγγραφής τεσσάρων ειδικών τόμων σε περιοδικά με κριτή. Έχει πλήθος ετεροαναφορών στο επιστημονικό του έργο ενώ ο βιβλιομετρικός του δείκτης (h-index) είναι τουλάχιστον 26. Κατατάσσεται στο κορυφαίο 5% των επιστημόνων όλων των ειδικοτήτων που περιλαμβάνονται στη βάση δεδομένων ResearchGate.

Πληροφορίες για βασικά ερευνητικά προγράμματα τα οποία συντονίζει μπορούν να αναζητηθούν στους συνδέσμους:

Μεταξύ των κυριότερων επιστημονικών του άρθρων περιλαμβάνονται τα παρακάτω:

  • Vlahos, L., Georgoulis, M., Kluving, R. & Paschos, P.: “The Statistical Flare”, Astronomy & Astrophysics 299, 897 (1995). Βιβλιογραφικός κώδικας: 1995A&A...299..897V
  • Georgoulis, M. K., Einaudi, G. & Velli, M.: “Statistical Properties of Magnetic Activity in the Solar Corona”, Astrophysical Journal 497, 957 (1998). DOI: 10.1086/305486
  • Georgoulis, M. K., Rust, D. M., Bernasconi, P. N. & Schmieder, B.: “Statistics, Morphology and Energetics of Ellerman Bombs”, Astrophysical Journal 575, 506 (2002). DOI: 10.1086/341195
  • Georgoulis, M. K.: “A New Technique for a Routine Azimuth Disambiguation of Solar Vector Magnetograms”, Astrophysical Journal Letters 629, L69 (2005). DOI: 10.1086/444376
  • LaBonte, B. J., Georgoulis, M. K. & Rust, D. M.: “Survey of Magnetic Helicity Injection in Regions Producing X-class flares”, Astrophysical Journal 671, 955 (2007). DOI: 10.1086/522682
  • Georgoulis, M. K. & Rust, D. M.: “Quantitative Forecasting of Major Solar Flares”, Astrophysical Journal Letters 661, L109 (2007). DOI: 10.1086/518718
  • Georgoulis, M. K., Rust, D. M., Pevtsov, A. A., Bernasconi, P. N. & Kuzanyan, K.: “Solar Magnetic Helicity Injected into the Heliosphere: Magnitude, Balance and Periodicities over Solar Cycle 23”, Astrophysical Journal Letters 705, L48 (2009). DOI: 10.1088/0004-637X/705/1/L48
  • Georgoulis, M. K.: “Are Solar Active Region with Major Flares More Fractal, Multifractal, or Turbulent than Others?”, Solar Physics 276, 161 (2012). DOI: 10.1007/s11207-010-9705-2
  • Aschwanden, M. J., Crosby, N. B., Dimitropoulou, M., Georgoulis, M. K., et al.: “25 Years of Self-Organized Criticality: Solar and Astrophysics”, Space Science Reviews 198, 47 (2016). DOI: 10.1007/s11214-014-0054-6
  • Patsourakos, S., Georgoulis, M. K., Vourlidas, A., et al.: “The Major Geoeffective Solar Eruptions of 2012 March 7: Comprehensive Sun-to-Earth Analysis”, Astrophysical Journal 817, article id. 14 (2016). DOI: 10.3847/0004-637X/817/1/14
  • Patsourakos, S. & Georgoulis, M. K.: “A Helicity-Based Method to Infer the CME Magnetic Field Magnitude in Sun and Geospace: Generalization and Extension to Sun-Like and M-Dwarf Stars and Implications for Exoplanet Habitability”, Solar Physics 292, 89 (2017). DOI: 10.1007/s11207-017-1124-1
  • Georgoulis, M. K.: “The Ambivalent Role of Field-Aligned Electric Currents in the Solar Atmosphere”, Invited AGU Monograph in Electric Currents in Geospace and Beyond (Eds., A. Keiling, O. Marghitu and M. Wheatlnd), J. Wiley & Sons (2018), in press

 

 

 

 

i_simasia_provlepsis_toy_iliakoy_kairoy_gia_ton_anthropo_sto_diastima