Άντε και καλό… κορωνοϊό και μετά της Παναγιάς, ας τα… βολέψει η Παναγιά μας

Γιάννης Τζούμας
Παρ, 30/07/2021 - 18:27

Αδέλφια γειά σας.

Επειδή βαρέθηκα να απαντώ καθημερινά, πόσα κρούσματα έχουμε σήμερα και τι θα γίνει με τον κορωνοϊό και τι θα γίνει Παναγιά μου… κατέληξα.

Θα τα βολέψει η… Παναγιά μας.

Όλοι μιλούν για κρούσματα, αλλά αυτοί που όταν αρρωστήσουν και χρειάζονται εγχείρηση, και δεν πάνε φυσικά στον… συνοικιακό κρεοπώλη, αλλά στον Χειρουργό, την ίδια ώρα κάνουν τον γιατρό μόνοι τους και δεν εμβολιάζονται.

Άρα, θα πάθουν και αυτοί κορωνοϊό, κανένας μας δεν θα την γλυτώσει, είναι σαν να έχουμε την απαίτηση ποτέ στη ζωή μας να μην πάθουμε γρίπη, αλλά θα τους πάνε οι… τέσσερις.

Μαζί μ’ αυτούς θα πάνε βεβαίως και εμβολιασμένοι, αλλά μας το είχαν μάθει και στο Στρατό. Λέγεται, παράπλευρες απώλειες.

Συνεπώς ότι είναι να γίνει θα γίνει, το κεφάλι μας το ξερό δεν αλλάζει με τίποτα.

Μέχρι το δεκαπενταύγουστο είναι προγραμματισμένες ένας κάρο ατομικές και συλλογικές διοργανώσεις, από γάμους μέχρι συναυλίες. Όλες θα γίνουν κανονικά. Ο ένας Έλληνας θα έχει την απαίτηση να αναβληθεί η εκδήλωση του… άλλου.

Η Κυβέρνηση δεν θα χαλάσει την ζαχαρένια της, αφού τα είπε στους… κουφούς. Και δεν θα βάλει βόμβα στην τουριστική…βιομηχανία. Οι κουφοί έχουν την απαίτηση να τα ακούσουν οι… άλλοι. Η Αστυνομία θα κάνει ότι ελέγχει, γιατί στο τέλος θα βγάλει τον… νεροχύτη και όλοι μαζί θα κάνουμε τα κορόϊδα να περάσει της Παναγιάς και… βλέπουμε.

Μετά της Παναγιάς έχουμε ένα μήνα, που θα γίνει ο κακός χαμός, αλλά εμείς έχουμε έτοιμη την δικαιολογία της απαραδέκτου καταστάσεως, που θα δημιουργηθεί, για την οποία είπαμε θα φταίνε οι… άλλοι.

Ε, μετά… όσοι μείνουν θα την παλέψουν μέχρι τον Σεπτέμβρη, που αν είμαστε τυχεροί θα ανοίξουν τα Σχολεία.

Αν δεν ανοίξουν, που εμείς δεν θα φταίμε είπαμε, θα το ρίξουμε στην γκαντεμιά μας. Προς Θεού όχι στην Παναγία. Αυτήν την έχουμε για καβάτζα, διότι κάποιος εν τέλει θα πρέπει να… βολέψει την κατάσταση.

Γι’ αυτό θερμή παράκληση μην με… πρήζετε με ερωτήσεις για τον καθημερινό αριθμό των κρουσμάτων είναι… αμέτρητα.

Τα συλλυπητήρια μου στον Κώστα Μαρδά και την αδελφή του την Μαρίκα για τον θάνατο της μητέρας τους.

Την θυμάμαι σαν Αρχόντισσα του Θολοποταμίου, που απ’ το χωριό πέταξε σε άλλο τόπο.

Όπου όπως γράφει ο Κώστας Μαρδάς στο Αθήνα με Θολο Ποτάμι,

Υπάρχει κάπου ένας τόπος

όπου δεν φτάνει

καμιά του χρόνου εποχή.

Εκεί δεν έχει σίδερα

δεν έχει ούτε λουλούδια.

Ούτε και χρώματα ανθούν.

Εκεί που μήτε οι γονείς

γνωρίζουν τα παιδιά τους.

Είναι ένας τόπος της σιωπής

Χωρίς δουλεία σάρκας.

Εκεί και μόνο κατοικεί

Του μηδενός ο Δοξαστής.

 

Υ.Γ.: Αν κτίζατε σπίτι και στον πρώτο χρόνο μέσα έρχονταν όλα σωρός κουβάρι, δεν θα ζητούσατε τα ρέστα; Το Λιμάνι στις Οινούσσες πότε παραδόθηκε βρε παιδιά και βγήκε άχρηστο κατακαλόκαιρα; Το άχρηστο Δημόσιο θα ζητήσει τα ρέστα από πουθενά;

 

Σχετικά Άρθρα