Υπάρχει κανείς που να έχει αυταπάτες; Οι άνθρωποι έχουν διατεταγμένη αποστολή να βγάλουν όλη τη βρόμικη δουλειά.
Δείτε ορισμένα παραδείγματα. Γιατί επιμένουν να δώσουν τη χαριστική βολή στην ΕΜΧ; Ο ίδιος ο Βουλευτής τους λέει δεν ψηφίζω, κανείς δεν ζητάει φανερά την άρση της αναγκαστικότητας και όμως την πετούν στο καλάθι των αχρήστων. Είναι καθαρό ότι κάτι εξυπηρετούν και θα φανεί στο μέλλον, αν αφήσουν τη χώρα χωρίς μέλλον, ψηφίζοντας το ένα έγκλημα μετά το άλλο.
Δείτε την υπόθεση τροφοδοσίας της π. ΒΙΑΛ. Πάλι οι Βουλευτές τους διαμαρτύρονται αλλά ο μηχανισμός απτόητος. Αφού κάνουν το κορόιδο για το πού πήγε το 1,5 δισ. της χρυσοφόρου ΒΙΑΛ, συνεχίζουν να δίνουν την τροφοδοσία των μεταναστών – προσφύγων εκτός Χίου. Απλοελληνικά «και κερατάδες και δαρμένοι». Και θα φάμε στη μάπα ένα μαύρο καλοκαίρι, που δεν θα πατήσει εδώ άνθρωπος και σε έναν τομέα που κάποιες τοπικές επιχειρήσεις θα έτρωγαν ψωμί το τρώνε Σύριζα τα τρωκτικά τους. Τώρα ετοιμάζονται να ψηφίσουν αασφαλιστικό και φορολογικό πακέτο και μάλιστα πριν κάνουν την κουτσουκέλα της Συμφωνίας, ώστε αν κάτσει να βγάλουν την υποχρέωση κι αν δεν κάτσει να κάνουν ηρωική έξοδο.
Αλήθεια, πιστεύουμε ότι θα βγει κάτι με την 48ωρη τουφεκιά που ετοιμάζεται να ρίξει η ΓΣΕΕ; Το πόσο και τι καταλαβαίνουν φαίνεται από την μέχρι τώρα συμπεριφορά τους από τις επί μέρους απεργίες. Είχε για παράδειγμα υπολογίσει κανείς το κόστος μόνο της απεργίας των Δικηγόρων; Πόσα έχει χάσει το Κράτος από την μη είσπραξη χρηματικών ποινών σε χιλιάδες δίκες; Πόσα παράβολα που θα καταβάλλονταν χάνει η Εφορία; Πόσα είναι τα αντίστοιχα δικαστικά ένσημα; Και μετά, πότε θα αποδοθεί Δικαιοσύνη; Το 2015, πριν την απεργία δηλαδή, μια δίκη για να γίνει μέσο όρο ήθελε 1.580 μέρες, δηλαδή 4,5 χρόνια, τώρα πόσα χρόνια θα περάσουν για να εκδικαστεί μια υπόθεση; Τα παραδείγματα είναι δεκάδες και το συμπέρασμα ένα. Αυτοί δεν καταλαβαίνουν από… ψιλολόγια. Για να ξεκουμπιστούν μια λύση υπάρχει, η απεργία διαρκείας και από όλους. Έτσι κι αλλιώς με τα μέτρα που παίρνουν αυτοί και οι τοκογλύφοι της Ευρώπης θα μας πεθάνουν, τουλάχιστον να τους πάρουμε μαζί μας. Αν το θεωρείτε υπερβολικό δείτε με προσοχή τι θα ισχύσει και πείτε ειλικρινά αν συμφέρει να… δουλεύεις. Αφού λοιπόν οι έξω δεν καταλαβαίνουν ότι θα παίρνουν μόνο αν ζούμε εμείς, ας «πεθάνουμε», ας σταματήσουμε να παράγουμε. Το ίδιο ισχύει και με τους πλέον πειθήνιους υπαλλήλους τους της Καμμένης Αριστεράς. Η λύση είναι μία απεργία διαρκείας.
