Η μυστική συνταγή του… λουκάνικου, του κυρ- Αναστάση

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 17/06/2021 - 20:50

Τον βρήκα στην σκιά πλήρως… απασχολημένο.

Τι κάνεις, ρώτησα τον κυρ- Αναστάση Μανωλάκη.

Δεν βλέπεις; Λουκάνικα…

Ε, μα τότε του ανταπαντώ, θα μου πείς την συνταγή.

Και δεν στην λέω…

Και ο επί 50 χρόνια χασάπης… πασών των Βορειοχώρων, άρχισε να μου αραδιάζει την… μυστική συνταγή.

Γράφε, μου λέει, με την λαϊκή του απλότητα.

Κρομμύδια, σκόρδα, φλούδια από πορτοκάλια, φλούδια από μανταρίνια, φλούδια από λεμόνια, με δυό λόγια τόσα καλούδια της φύσης, που τα θεωρούμε του πεταματού, ενώ δεν είναι, αφού τίποτα δεν είναι άχρηστο στη φύση.

Ε, βάζω και αλάτι, βάζω και καρυκεύματα, ε, μα βάζω και καλό κρέας και γυρίζει με νόημα να τιμήσει τον Πουλάκη, που τον φιλοξενούσε έξω από το Κρεοπωλείο του στην οδό Βουπάλου.

Και έτσι με την απλότητα ζητημάτων, που η ζωή τα έχει λύσει εδώ και χρόνια, το μυαλό μου πήγε στη… Βουλή, διότι τι διαφορετικό γίνεται εκεί, λουκάνικα… Νόμων, ήτοι διάφορα υλικά, γεμίζουν την αναγκαιότητα μας να λύσουμε με νομικό και θεσμικό τρόπο, προβλήματα.

Και σκέφτηκα τότε, θέλει ομολογουμένως… φαντασία. Αυτό, που γνωρίζει ο κυρ- Αναστάσης, πως τίποτα δεν είναι για πέταμα, πως η ίδια η ζωή σε οδηγεί στα υλικά που είναι δίπλα σου, πως υπάρχει μια σοφία στην αναλογία τους, πως στόχο σου είναι ένα αποτέλεσμα, πως δεν το καταλαβαίνουν οι πολιτικοί που διαφεντεύουν τις τύχες μας;

Κοντολογίς, τι συζητούσαν για τα εργασιακά ζητήματα, θέματα, για τα οποία η ζωή η ίδια έχει δώσει απαντήσεις εδώ και καιρό, που ισχύουν στην καθημερινότητα μας εδώ και χρόνια, που προχωρούν χωρίς να μας ρωτούν; Και μετά γιατί δαπάνησαν τόσες ώρες στην Βουλή, για αυτονόητα θέματα, που δεν ρωτούν τους πολιτικούς για να προχωρήσουν; Και μετά, εντάξει ο Τσίπρας, να μην καταλαβαίνει δεν εκπλήττει, αλλά ο Μητσοτάκης δεν καταλαβαίνει ότι κουβέντα του επιπέδου, αν θα έπαιρνε ποτέ τον Αλέξη Πολιτικό Μηχανικό στο σπίτι του, δεν συγκινεί ούτε ΕΝΑ πολίτη μεταξύ 18 και 48 ετών;

Και σκέφτηκα ακόμα, πως συνεχίζει να υπάρχει αυτή η χιλιομετρική απόσταση της λαϊκής σοφίας από την μια και της πολιτικής του προηγούμενου αιώνα από την άλλη, ένα αέναο κόλλημα, που δεν μας αφήνει να προχωρήσουμε μπροστά, από τα κεντρικά μέχρι τα τοπικά ζητήματα;

Για παράδειγμα, αυτοί που έχουν σκοπό να μην ανοίξουν τα μαγαζιά τους την ερχόμενη Δευτέρα, που γιορτάζει το… πνεύμα, γιατί έχουν την ανάγκη να το… θεσμοθετήσει με… συμβουλευτική απόφαση του ο Εμπορικός Σύλλογος;

Σε τελική ανάλυση, μπορούν να… αργήσουν όποια Δευτέρα γουστάρουν. Εδώ τα 2/3 των καταστημάτων της αγοράς, λειτουργούν αγνοώντας στις πωλήσεις τους το διαδίκτυο, δηλαδή έχουν κλείσει χωρίς να το ξέρουν, η συγκεκριμένη… πνευματική Δευτέρα μας μάρανε;

Γι’ αυτό ας γυρίσουμε στον κυρ- Αναστάση και στην δική μου επιλογή, να τον διαλέξω ως θέμα του σημερινού μου προβληματισμού, θέμα απείρως σοβαρότερο της θεωρούμενης σοβαρής επικαιρότητας.

 

Υ.Γ:  Ήθελα να ζούσα στην Αμερική, να δώ την απόφαση του Δικαστή στους συλληφθέντες λεβέντες, που σπάσανε τα ταμπλό με τους Φιλέλληνες στο Λιμάνι.

Ας πούμε, να τους έβαζε να τα στήσουν σε άλλα 10 σημεία και να μάθουν απ’ έξω τα βιογραφικά 10 φιλελλήνων. Ενώ εδώ απλά είναι ασύλληπτοι και κυβερνούν, εκτός αν δεν το έχουμε καταλάβει ότι κυβερνάει εν τέλει η βλακεία.

 

Σχετικά Άρθρα