Χίος, Κυριακή 31 Μαΐου

Η πλατεία των Μεστών, που… σφάζουν τις κατσίκες

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 10/09/2019 - 21:28

Δημοσιεύοντας την είδηση ότι επίκεινται εκλογές για την Διοίκηση του νέου Φορέα Τουρισμού στο νησί μας και αναλογιζόμενος πόσοι ασχολούνται με το αντικείμενο, Περιφέρεια, Δήμοι, φορείς, Επιτροπές, ένας αριθμός σχεδόν ανάλογος με τους τουρίστες, πλην των προερχόμενων από την Τουρκία, μου ήρθε στο μυαλό κάτι που άκουσε με τα αυτιά του καλός φίλος στα Μεστά και μου το μετέφερε.

«Ξεναγός» περιδιάβαινε το χωριό, κάτι που γίνεται συχνά με γκρούπ Ισπανόφωνων τουριστών, που έρχονται στο νησί μας για μια μέρα από την Τουρκία.

Εκεί λοιπόν αφήνουμε τα τι είπε για το χωριό και την Χίο, γιατί δεν είμαστε εκεί δεν ξέρουμε και Ισπανικά και στεκόμαστε στο τι είπε στο ερώτημα, όπου τυχαία παρίστατο και ο δικός μας που άκουγε και ξέρει τα Σπανιόλικα, τι είναι αυτό το συρματόσχοινο, που βρίσκεται πάνω από την πλατεία του χωριού.

Περίμενε τώρα ο φίλος μας να δεί πως θα εξηγηθεί ότι από εκεί κρεμάνε οι Μεστούσοι τον… Ιούδα και τον καίνε, και άντε μετά να εξηγηθεί τι είναι ο Ιούδας και ούτω καθ’ εξής.

Όμως η ξεναγός δεν δυσκολεύτηκε, γιατί προφανώς δεν είχε ιδέα για όλα αυτά.

Τι είπε λοιπόν; Αυτό το συρματόσχοινο κατεβαίνει, εδώ καλά τα πάμε, για να κρεμάνε πάνω τα τις κατσίκες για να τις σφάζουν.

Αφού ο δικός μας έμεινε κάγκελο και αφού διαμαρτυρήθηκε στην «ξεναγό» αναρωτήθηκε αν η ποιότητα αυτής της… ξενάγησης είναι γενική.

Του απαντάμε λοιπόν πως ναι. Δεν υπάρχει οργανωμένο κράτος να ελέγξει όσους κάνουν ξεναγήσεις. Οι υπηρεσίες δεν κάνουν την δουλειά τους.

Ο Θωμάς Καραμουσλής επανειλημμένα έχει καταγγείλει ότι ξεναγήσεις πρέπει να κάνουν μόνο οι Διπλωματούχοι ξεναγοί αλλά πέρα βρέχει.

Εκτός των υπηρεσιών και εμείς ως κοινωνία είμαστε ανώριμοι, απαίδευτοι και οπαδοί του «Ωχ αδελφέ».

Ως αδελφέ αν οι «ξεναγοί» λένε ότι ο Πλάτων είναι ένας Μητροπολίτης, που έγινε άγαλμα επειδή πνίγηκε.

Το ότι πετάχτηκε στη θάλασσα αφού κρεμάστηκε και από ποιούς αποτελεί… λεπτομέρεια.

Τα οστά των Μοναχών στη Νέα Μονή βρίσκονται εκεί για οικονομία… ατομικών κασελακίων και είπαν να τα βάλουν σε προθήκες.

Δεν είμαστε της άποψης ότι οι ξεναγήσεις πρέπει να έχουν μορφή… σκελετού, άλλωστε οι διπλωματούχοι ξεναγοί ξέρουν το πώς θα πούν το καθετί, αλλά εδώ μιλάμε ότι ακούγεται η μπαρούφα και απλά την πλειοψηφία των τουριστών κάποιος την συνοδεύει, που γρικά πέντε πράγματα και κυρίως τις συναλλαγές με τις ταβέρνες, αλλά εδώ ας μην το ανοίξουμε το θέμα.

Αυτό λοιπόν δεν μας απασχολεί. Γιατί αν μας απασχολούσε, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τον νέο Τουριστικό Φορέα, θα απαιτούσαμε από την Αστυνομία να ελέγξει τα διπλώματα όσων ξεναγούν και όποιος δεν έχει να ομολογήσει ότι δεν κάνει αυτή την παροχή, γιατί απλούστατα ο τουρίστας που έρχεται έχει πληρώσει ξενάγηση από διπλωματούχο ξεναγό.

 

Υ.Γ. Όσοι έχετε πάει εκδρομή στην Τουρκία θα γνωρίζετε ότι ο ξεναγός που θα είναι «μαϊμού» την επόμενη στιγμή θα βρεθεί να κάνει παρέα στις… μαϊμούδες.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Σάβ, 30/05/2020 - 19:04

Nα ξεκινήσουμε με μια παραδοχή. Κανένας μας δεν θέλει ξαφνικά να αρχίσει μια μπόρα και να μας κάνει μούσκεμα. Αν όμως γίνει αυτό, μετά το αρχικό σόκ, πρώτα θα τρέξουμε κάπου να προφυλαχτούμε, μετά να προετοιμαστούμε μην μας ξανάρθει μπόρα και στην επόμενη φάση θα σκεφτούμε μήπως τελικά το νερό το εκμεταλλευτούμε, είτε μαζεύοντας το σε φουντάνες, είτε ποτίζοντας.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με το προσφυγικό, που στη συνέχεια έγινε και μεταναστευτικό.

Ξέρω, υπάρχουν και αυτοί που καταριούνται τον ουρανό, τον μουτζώνουν κι’ όλας, δεν θα ήθελαν δηλαδή αυτή την μπόρα στο σπιτικό τους, αλλά όσα ξιόρκια κι’ αν κάνουν δεν θα αποφύγουν να γίνουν μούσκεμα.

Ας φύγουμε όμως από το παράδειγμα να πάμε στην πραγματικότητα.

Χιλιάδες άνθρωποι εισήλθαν παράνομα στην χώρα μας, που δεν φύλαγε τα σύνορα της, γιατί απ’ ότι απεδείχθη φυλάσσονται και παραφυλάσσονται. Η Ελλάδα, εφαρμόζοντας τις Διεθνείς Συνθήκες που και η ίδια ψήφισε, τους παρείχε φιλοξενία, με την υποχρέωση να εξετάσει το αίτημα τους για παροχή ασύλου ή όχι. Ας μην μπούμε τώρα σε λεπτομέρειες, δεν θα ωφελήσει, αυτό έγινε.

Μέχρι στιγμής λοιπόν σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία 11.000 άνθρωποι είναι πλέον εφοδιασμένοι με το χαρτί του ασύλου, που σημαίνει απλά ότι έχουν τα ίδια δικαιώματα με αυτά του κάθε Έλληνα και κατ’ επέκτασιν Ευρωπαίου πολίτη, συνεπώς παύει η φιλοξενία τους. Ουδείς Ευρωπαίος πολίτης φιλοξενείται και τον… ταϊζουν, άρα είναι ελεύθεροι προς αναζήτηση εργασίας.

Το τι θα γίνει από και πέρα το φοβούνται όλοι. Η Ελλάδα με μόνη εξαίρεση την πανδημία, συμπεριφέρεται με την λογική «βλέποντας και κάνοντας».

Πέντε χρόνια και βάλε, δεν μάθαμε μια λέξη ελληνικά σε αυτούς τους ανθρώπους και τα παιδιά τους, που πολλοί σήμερα είναι έφηβοι, άντε να μιλούν το πολύ μερικές… Αγγλικές λέξεις, που τους έμαθαν οι ΜΚΟ!

Τι θα γίνει; Αυτοί που ξέρουν πιο πολλά από μας λένε πως οι δρόμοι είναι τρείς.

Ή παίρνουν άσυλο και αρνούνται να φύγουν από τα ΚΥΤ, στην περίπτωση μας ΒΙΑΛ, γιατί δεν έχουν που να πάνε. Εμείς κάνουμε τα κορόϊδα και τους κρατάμε άρα φουντώνουμε ένα πρόβλημα μέχρι να εκραγεί και όποιον πάρει ο χάρος.

Τους διώχνουμε από τα ΚΥΤ ευχόμενοι καλή τύχη και αυτοί μαζεύονται στην Αθήνα να εγκαινιάσουν τους πεζόδρομους του Κ. Μπακογιάννη ή να δροσίζονται στο νέο συντριβάνι Ομονοίας.

Η χώρα μας επεξεργάζεται πρόγραμμα απορρόφησης τους στην παραγωγή.

Επειδή το τρίτο είναι το δυσκολότερο και το υγιές θα πρότεινα να προηγηθούμε. Απευθύνομαι λοιπόν  σε ένα οργανωμένο τοπικό παραγωγικό κομμάτι, τους μαστιχοπαραγωγούς και την προοδευτική Διοίκηση της ΕΜΧ και τον πολύ καλό Πρόεδρο της Γ. Τούμπο.

Με δεδομένο ότι βλέπουν πιο μπροστά από όλους μας, αντιλαμβάνονται ότι με την έκρηξη της μαστίχας στον χώρο του φαρμάκου, θα πρέπει την επόμενη εικοσαετία να φυτευτούν στα Νοτιόχωρα και οι… γλάστρες.

Ποιοί θα το κάνουν αυτό; Οι γέροντες θα έχουν φύγει, οι μεσήλικες είναι συνταξιούχοι… δημόσιοι υπάλληλοι και οι νέοι αγρότες βίας συμπληρώνουν… εντεκάδα. Οι Αλβανοί είναι πλέον επιστάτες των Πακιστανών, που χρησιμοποιούν για… εργάτες «σκαστούς» της ΒΙΑΛ.

Πολλοί θα επιθυμούσαν να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά είναι όπως το αρχικό παράδειγμα της… μπόρας. Όσο και να τα ωραιοποιούμε έτσι περίπου έχουν και αύριο θα γίνουν χειρότερα.

Η πρόταση μου είναι απλή και στηρίζεται στην κοινή λογική. Η ΕΜΧ δεν είναι όπως η χώρα, δεν είναι δηλαδή μπάχαλο. Μπορεί να προβλέψει τι ανασχινώσεις πρέπει να γίνουν, πόσους εργάτες γής χρειάζεται, σε πιά χωριά, πόσοι απ’ αυτούς να είναι πολύτεκνοι (ας μην το αναλύσουμε, αν δεν υπήρχαν οι Αλβανοί θα ήταν κλειστά σήμερα τα Σχολεία μετά τον… Βροντάδο και μετά την… Καλλιμασιά) να καταγραφούν τα καταλύματα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, και να αναζητήσει η ΕΜΧ ανθρώπους που να θέλουν να εργαστούν από την ΒΙΑΛ στα μαστιχόδενδρα του νησιού μας.

Η ΒΙΑΛ κάποτε θα κλείσει, η μαστίχα θα μείνει. Αν η Χίος άκουγε τον Κοτσακά, που πριν 30 χρόνια ήθελε να μεταφέρει Έλληνες του Πόντου (τότε η αθάνατη βλακεία τους έλεγε Ρωσοπόντιους) στα Βορειόχωρα σήμερα δεν θα μιλάγαμε για το… κοιμητήριο της αγόνου Αμανής. Αν χάσουμε τώρα την ευκαιρία του εργατικού δυναμικού της ΒΙΑΛ, οι μαστιχοπαραγωγοί του αύριο θα εισάγουν ξένο εργατικό δυναμικό, όπως κάνουν και στην Ηλεία με τις φράουλες που τρώμε και στην Κρήτη και αλλού με τις ελιές που έχουμε στο τραπέζι μας.

 

Υ.Γ. Παρασκευή μεσημέρι στο λιμάνι. Οι εργάτες πάνω από τους μπαβέδες σαν τα μαμούνια. Άλλος τρίβει, άλλος πλένει, άλλος ρίχνει λάσπη. Απέναντι κάθεται σε καφετέρια αραχτός, αφράτος φασεμπουκέλληνας με τη φραπεδιά μπροστά του. Καθώς περνάω με το ποδήλατο, μου φωνάζει.

«Ντζούμα, αυτά να γράφεις ρε, ούτε ένας έλληνας δεν δουλεύει στο έργο»