Οι «Αθέατες όψεις» του Κώστα Ζαφείρη

Δευ, 11/12/2023 - 20:22

Το δικό μου βιβλίο πήγαινα να πάρω από τον Γιάννη Παληό, με… άλλο έφυγα.

Είπα αφού θα κυκλοφορήσει το «Μια σταγόνα ιστορίας της Χίου» δεν πας να πάρεις και εσύ ένα; Δεν κάνω πλάκα, ειλικρινά δεν είχα προλάβει να πάρω, αφού με πρόλαβε ο Κώστας Ζαφείρης, που τι τύχη αγαθή εκείνη την ώρα έβγαινε από το Παλαιο… Βιβλιοπωλείο κρατώντας το νέο του πόνημα με τίτλο «Αθέατες όψεις».

 

 Και έτσι που λέτε, για άλλο βιβλίο πήγαινα και με άλλο βγήκα και ευτυχώς δηλαδή διότι το δικό μου τόγραψα για να το διαβάσουν άλλοι, του Κώστα όμως ανήκω στους τυχερούς διότι από την ώρα που το πήρα, ε, το πιστεύετε ή όχι το… τελείωσα.

Γιατί έτσι διαβάζεται, όπως έλεγαν οι παλιοί καθαρευουσιάνοι απνευστί!

 

Τι έγραφα για τύχη αγαθή; Εδώ η τύχη είναι ότι ο Κώστας έχει κάνει το χόμπι, την αγάπη του επάγγελμα και έχει την μοναδική χαρά να εισπνέει νυχθημερόν, που πάλι έλεγαν οι καθαρευουσιάνοι, την μυρωδιά των βιβλίων της μεγάλης μας κυρίας, της Βιβλιοθήκης Κοραή. Αποτέλεσμα; Επτά βιβλία και ακόμα τώρα ξεκινά και σας το υπογράφω, που λέμε εμείς οι… δημοτικιστές.

Γιατί; Μα γιατί, και προκύπτει αυτό από το βιβλίο του, ανακάλυψε την γοητεία της μικροϊστορίας και αυτή μας μεταφέρει, ψάχνει την ιστορία στις λεπτομέρειες της, την φέρνει στα ανθρώπινα μέτρα, παρατηρεί τα απαρατήρητα επεισόδια, που αυτά τελικά είναι η ιστορία.

 

Για να πάρετε μια γεύση σας μεταφέρω το επιθύμιο των Αθέατων όψεων, που πλέον καταγράφονται βιβλιογραφούνται, γίνονται ορατές, για όσους όχι απλά πιστεύουν ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται αλλά ταυτόχρονα διδάσκει.

 

«Τα κείµενα αυτού του βιβλίου είναι µια περιήγηση σε στιγµές της τοπικής χιακής ιστορίας τον 20ο αιώνα. Η συµµετοχή της Χίου στο Βενιζελικό Κίνηµα Εθνικής Άµυνας του 1916, η πρώτη συµµετοχή του νησιού στα πολιτικά τεκταινόµενα του ελληνικού κράτους. Το τεράστιο θέµα της διαχείρισης των Μικρασιατών προσφύγων στο νησί το 1922-23 και οι αναλογίες τους µε τη σηµερινή εποχή της σύγχρονης προσφυγιάς. Οι αξιοθαύµαστες παρεµβάσεις υπέρ της δηµοκρατίας δυο προσωπικοτήτων της Χίου, του Αλέξανδρου Παχνού και του Γιώργου Θεοτοκά την ταραγµένη εποχή της παλινόρθωσης της µοναρχίας το 1935. Η ηρωική και συνάµα τραγική ιστορία του Χιώτικου Συντάγµατος στον Β΄ Παγκόσµιο Πόλεµο το 1940-41. ∆υο παράνοµες αντιστασιακές εφηµερίδες που έβγαιναν µε χίλιους κινδύνους στο κεφαλοχώρι της Βολισσού τα µαύρα χρόνια της Κατοχής 1942 µε 1944 και συνδέονται µε τον Ιάσονα Καλαµπόκα.  Οι εφηµερίδες «Εµπρός» και «Πρωτοπόρος» από το 1944 ως το 1947, όργανα αντίστασης και αγώνα του δηµοκρατικού και αριστερού κόσµου της Χίου µέσα στις συνθήκες της µεταβαρκιζιανής τροµοκρατίας.

 

Μια συµβολή στη γνώση και την ανάδειξη της τοπικής ιστορίας που ελπίζει να βοηθήσει µε το δικό της τρόπο στη συλλογική αυτογνωσία της τοπικής µας κοινότητας, πράγµα που έχουµε τόσο ανάγκη."

 

Να σας μεταφέρω ας πούμε μια… «Αθέατη όψη»; Τι θα λέγατε αν μεταξύ 1922 και 2015 η Χίος είναι γεμάτη πρόσφυγες, που καταλαμβάνουν τον Δημοτικό κήπο, την Σούδα, τα Ταμπάκικα; Σύμπτωση οι ίδιοι χώροι;

Και πως την έβγαζε ο κόσμος; Μεταφέρω μέσα από το βιβλίο, μια μαρτυρία ενός ανθρώπου που τον έζησα. Τον παππού της Ειρήνης Αναγνώστου Ηλία Θεριουδάκη.

«Ο κόσμος που ητρύπωνε, όπως είπαμε, μέσα στο Κάστρο σα τα ποντίκια τότες, ηπροσπαθούσε να εξασφαλίσει την κατοικία του. Όπου λοιπόν τοίχος απάνω του ηκουμπούσαμενε στα χαλάσματα, τση επάλξεις, τση βότες, στα τούρκικα χαμάμ, στα σοκάκια, και ηξασφαλίζαμε το μισό μας σπίτι. Ηκλείναμε τση δύο πλευρές με οτιδήποτε υλικό ηβρίσκαμε. Με λάσπη, με ξύλα, με τενεκέδες, ηβάζαμε και μια πόρτα, ο Θεός να την έκανε πόρτα, και έτσι εξασφαλίζαμε μια κάμαρη. Την εσκεπάζαμε με λαμαρίνες, μπορεί και κεραμίδια και ηδοξάζαμε το Θεό που ηβάζαμε το κεφάλι μας κάτω από σκεπασμένο ουρανό»

Κώστα καλοτάξιδο το νέο σου βιβλίο.

 

Υ.Γ.: Tελικά το δικό μου βιβλίο, μου το είχε πάει ο Παληός στην ΑΛΗΘΕΙΑ. Διαβάστε το και γράψτε εσείς

Σχετικά Άρθρα