Χίος, Τετάρτη 12 Αυγούστου

Oι «Άθλιοι» του… Γιαμού

Γιάννης Τζούμας
Δείτε τις Φωτογραφίες
Τετ, 08/07/2020 - 19:45

Το… Άθλιοι παραπέμπει στον Βίκτωρα Ουγκώ και το… Γιαμός, στο ιστορικό τουριστικό κατάλυμα, εστιατόριο του Καρφά, σήμα κατατεθέν μιας εποχής, που μύριζε αλμύρα και ξεγνοιασιά πριν να πλακώσει η… ανάπτυξη και να πάρει όλα ο διάολος.

Ε, μετά απ’ αυτόν ήρθε το προσφυγικό και το… γλυκό έδεσε.

Σήμερα παραμένει στην εικόνα των φωτογραφιών, μάλλον περισσότερο κατάρα παρά χαρά των κληρονόμων αυτής της… περιουσίας και επικίνδυνη εστία μόλυνσης για όλους.

Το σήμερα όμως έχει και κάτι άλλο. Τους σύγχρονους… Αθλίους, κάτι που είχε προβλεφθεί.

Τώρα αν αυτοί είναι μετανάστες που έχουν πάρει άσυλο και έφυγαν από την ΒΙΑΛ, περιμένοντας το θαύμα για την μεταφορά τους στην Αθήνα ή είναι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν καταλύματα, από τα δεκάδες στην περιοχή για μετανάστες – πρόσφυγες και σήμερα δεν έχουν την δυνατότητα πληρωμής και όντας άστεγοι καταλήγουν εκεί, λίγη σημασία έχει.

Η μεγαλύτερη είναι ότι τα πρώην δωμάτια των τουριστικών καταλυμάτων στου Γιαμού, τις τελευταίες εβδομάδες παραβιάζονται το βράδυ και καταλαμβάνονται από αστέγους.

Σύμφωνα με τους σημερινούς ιδιοκτήτες, οι πόρτες είναι κλειστές και τις βρίσκουν σπασμένες. Σύμφωνα με τον Αντιδήμαρχο Αγίου Μηνά, έχουν ειδοποιηθεί οι ιδιοκτήτες να περιφράξουν τον χώρο. Σύμφωνα με την πραγματικότητα, όταν μετά τις 11.00 το βράδυ, που στον Καρφά πλέον οι κλέφτες μοιράζουν τα ρούχα τους, στην πέσουν ξαφνικά 50 -60 απελπισμένοι, ψάχνοντας μια γωνιά να κοιμηθούν, άντε να τους βγάλεις.

Άρα να δούμε το δάσος και όχι το δένδρο.

Προχθές άλλο συνάδελφο μέσο ενημέρωσης δημοσίευσε φωτογραφία αστέγων προσφύγων πίσω από το Δημαρχείο. Σήμερα τα ξημερώματα είδαμε και εμείς με τα μάτια μας μια ομάδα να κοιμάται πίσω από το Τελωνείο. Επαγγελματίες πέριξ του Δημοτικού Κήπου λένε το ίδιο, για ανθρώπους που βρίσκουν καταφύγιο εκεί.

Συνεπώς ας δούμε την νέα πραγματικότητα κατάματα.

Μετανάστες πλέον δεν έρχονται, το άσυλο απονέμεται, η ΒΙΑΛ σιγά – σιγά αδειάζει αλλά… δεν φεύγει, διασκορπίζεται σε διάφορα σημεία.

Γι’ αυτό επανέρχομαι στον σεβαστό μου Καθηγητή Π. Καλογεράκη.

Κύριε Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου Χίου, αφού έχετε το κουράγιο να διευθύνετε τις συνεδριάσεις του οργάνου αυτού, που μπορούμε να παρακολουθήσουμε, όχι φυσικά… ολόκληρες, και εμείς από επαγγελματική… διαστροφή, όπου επί επτάωρον και βάλε γίνεται προσπάθεια τετραγωνισμού του κύκλου και μέχρι να επιτευχθεί αυτό, βάλτε ως πρόταση να ψηφιστεί το εξής και να διαδοθεί σε όλες τις γλώσσες του… Ισραήλ.

«Όποιος μετανάστης πάρει άσυλο, να περνάει από τον Δήμο Χίου να παίρνει και ένα ΔΩΡΕΑΝ εισιτήριο για τον Πειραιά, πηγαίνοντας στην ευχή του Αλάχ».

Και κάτι τελευταίο. Η προχθεσινή κινητοποίηση των Σύρων στην Πλατεία μας βοήθησε να δούμε πως βλέπουν το προσφυγικό οι ίδιοι. Δεν έχει ενδιαφέρον;

Εκτός από τις γνωστές απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης στην ΒΙΑΛ τι μας είπαν, σε απλά… ελληνικά;

Τι έγινε ρε παιδιά; Πόσο καιρό θα περιμένουμε τις οικογένειες μας και τα αδέλφια μας, που βρίσκονται απέναντι;

Έτσι είναι, οι άνθρωποι είχαν μάθει αλλιώς. Ταλαιπωρία μεν, ρίσκο, έξοδα, αλλά το… τούρ δούλευε ρολόϊ. Εδώ και ένα χρόνο κόπηκε μαχαίρι.

Τώρα το… μαχαίρι είναι δικό μας, είναι του κορωνοϊού, είναι του Ερντογάν, που κάνει παιχνίδι με την Ευρώπη, ότι αν δεν τον αφήσουν να τσαμπουκαλευτεί στην Μεσόγειο θα τους αμολήσει τα νέα λεφούσια, που ζεσταίνει; Αυτά τα ερωτήματα θα μας τα λύσει η ζωή.

Στο μεταξύ μπροστά μας βρίσκεται νέα πρόκληση. Ή βοηθάμε την έξοδο ή θα γεμίσουμε αμέτρητους… Γιαμούς.

 

Υ.Γ. Στις Τράπεζες δεν χτυπάει ο κορωνοϊός, γιατί έχουν… χρήμα; Γιατί στο λεπτό, που διαρκεί ο εγκλωβισμός στον γυάλινο οικίσκο… αερίων, αν ένας στους χίλιους ήταν φορέας, έπρεπε τώρα να μας είχαν… θάψει τους μισούς.

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τρί, 11/08/2020 - 20:46

Η φράση δεν είναι δική μας.

Δυστυχώς για τον Σουλτάνο, παρά τις διώξεις, παρά το γεγονός ότι οι μισοί δημοσιογράφοι στην χώρα του είναι άνεργοι αφού τους έκλεισε τις εφημερίδες, υπάρχουν αρκετοί που είτε μπαινοβγαίνουν ή βρίσκονται εκτός φυλακής και μπορούμε να μιλάμε μαζί τους.

Η φράση λοιπόν είναι δική τους, όπως σε κάθε επικοινωνία, που έχουμε ως Χιώτες με τους απέναντι, που φέτος ο κορωνοϊός μας στέρησε την επαφή. Τους ακούμε να λένε, πως μακαρίζουν την τύχη για την χώρα τους κυρίως, που στην Ελλάδα υπάρχει μια ψύχραιμη και σοβαρή ηγεσία, υπάρχει Δημοκρατία και είναι στέρεοι οι θεσμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Αυτή η επικοινωνία έστω και αν γίνεται κυρίως σε προσωπικό επίπεδο, έχει μεγάλη σημασία, γιατί καταδεικνύει τα συναισθήματα απέναντι, που είναι από επικριτικά μέχρι πολεμικά για τον Ερντογάν, με τελική επίκληση να βοηθήσει ο Αλλάχ, αν και δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στις ακτές της Ιωνίας, ώστε να απαλλαγεί η Τουρκία από αυτόν τον εφιάλτη.

«Σπάστε του τα νεύρα…»

Ας κρατήσει πολιτική και στρατιωτική ηγεσία αυτή τη φράση.

Μπήκε στην ελληνική υφαλοκρηπίδα;

Δεν μπήκε. Ένα σκάφος που το βάφτισε ερευνητικό, βρίσκεται πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Δεν μπορεί να ερευνήσει δε, επειδή τουρκικά πολεμικά που το συνοδεύουν, κάνουν θόρυβο με τις προπέλες τους.

Τι κάνει η Ελλάδα; Αυτό που πρέπει να κάνει μια χώρα της Δύσης το 2020. Στέλνει δικά της πολεμικά και ειδοποιεί ηχητικά ότι υπάρχει παράνομη εισβολή.

Τι επιδιώκει ο Ερντογάν; Να πυροβολήσομε πρώτοι. Αν χρειαστεί θα γίνει και αυτό, αλλά δεν θα του πούν οι … πολεμιστές του Facebook αλλά η πολιτική και στρατιωτική  ηγεσία της χώρας.

Που προς το παρόν παρακολουθεί την παρανομία, την καταγράφει, την καταγγέλλει, φέρνει την Τουρκία του Ερντογάν κατηγορούμενη σε όλα τα Διεθνή φόρα, κάνει αυτό που μας συμβουλεύουν και οι σώφρονες γείτονες, σπάει τα νεύρα του Ερντογάν.

Στο μεταξύ απέναντι δεν υπάρχουν μόνο τρελοί, που θέλουν τον πόλεμο. Υπάρχει ένας λαός, που σε λίγο θα πεινάει, υπάρχει μια λίρα, που μέχρι το τέλος του χρόνου μπορεί και να φτάσει σε ισοτιμία 1 προς 10 με το ευρώ(!!!) υπάρχει ο κορωνοϊός, που όσο τον κρύβουν τόσο βράζει, υπάρχουν οι Κούρδοι που περιμένουν την ευκαιρία να κατασπαράξουν τις αλυσίδες τους και αυτούς που τους τις φορούν, υπάρχουν μανάδες που ειδικά από την Λιβύη, θα τους φέρουν τα παιδιά τους σε φέρετρα, υπάρχει μια κατάρα, που απλώνεται πάνω από την Τουρκία, που κινδυνεύει από την παράνοια και τον μεγαλοιδεατισμό του Ερντογάν και των συν αυτόν.

Χρειάζεται υπομονή λοιπόν και εμπιστοσύνη. Αυτό το έργο με τον Ερντογάν θα πάει μακριά, πρέπει να το πάμε μακριά όσο μας παίρνει. Γιατί καραδοκεί από την μια ο τουρκικός λαός και από την άλλη η… στραβή. Και από στραβές, από Λιβύη, μέχρι Συρία και από Ισραήλ, αυτό θερμή παράκληση να μην ξεχνιέται ποτέ, μέχρι Κουρδιστάν… μπερικέτι.

 

Υ.Γ.  Καταλάβαμε που την πατήσαμε με τα αγροτικά προγράμματα; Πιο καθαρά από τον Μάριο Γκολέμη δεν μπορούσαν να ειπωθούν. Όσοι ενδιαφέρονται ας τον παρακολουθήσουν και την επομένη αν δεν διορθωθούν τα πράγματα, ας δώσουν να τους κάνουν τις μελέτες στην… Μυτιλήνη.