Χίος, Δευτέρα 20 Αυγούστου

Θα γίνει πόλεμος;

Γιάννης Τζούμας
Πέμ, 08/03/2018 - 08:01
Συρία κάποτε χώρα

Δεν ξέρω αν οι δημοσιογράφοι εκτός από… σεισμολόγοι, χειρουργοί, πολεοδόμοι, αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι και άλλες πολλές ακόμα ειδικότητες έχουμε και… μαντικές ικανότητες, αλλά ο κόσμος μάλλον μας τις αποδίδει αφού πολλοί με ρωτούν όλο αυτό το διάστημα αν θα γίνει… πόλεμος.

Η απάντηση είναι δεν ξέρω γιατί δεν είναι αυτή η δουλειά μου, δεν θέλω γιατί έτσι θα ανοίξει η πόρτα του τρελοκομείου, αλλά μπορώ να σκέπτομαι, προσπαθώ να συνδυάσω γεγονότα χρησιμοποιώντας την απλή κοινή λογική.

Ελάτε να το κάνουμε μαζί. Δεν σας καλώ να δούμε τα δύσκολα. Για παράδειγμα γιατί ξαφνικά έπιασε έρωτας τον Βορειοκορεάτη Δικτάτορα με τον Τράμπ. Μήπως γιατί βλέπει το χιλιοζύμι που μπορεί να γίνει στη Μεσόγειο οπότε, γιατί χαζός δεν είναι, θα επανέλθει αφού κάτσει η σκόνη; Δεν σας καλώ να δούμε την σιγή του Ισραήλ, οι άνθρωποι έχουν μάθει να κάνουν χωρίς να λένε. Δεν σας καλώ να δούμε τα δύσκολα ενεργειακά συμφέροντα, που παίζονται στην περιοχή μας και γιατί οι Αμερικανοί στέλνουν, κι’ ας λέει ο Τράμπ ότι τον ενδιαφέρει μόνο η Αμερική, τόσο στόλο στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Ούτε να δούμε ότι δεν υπάρχουν πουθενά φιλίες αλλά συμφέροντα και τρανή απόδειξη είναι ο έρως Πούτιν – Ερντογάν, γιατί ο Τσάρος βλέπει τον Σουλτάνο, να τραβάει το χαλί της ενεργειακής αυτονομίας της Ευρώπης, αφού χρόνια τώρα έχει μάθει να της στρίβει από την στρόφιγγα του φυσικού αερίου μέχρι τους γεννητικούς της αδένες.

Μπορούμε όμως να δούμε πράγματα εύκολα προσεγγίσιμα.

Για παράδειγμα ότι η Τουρκία είναι σε πόλεμο με τη Συρία. Ότι οι Αμερικάνοι μας λένε ευθέως, τα κοιτάσματα της ΑΟΖ ανήκουν σε όλη την Κύπρο, άρα και στην… κατεχόμενη, άρα η μαμά Τουρκία δικαιούται να κάνει τον τσαμπουκά.

Να δούμε ότι ο Αμερικανός Πρέσβης, ο μόνος που θα σηκώσει τηλέφωνο στον Τσίπρα, όταν γίνει η στραβή, πήγε στο ΓΕΕΘΑ και συναντήθηκε επί δίωρο μόνο με τον Αρχηγό του, όπου προφανώς δεν μίλησαν για συνταγές μαγειρικής, που νανουρίζεται το έθνος.

Να δούμε ότι η Τουρκία κλιμακώνει μια ένταση σε σημείο που η επόμενη κίνηση να είναι πολεμική, να δούμε ότι εδώ μέχρι να κουνήσουμε το ένα πόδι μας βρωμάει το άλλο ενώ απέναντι οι αποφάσεις παίρνονται δικτατορικά.

Αρα για να μην πολυλογούμε, πόλεμος δεν ξέρω αν θα γίνει αλλά ξέρω ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε γι’ αυτόν.

Για παράδειγμα ακόμα δεν έγινε Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Πρόκειται για έγκλημα και τα εγκλήματα από κάποιους γίνονται αλλά τα πληρώνει η πατρίδα.

Χθες, όχι σήμερα έπρεπε να έχουμε απαντήσεις σε σενάρια κατάληψης εδάφους γιατί αυτό θα είναι το επόμενο τουρκικό βήμα. Και όταν σου παίρνουν έδαφος, γιατί οι εμβολισμοί και οι συλλήψεις στα σύνορα είναι παρανυχίδες, παίρνεις κι’ εσύ αλλιώς την έβαψες.

Δεν θέλω να γίνουν όλα τούτα, αλλά αν δεν είμαι έτοιμος τότε θα γίνουν σίγουρα.

Διαβάζω με προσοχή τις σκέψεις των συμπατριωτών μας και ειδικά με περισσότερη αρθρογράφων όπως για παράδειγμα ο σεβαστός μου Αριστείδης Ζαννίκος, που αναφέρει τους Εβραίους ως παράδειγμα συμπεριφοράς.

Συμφωνώ απολύτως μόνο που οι Εβραίοι και στον Βόρειο πόλο να βρεθούν θα υποστηρίξουν τον ομόθρησκο και ομοεθνή τους, το δικό μας το άτιμο DNA είναι διαφορετικό, κάνοντας ακριβώς το αντίθετο. Και άλλη μια λεπτομέρεια, η στρατιωτική θητεία στο Ισραήλ είναι διετής και αφορά άνδρες και γυναίκες. Τις προάλλες σε ένα Στρατόπεδο είχα πιάσει κουβέντα με τον σκοπό και μου είπε ότι είναι παλιοσειρά γιατί υπηρετεί ήδη 8 μήνες και επιτέλους… απολύεται.

 

Υ.Γ. Σημειώστε ότι με απόφαση του το ΓΕΣ επί Διοίκησης Μεϊμάρη στην Ταξιαρχία, είχε διατάξει διακοπή άσκησης στο Μελανειός, λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών, γιατί έπαιρναν διαμαρτυρόμενες οι μαμάδες τα… κανάλια για να μην κρυώσει ο σπόρος των κανακάρηδων τους.   

Σχετικά Άρθρα

Γιάννης Τζούμας
Τετ, 15/08/2018 - 07:44
Η υποδοχή των δύο αιχμαλώτων

Ως γνωστόν οι συνεχιστές της διπλωματίας του Φαναρίου δεν είμαστε εμείς αλλά οι… Τούρκοι. Όταν το σκάφος έχει μια μεγάλη τρύπα να μπάζει, σχέσεις με ΗΠΑ, το πλήρωμα φροντίζει να κλείσει τις άλλες μικρές τρύπες και μια απ’ αυτές ήταν οι δύο έλληνες στρατιωτικοί αιχμάλωτοι.

Αφού λοιπόν χαρούμε γι’ αυτό και κυρίως να αισθανθούμε υπερήφανοι για την αρμόζουσα σε έλληνες Αξιωματικούς συμπεριφορά των δύο απελευθερωθέντων, οφείλουμε να προβληματιστούμε για την συνέχεια.

Ποιά θα είναι αυτή; Θα κλείσει την μεγάλη τρύπα ο Ερντογάν ή θα την αφήσει ανοιχτή;

Αν συμβεί το πρώτο δεν θα μας επηρεάσει, αν όμως συμβεί το δεύτερο πρέπει να προετοιμαστούμε σε… αντίποινα.

Ποιά θα είναι αυτά; Μα να ανοίξει η κάνουλα των 3 εκατομμυρίων Σύρων και άλλων, που περιμένουν στην Τουρκία. Αν αυτοί μας κατακλύσουν η Τουρκία δεν θα το κάνει για να αποτελειώσει την Ελλάδα, αλλά να πιέσει τον Τράμπ μέσω της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Το πρόβλημα το δικό μας είναι εκ των πραγμάτων Ευρωπαϊκό και αν η Τουρκία κλείσει τις Αμερικάνικες βάσεις, οι ΗΠΑ δεν έχουν άλλο τρόπο ασφαλούς μετεγκατάστασης πλην των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Αν δεν εξετάσουμε το σενάριο αυτό και μείνουμε μόνο στην απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών σημαίνει ότι… τσάμπα οι Φαναριώτες διπλωμάτες ήταν Ελληνες.

 

Υ.Γ. Μπορεί η Παναγιά μας να έβαλε το χέρι της στην απελευθέρωση. Εκείνοι που το έβαλαν σίγουρα ήταν οι Αμερικάνοι, που παρέδωσαν μια λίστα αιχμαλώτων, που πρέπει άμεσα να απελευθερωθούν, ανάμεσα τους και οι δύο δικοί μας με πρώτο στη λίστα βέβαια τον δικό τους Πάστορα.