Η 9η Μάη 1945:  Η ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΝΙΚΗΣ θα εμπνέει για πάντα τους λαούς

Πέμ, 07/05/2026 - 06:47

                                    

                 ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΜΑΗ 2026, ώρα 10,30 πμ στο ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

                                              (νότιος λιμενοβραχίονας)

Την 9η Μάη 1945, ώρα 0:43 π.μ., υπογράφεται η Πράξη για την άνευ όρων συνθηκολόγηση της χιτλερικής Γερμανίας. Είχε προηγηθεί ο απελευθερωτής Κόκκινος Στρατός, ο οποίος προελαύνοντας στην  Κεντρική Ευρώπη έφτασε μέχρι το Ράιχσταγκ, υψώνοντας την Κόκκινη Σημαία με το σφυροδρέπανο.

Η επιχειρούμενη αναθεώρηση της Ιστορίας του Β΄ΠΠ, αμέσως μετά τη λήξη του Β΄ΠΠ, που σχεδιάζεται από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα,  δεν θα καταφέρει ποτέ να σβήσει από την λαϊκή μνήμη ποιοι ήταν οι πρωταγωνιστές της Νίκης.  Ήταν τα αντιστασιακά απελευθερωτικά κινήματα των χωρών της Ευρώπης, με πρωτοπορία τα Κομμουνιστικά Κόμματα.  Ήταν ο ηρωικός Κόκκινος Στρατός, ο σοβιετικός λαός που πλήρωσε βαρύ τίμημα, με πάνω από 20 εκ. νεκρούς και τεράστιες καταστροφές.  Ήταν η ΕΣΣΔ που καθόρισε την έκβαση του πολέμου χάρη στα πλεονεκτήματα του σοσιαλιστικού τρόπου παραγωγής.

Έτσι συνετρίβη η «αήττητη» ναζιστική στρατιωτική μηχανή και αποδείχτηκε ότι ακατανίκητη δύναμη είναι μόνο οι λαοί, όταν οργανωμένοι και αποφασισμένοι δίνουν τη μάχη για να ορίζουν οι ίδιοι τις τύχες τους , το μέλλον τους, απαλλαγμένοι από κάθε ζυγό. 

Επίτευγμα της Αντιφασιστικής Νίκης ήταν  η κατάκτηση της εργατικής εξουσίας, το ξεκίνημα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού  σε μια σειρά χώρες στην Ευρώπη και την Ασία, γεγονός που δεν μπορεί να αποδεχτεί ο καπιταλισμός μέχρι σήμερα, γι’ αυτό παραχαράσσει την Ιστορία.

Η αναθεώρηση της Ιστορίας του Β΄ΠΠ δεν αφορά στο χθες αλλά στο σήμερα. Η αντιδραστική ιμπεριαλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί να καθιερώσει την 9η Μάη ως «Ημέρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Με τον αντικομουνισμό, ως επίσημη ιδεολογία της, με τη θεωρία των δύο άκρων, της ταύτισης του κομμουνισμού με τον φασισμό, η ΕΕ και οι κυβερνήσεις έχουν στόχο την κυριαρχία της ιδεολογίας του καπιταλισμού, ως αναγκαίο έδαφος για την εξέλιξη της αντιδραστικής στρατηγικής του συστήματος, της γενικευμένης στρατιωτικής σύγκρουσης, με θύματα τους λαούς. 

Η αντιπαράθεση ΗΠΑ- Κίνας για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα γεννάει διαρκώς νέες συγκρούσεις. Ανταγωνίζονται οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για να αναβαθμίσουν τη θέση των επιχειρηματικών ομίλων στη διεθνή καπιταλιστική οικονομία, σε συνθήκες που διαφαίνεται νέα οικονομική κρίση. 

Διασταυρώνονται τα πολεμικά μέτωπα Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής. Οξύνονται οι αντιθέσεις μέσα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο και στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Εξελίσσεται το παζάρι ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ για την επόμενη μέρα του πολέμου, με την ΕΕ  να διεκδικεί αναβαθμισμένο ρόλο.

Η ελληνική κυβέρνηση, εμπλέκοντας τη χώρα μας στον πόλεμο, με τη στήριξη και των άλλων αστικών κομμάτων, μετατρέπουν το λαό μας σε θύτη άλλων λαών και θύμα αντιποίνων. Ο δρόμος της στρατιωτικής σύγκρουσης  για το μοίρασμα και ξαναμοίρασμα των αγορών για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων είναι ο «πατριωτισμός» των αστικών τάξεων.

Η φωτιά του πολέμου δυναμώνει, οι λαοί πληρώνουν με τη φτωχοποίησή τους για την στήριξη της πολεμικής οικονομίας και τον στρατιωτικό εξοπλισμό,   πληρώνουν ακόμα και με τη ζωή τους.  Το μεγάλο κεφάλαιο «σκάει» από τα κέρδη και υπολογίζει σε περισσότερα με την ανοικοδόμηση των καταστραμμένων περιοχών από τις στρατιωτικές συγκρούσεις.

 Αποδεικνύεται ότι «εθνική ενότητα» δεν υπάρχει στην εκμεταλλευτική κοινωνία. Τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων είναι εκ διαμέτρου αντίθετα με αυτά της αστικής τάξης, σε όλες τις συνθήκες. 

Ο Β΄ΠΠ, όπως και ο Α΄ΠΠ, ήταν ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι. Ήταν συνέπεια των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής, που οξύνθηκαν σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης. Ο Β΄ΠΠ ήταν δίκαιος μόνο από την πλευρά της ΕΣΣΔ και των αντιστασιακών ευρωπαϊκών κινημάτων που πολέμησαν κατά της φασιστικής κατοχής. 

Βρετανία και ΗΠΑ επεδίωκαν με τον πόλεμο την κατοχύρωση αποικιών, κερδών, γεωπολιτικών θέσεων και την ανατροπή της ΕΣΣΔ. Πίστευαν ότι μπορούσαν να στρέψουν τη ναζιστική Γερμανία ενάντια στην ΕΣΣΔ γι’ αυτό βοήθησαν τον Χίτλερ. Αλλά η Γερμανία άρχισε τον πόλεμο ενάντιά τους. Έτσι συμμετείχαν στην αντιχιτλερική συμμαχία αναγκαστικά, ενώ καθυστέρησαν να ανοίξουν το β μέτωπο για να εξαντλήσουν την ΕΣΣΔ. 

Ο φασισμός, ως γέννημα του καπιταλισμού και όχι παρέκκλισή του, επιλέχθηκε από το σύστημα, πριν από το ξέσπασμα του Β΄ΠΠ, ως η πιο πρόσφορη μορφή πολιτικής εξουσίας για την καταστολή του ταξικού εχθρού στο εσωτερικό, αλλά και στην σύγκρουσή του με τα άλλα καπιταλιστικά κράτη.  

Στην Ελλάδα, κατά τον Β΄ΠΠ, αναπτύχθηκε ένα από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα όλης της Ευρώπης που είχε σημαντική συμβολή στην Αντιφασιστική Νίκη. Εμπνευστής, οργανωτής, καθοδηγητής και αιμοδότης ήταν το ΚΚΕ.

Ο λαός μας με το ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, ΕΠΟΝ,  ΕΛΑΝ, ΟΠΛΑ, με ηρωισμό και θυσίες, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές έγραψε τις πιο ηρωικές και ένδοξες σελίδες της σύγχρονης Ιστορίας του λαϊκού κινήματος στη χώρα μας. Την Ελλάδα  απελευθέρωσε ο ΕΛΑΣ από την τριπλή φασιστική κατοχή.  

Και ενώ οι ναζί συνθηκολογούσαν, ηττημένοι από τον Κόκκινο Στρατό και τα αντιστασιακά κινήματα, στην Ελλάδα οι αστικές δυνάμεις με τα Τάγματα Ασφαλείας, την περίοδο της Λευκής Τρομοκρατίας, κυνηγούσαν, χτυπούσαν, δολοφονούσαν τους κομμουνιστές και άλλους αγωνιστές του ΕΑΜικού κινήματος.

Με τους συμμάχους τους, τους Βρετανούς ιμπεριαλιστές, είχαν αιματοκυλήσει  την Αθήνα τον Δεκέμβρη του 1944 για να ξαναπάρουν την εξουσία.

 Ο αστικός πολιτικός κόσμος δεν είχε κανένα κύρος στο λαό, αφού ένα μέρος του συνεργάστηκε με τους ναζί κατακτητές και το άλλο μέρος του έφυγε στο εξωτερικό, δεν πολέμησε. 

 Ο λαός μας τότε είχε να επιλέξει την υποταγή ή τα όπλα. Επέλεξε την ένοπλη ταξική πάλη κατά της εγχώριας αστικής τάξης, που γνώρισε τότε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την κυριαρχία της.

Ο τρίχρονος αγώνας του ΔΣΕ υπήρξε δίκαιος και αναγκαίος. Με την καθοδήγηση του ΚΚΕ εξέφρασε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών δυνάμεων και έσπασε το μονοπώλιο των βίας του καπιταλιστικού κράτους, τη βία που δεν διαχωρίζεται από την ταξική εκμετάλλευση.  Αντικειμενικά η νίκη του ΔΣΕ θα άνοιγε το δρόμο στο σοσιαλισμό. 

Ο ηρωικός ΔΣΕ, το ΚΚΕ έσωσαν την τιμή του αγωνιζόμενου λαού μας και έδειξαν τι μπορεί να κάνει όταν σηκώσει το μπόι του.

 Ο ΔΣΕ αναμετρήθηκε στα ίσια με τον ταξικό αντίπαλο και ηττήθηκε από την υπεροπλία του αντιπάλου, από τα όπλα των Αγγλοαμερικάνων ιμπεριαλιστών.

Για την ήττα βάρυναν τα προβλήματα στρατηγικής του ΚΚΕ, ως τμήματος του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος, που δεν μπόρεσε να μετατρέψει την απελευθερωτική πάλη σε αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού, που καθυστέρησε τη γενίκευση του ένοπλου αγώνα του ΔΣΕ. Ηθικά και πολιτικά ο ΔΣΕ βγήκε νικητής και άφησε ιστορικές παρακαταθήκες.

Τα συμπεράσματα, τα διδάγματα, οι ιστορικές παρακαταθήκες της απελευθερωτικής πάλης και του ταξικού έπους του αγώνα του ΔΣΕ προκαλούν ανησυχία στην αστική εξουσία για την προοπτική να βγει και πάλι ο λαός στο προσκήνιο. Γι΄ αυτό ξεδιπλώνουν την σχεδιασμένη βρώμικη επίθεσή τους συκοφαντώντας τη λαϊκή πάλη και το ΚΚΕ, άλλοτε με χοντροκομμένα ψέματα, άλλοτε με πιο εκλεπτυσμένο τρόπο.

Στρατεύονται διάφοροι σε αυτή την επιχείρηση κατασυκοφάντησης και διαστρέβλωσης της ηρωικής πάλης του λαού μας, ακόμα και για να πάρουν «δηλώσεις μετάνοιας», 82 χρόνια μετά, από τους 200 κομμουνιστές που νίκησαν το θάνατο και πέρασαν αγέρωχοι στην αθανασία, στο Σκοπευτήριο- Θυσιαστήριο της Λευτεριάς στην Καισαριανή.

Οι 200, όπως και χιλιάδες άλλοι απλοί καθημερινοί άνθρωποι της δουλειάς, ήταν διαπαιδαγωγημένοι με τις Αρχές και τις Αξίες του ΚΚΕ,  ατσαλωμένοι στην ταξική πάλη για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και  την κοινωνική απελευθέρωση, γι αυτό ήταν αλύγιστοι.   

Ο φασισμός είναι συστημική δύναμη, ενταγμένη στο αστικό σύστημα για να υπηρετεί τα μονοπώλια, τα οποία τον στηρίζουν. Έχει το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό την ανοιχτή οργάνωση της βίας για την υποταγή λαϊκών στρωμάτων στην καπιταλιστική εξουσία.

 Ο φασισμός είναι μορφή διακυβέρνησης του καπιταλισμού. Η βάση της αναβίωσης ακροδεξιών μορφωμάτων είναι ο καπιταλισμός, η αντεργατική πολιτική του που προκαλεί και συσσωρεύει τα κοινωνικά προβλήματα.

Κατά συνέπεια, αντιμετωπίζεται με την πάλη σε αντιμονοπωλιακή αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, με τον αγώνα κατά του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος που συντηρεί και αναπαράγει το φασισμό, που εφαρμόζει αντιλαϊκή αυταρχική πολιτική, κρατική καταστολή, που διεξάγει πολέμους.   

Η Διοικούσα Επιτροπή του παραρτήματος  Χίου της ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ καλεί λαό και νεολαία σε ξεσηκωμό για την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και συμμετέχει με όλες τις  δυνάμεις της στις εργατικές λαϊκές και αντιπολεμικές κινητοποιήσεις, απαιτώντας να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές Βάσεις, να επιστρέψουν τα οπλικά συστήματα, οι στρατιωτικές δυνάμεις που δρουν εκτός συνόρων. Να αποδεσμευτεί η Ελλάδα από ΝΑΤΟ-ΕΕ με το λαό νοικοκύρη στον τόπο του.

Η Διοικούσα Επιτροπή του παραρτήματος  Χίου της ΠΕΑΕΑ -ΔΣΕ βασίζεται τόσο στην σύγχρονη πείρα του κινήματος, όσο και στα συμπεράσματα -διδάγματα της Ιστορίας του Β΄ΠΠ που αποδεικνύουν ότι ο λαός μπορεί να δώσει διέξοδο ως πρωταγωνιστής των εξελίξεων, με την πάλη του για ριζική αλλαγή του συσχετισμού δύναμης, για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος, που έχει στο DNA του τις κρίσεις και τον πόλεμο.

Υποκλινόμαστε μπροστά στην τεράστια προσφορά του σοβιετικού λαού, του Κόκκινου Στρατού, των αγωνιστών και αγωνιστριών του ΕΑΜ -ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, των μαχητών και μαχητριών του ένδοξου ΔΣΕ. Τιμούμε όλους όσοι έδωσαν τη ζωή τους σ΄αυτούς τους αγώνες.

Μας διδάσκει και μας εμπνέει η στέρεα πεποίθησή τους, η αταλάντευτη στάση τους, η ανιδιοτελής προσφορά τους στον αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον, για μια κοινωνία απαλλαγμένη από τον ζυγό της εκμετάλλευσης και τον πόλεμο, μια κοινωνία οργανωμένη με γνώμονα την κάλυψη των ανθρώπινων σύγχρονων αναγκών.

 

                                                                 Για τη Διοικούσα Επιτροπή

Ο Πρόεδρος                                                    Ο Γραμματέας

Γιάννης Ζωφός                                              Γιάννης Κούνουπας