Ξεκινήσαμε απογευματάκι ώστε να μην φάμε την ζέστη του μεσημεριού.Εγώ εξοικειωμένη με την ιδέα του μαραθωνίου ήξερα τί με περίμενε. Ο σύζυγος απο την άλλη, είχε αυτην την περιέργεια και τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού.
Αρχικά ήμασταν σχεδόν μόνοι. Σκόρπιες παρέες πεζοπόρων ανά διαστήματα εμφανίζονταν μπροστά μας. Ο δρόμος άλλοτε κατηφορικός..άλλοτε ανηφορικός. Μετά απο μια ώρα περπατήματος στο δάσος βγαίνεις στην άλλη πλευρά του νησιού και έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα θέαμα που σε καθηλώνει...Μπροστά μας απλώνονταν ο γαλάζιος ορίζοντας ενώ ο ήλιος που έδυε έντυνε με χρυσοκίτρινο φώς τα πεύκα..τον δρόμο..την θάλασσα. Δεν χόρταινε το μάτι σου να αγναντεύει...
Παράλληλα αμέτρητα αυτοκίνητα κατηφόριζαν μαζί με προσκυνητές προς την "Κατάβαση"... Υπέροχη η κατεβασιά προς την "Κατάβαση"... Καθώς κατεβαίνεις βλέπεις με λεπτομέρεια κάθε απόχρωση που δημιουργείται κατά την δύση του ήλιου...Κάποιοι μάταια προσπαθούσαν να ''κλειδώσουν" αυτήν την ομορφιά σε μια φωτογραφία...
Είναι της Αγιάς Μαρκέλλας σήμερα και στο νησί έχει στηθεί γιορτή. Γιορτή όχι μόνο στο όνομα της χάρης της ...γιορτή και για όλους όσοι ακόμα είμαστε εδώ και προσπαθούμε..
Περπατούσα και περνούσαν οι ώρες...και ένοιωθα τα κουράγια μου σιγά - σιγά να με εγκαταλείπουν...Ένοιωθα ταυτόχρονα το φετινό προσκύνημα να αποκτά μέσα μου συμβολικό χαρακτήρα... σαν η διαδρομή αυτή να ήταν σαν την ίδια την διαδρομή της ζωής.
Ξεκινάς ...ακολουθείς ευθείες και καταλήγεις σε ξέφωτα. Κατηφορίζεις χωρίς φώτα και ανηφορίζεις χωρίς να έχεις ιδέα πόσο χρόνο έχεις μεχρι να φτάσεις... Είσαι κάποτε με ανθρώπους και κάποτε εντελώς μόνος στον δρόμο. Υπάρχουν φορές που ακούς φωνές να σε ενθαρρύνουν και άλλοτε να σε χλευάζουν... Είσαι μόνος και δεν είσαι... Περνάς από μέρη με κόσμο και νοιώθεις μοναξιά και από μέρη που με έναν άγνωστο μπορεί να γίνετε ομάδα...
Όταν πια είσαι έτοιμος να εγκαταλείψεις ...τότε προσεύχεσαι... Τότε ο Θεός είναι η μόνη σου ελπίδα... και όταν τέλος φτάνεις και ανεβαίνεις στα σκαλιά... τότε..."εκεί που έφτασες με τόσο κόπο"...τότε καταλαβαίνεις ότι το φώς που ανάβει εκείνο το κερί...είναι το φως που υπάρχει μέσα σου.