«……. Κάποιοι επιχειρούν να προβάλουν τη Συνθήκη της Λωζάνης ως νίκη………με τη Συνθήκη της Λωζάνης παραχωρήσαμε τα νησιά του Αιγαίου. Όσοι έλαβαν μέρος στις συνομιλίες της Λωζάνης δεν κατάφεραν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Σήμερα βιώνουμε τις επιπτώσεις αυτής της αδυναμίας…….»
Ρετζέπ Νταγίπ Ερντογάν 29-9-2016
Η «έναρξη» νέου γύρου αμφισβητήσεων και εντάσεων με την Τουρκία από την παραπάνω δήλωση δεν δικαιολογεί κυβερνητικές διαρροές περί αιφνιδιασμού, ανησυχιών κλπ.
Αν εξαιρέσουμε ένα ήρεμο διάστημα λίγων ετών μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, η Τουρκία ουσιαστικά ουδέποτε έπαψε να αμφισβητεί τις πρόνοιες και τα αποτελέσματά της.
Όλα αυτά τα χρόνια διώκει και απειλεί τον ελληνισμό στην χώρα της και αμφισβητεί διαρκώς τα κυριαρχικά μας δικαιώματα (ακόμα μέχρι και προχθές βλέπε Ίμια, Οινούσσες κλπ.).
Απειλεί με Casus Belli (κόντρα στην Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας που δεν έχει υπογράψει) την επέκταση της χωρικής μας θάλασσας στα 12 μίλια, δεν συναινεί στην οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας, στην οριοθέτηση της ΑΟΖ, δεν αναγνωρίζει τα 10 μίλια του ελληνικού εναέριου χώρου και διεκδικεί διαχρονικά στα διεθνή φόρα τον έλεγχο του μισού Αιγαίου μέχρι τον 25ο μεσημβρινό.
Πώς λοιπόν αιφνιδιαζόμαστε;
Καταρρέουμε σε όλα τα επίπεδα ενώ η Τουρκία ενισχύεται και καθίσταται (ούσα χώρα πολλών «ταυτοτήτων») αναμφισβήτητη περιφερειακή δύναμη με δυνατό χαρτί το οικόπεδό της που αποδεικνύεται σε κάθε περίπτωση υπερ-όπλο που υποτάσσει υπερδυνάμεις.
Στην σημερινή συγκυρία του Μεσανατολικού με τον κίνδυνο να υποστεί «ζημίες» στα νοτιοανατολικά σύνορά της ενδέχεται για ευνόητους λόγους να στραφεί δυτικά.
Η μακροχρόνια εξαθλιωμένη οικονομία μας έχει αποσυνθέσει όλους τους συνεκτικούς δεσμούς της οικογένειας, της κοινωνίας, του έθνους, του κράτους μας. Η ζωντάνια, η οικονομική ευρωστία και η αναστροφή του αρνητικού δημογραφικού αποτελεί την καλύτερη ασπίδα των νησιών μας έναντι του «Στρατηγικού Βάθους» του δόγματος Νταβούτογλου.
Επιβάλλεται να νοιαστούμε το συντομότερο για πολύπλευρη ανάπτυξη των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Η οικονομία των νησιών μας δεν μπορεί να εξαρτάται για πολλά χρόνια μόνο από το τουρκικό τουριστικό ρεύμα !!!
Η ιστορία δείχνει ότι η Τουρκία αμφισβητεί, προκαλεί, απειλεί και παραβιάζει επί μακρόν φανερά και όταν βεβαιωθεί ότι είμαστε πτώματα χτυπά. Πρόκειται για το παράδοξο της «τίμιας εχθρότητας», δηλαδή, είναι σαν να σου λέει ετοιμάσου έρχομαι !!!
Η καθημερινή παρουσία πολεμικών πλοίων του ΝΑΤΟ τους τελευταίους μήνες στην μεθόριο με την δικαιολογία της αποτροπής διακίνησης λαθρομεταναστών, έχω γράψει ξανά, ενισχύει τις υποψίες μου για το «ζέσταμα» της ευρύτερης περιοχής.
Διαλέγουμε και παίρνουμε: ή θα γίνουμε ισχυρό κράτος ή θα γίνουμε ξανά και για αιώνες υποτελείς … απλά!!!
Σταύρος Γ. Μιχαηλίδης
Υποναύαρχος (ε.α.) Λ.Σ.