Πως να γίνετε... διάσημοι

Δευ, 28/12/2015 - 18:12

Διάγω το 74ο έτος της ηλικίας μου! Έχω περάσει από πολλές θέσεις και… αξιώματα (τα γράφω σεμνά και ταπεινά… αλλά ως εδώ)[1]. Έχω χορτάσει δόξα και… προεδριλίκια (όλα σε άμισθες θέσεις εκτός από το… Καθηγητιλίκι μου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου ήμουν αμειβόμενος). Είμαι (μέχρι και σήμερα) άμισθος-εθελοντής σύμβουλος για θέματα της ειδικότητάς μου (Αγγειοχειρουργικά-Αγγειολογικά) επί 37 χρόνια (τριάντα επτά συναπτά έτη επαναλαμβάνω) στο Νοσοκομείο «Α. Συγγρός», έχω πάρει διακρίσεις (διπλώματα και παράσημα) για την προσφορά μου στην εθελοντική αιμοδοσία (από το Υπουργείο) και στην κοινωνία (διάκριση Κοραή κ.α.) και δεν περίμενα από τα «αδέλφια» μου (όχι συναδέλφους) τέτοια συμπεριφορά!...

Εγώ, ούτε είχα, ούτε έχασα! Έβλεπα, επί 17ετία σχεδόν, απόρους (κυρίως) συμπολίτες μας κατά τακτά χρονικά διαστήματα που ερχόμουν στη Χίο, με ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΕΞΟΔΑ. Βέβαια μέσα στους άμοιρους (τους απόρους) έρχονταν και εύποροι. Εγώ βέβαια δεν ζήτησα ποτέ από κανέναν τη… φορολογική του δήλωση για να τον εξετάσω δωρεάν, όμως γνωρίζω ότι έρχονταν αρκετοί, ιδίως Ελληνοαμερικανοί, με το… βιβλιάριο του ΟΓΑ! Βέβαια είχα και τα τυχερά μου ενίοτε: κάποια χόρτα, κανένα ψαράκι ή καλαμάρι, κανένα μέλι, και τελευταίως και αμανίτες. Και όλα ΝΟΜΙΜΑ όπως με διαβεβαίωσε ο φίλος μου Λέανδρος Ρακιτζής, ο αρμόδιος για τα… φακελάκια.

Είμαι στη Διοίκηση του Δρομοκαϊτείου επί 35 χρόνια σε διάφορες θέσεις (8 χρόνια Πρόεδρος Δ.Σ.). Οι διάφορες κυβερνήσεις (ΟΛΕΣ, ανεξάρτητα από ιδεολογία) μας έδιωξαν και επανήλθαμε 4 φορές με αντίστοιχες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (Κληροδότημα… γαρ). (Και εδώ… άμισθος).

Και σήμερα; Τι γίνεται σήμερα; Γιατί κάνω αυτόν τον μακρο­σκελέστατο πρόλογο; Ακούστε (διαβάστε) προσεκτικά και… θαυμάστε!

Προ ολίγων 24ώρων κτυπάει το τηλέφωνό μου και μια ευγενική φωνή (αφού βεβαιώνεται ότι μιλάει με Αναστ. Ι. Τριπολίτη) ζητάει και τη διεύθυνση του σπιτιού μου. Σε σχετική μου ερώτηση: «Και τι την χρειάζεστε εσείς;», η απάντηση ήταν: «Τηλεφωνώ από το Πρωτόκολλο του Σκυλιτσείου για να σας στείλουμε ένα έγγραφο με το οποίο σας ανακοινώνουμε τη διακοπή της εθελοντικής εργασίας σας στο Νοσοκομείο μας!...». Εκεί, αφού με ευχαρίστησε… έκλεισε την τηλεφωνική επικοινωνία μας!

Εγώ έμεινα… «στήλη άλατος» και απλά περίμενα με (σχετική βέβαια) αγωνία την… απόλυσή μου, διερωτώμενος εν τω μεταξύ τι έκανα και με απολύουν μετά από 17(;) τόσα χρόνια ανιδιοτελούς προσφοράς… Πράγματι 2 ημέρες αργότερα, ήλθε η γραπτή επιβεβαίωση την οποία και επισυνάπτω (αντιγράφω):

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

2η ΥΠΕ ΠΕΙΡΑΙΩΣ & ΑΙΓΑΙΟΥ

ΓΕΝ. ΝΟΣ. ΧΙΟΥ «ΣΚΥΛΙΤΣΕΙΟ»

Αρ. Πρωτ.: 11249                                                                               Ημερομηνία: 11-12-2015

Συνημμένα: 2

Προς: κλπ.

Θέμα: Διακοπή εθελοντικής συνεργασίας

 

 

Σας αποστέλλουμε…

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΕΠΙΤΡΟΠΑΚΗΣ»

 

Τα συνημμένα έγγραφα είναι:

1) ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΗ

«Ο Διοικητής του Γεν. Νοσοκομείου κλπ. … αποφασίζει:

1) τη διακοπή …

2) Η παρούσα απόφαση να εγκριθεί από το Δ.Σ. του Νοσοκομείου[2].

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΕΠΙΤΡΟΠΑΚΗΣ»

και 2)

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ-ΠΡΟΝΟΙΑΣ

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΙΟΥ

Αρ. Πρωτ.:478                                                                                                 Χίος, 7-11-2015

Προς Διοικητή κλπ.

Όπως μας έγινε γνωστό μετά από καταγγελία…[3] … …

παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες.

Το Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Χίου

(δυσανάγνωστη υπογραφή & σφραγίδα)»

 

Και τώρα; Τι γίνεται τώρα; Ποιος είναι ο δεύτερος Αγγειοχειρουργός που εξασκεί και ΤΥΠΙΚΑ και ΝΟΜΙΜΑ το ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ του στη Χίο (όχι το ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΜΑ – ο νοών νοείτο). Ο πρώτος είναι ένας συμπα­θέστατος νέος γέννημα θρέμμα Χιώτης και μπράβο του που παρέμεινε στη Χίο, αλλά να περιοριστεί – και αυτός – μόνο στη Χίο και να μην πηγαινοέρχεται για τα σοβαρότερα περιστατικά του στην Αθήνα).

Οι καταχωρήσεις στον Χιακό Τύπο με λεπτομερείς διευθύνσεις και τηλέφωνα Ιατρείων (όχι ιατρείου) είναι νόμιμες; (και βέβαια δεν ανα­φέρομαι – μόνο – στην ιατρική δεοντολογία και στον όρκο του Ιπποκράτη)[4].

 

Αγαπητοί αναγνώστες,

Ο Νέρων, ο γνωστός Ρωμαίος αυτοκράτορας, δεν έγινε γνωστός για κάποια καλή πράξη ή καλό έργο που δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει (άφησε ημιτελή τη διώρυγα της Κορίνθου), έγινε γνωστός για το… κάψιμο της Ρώμης! Έτσι κι εγώ, ενώ έκανα για τις ψυχές των δικών μου χωρίς τυμπανοκρουσίες κάτι, που πραγματικά γέμιζε την ψυχή μου (επαναλαμβάνω: είχα… γεμάτο στομάχι, δεν περίμενα από τα φακελάκια) κάτι για το οποίο ουδέποτε ζήτησα ανταμοιβή, έτσι κι εγώ, επαναλαμβάνω θα γίνω διάσημος για την έκρηξη της πικρίας μου ζητώντας το δίκιο μου νομικώς (δικαστικώς) και βγαίνοντας στα ΜΜΕ καταγγέλλοντας τα κακώς κείμενα αυτών που με καταγγέλλουν…

… Και σαν να μην έφθανε αυτό: ενώ έγγραφα αυτό το κείμενο, έπεσα θύμα ληστείας… μετά… ξυλοδαρμού (το δεξιό μου αυτί έχει αχρηστευθεί) από 4 άτομα (αλλοδαπούς) που ακούγοντας ότι σ’αυτό το ωραίο σπίτι (μονοκατοικία βορείων προαστίων) κατοικεί ένας Κολωνακιώτης μεγαλογιατρός (αυτόματα έρχονται στο μυαλό μας τα… κοσμιτικά επίθετα: ψεύτης, κλέφτης και… απατεώνας), εισέβαλλαν παίρνοντας μαζί τους ό,τι είχαμε και δεν είχαμε (δυστυχώς δεν έχουμε θυρίδα σε Τράπεζα), αλλά ευτυχώς – μας χάρισαν τη ζωή! (την επομένη όταν διηγόμουν τη ληστεία… χαμογελούσα και απαντούσα, σε όσους με ρωτούσαν γιατί χαμογελώ, ότι «υπάρχουν και χειρότερα»!!!

Μη χειρότερα λοιπόν… και για την καταγγελία και για τη ληστεία.

(Επισυνάπτω τη σχετική αλληλογραφία και κοινοποιώ σε πολλούς παράγοντες – εξουσία, γνωστούς και φίλους – το πρόβλημά μου).

 

Με ΑΓΑΠΗ πάντα,

Αναστάσιος Ι. Τριπολίτης

 

Υ.Γ.: (1) Αν (λέω αν) ο φίλος μου ο Γ. Επιτροπάκης μου ζητήσει συγνώμη για κάτι που δεν είναι απόφαση του Δ.Σ. του Νοσοκομείου – η απόφαση ελήφθη μετά τριήμερο –, επαναλαμβάνω «αν», τότε θα το βουλώσω «το έρημο το στόμα μου», άλλως έχω να ειπώ πολλά!... Πάντως τον διαβεβαιώ ότι δεν είμαι πολιτικό πρόσωπο και διώκτης του. (2) Διερωτώμαι αν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα των οικείων Ιατρικών Συλλόγων των περιοχών που δίδουν τη βοήθειά τους (αφιλοκερδώς). Είδα ανθρώπους άγνωστους που βοηθούσαν τους πρόσφυγες (ήμουν κι ΕΓΩ εκεί)!... Άραγε είχαν άδεια; Πάντως στη… Γκάνα που πήγα προ ετών ΔΕΝ μου ζήτησαν να εγγραφώ στον οικείο Ι.Σ. (3) Έχω ωραίους χώρους στο σπίτι μου στη Χίο (περιοχή «Δασκαλόπετρα»)! Μπορώ να εξετάσω αμισθί (ΔΩΡΕΑΝ) όσους θέλω (πλούσιους και φτωχούς) στο χώρο μου, ή και εκεί είμαι… παράνομος; (4) Προ ημερών είχα στο γραφείο μου (όχι στο ιατρείο μου, παρότι είναι ο ίδιος χώρος!) την επίσκεψη κάποιας νέας κυρίας η οποία στην ερώτηση: «Πού με βρήκατε; Ποιος σας έστειλε τέλος πάντων;» μου απήντησε ότι διάβασε στα ηλεκτρονικά μέσα(;) ότι κάποιος γιατρός εξετάζει στις φυλακές ασθενείς, εθελοντικά, «ε, έψαξα και Σας βρήκα». Βέβαια η κυρία δεν γνώριζε ότι ο τότε Διευθυντής των Φυλακών (μετά από καταγγελία (φυσικά) εδιώχθη (εκλήθη σε απολογία από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, διότι δεν τους είχε ζητήσει άδεια για να εξετάσω[5] εντός των φυλακών). Μέχρι εκεί φθάνει η ανθρώπινη κακία! Εμένα μου αρκεί να με παίρνει ο βαρυποινίτης φίλος μου από τις Φυλακές Χίου, και ο τοξικομανής από την πατρίδα του(;) κάθε χρόνο την Πρωτοχρονιά και να μου εύχονται «Καλή Χρονιά». Ε, και βέβαια με παίρνουν και αρκετοί φίλοι για να μου ευχηθούν. (Σε όλους τους αποδέκτες – πλην των ΜΜΕ – αποστέλλω και τα κείμενα των Ι.Σ. Χίου και του Νοσοκομείου). Και πάλι Χρόνια Πολλά – Καλή Χρονιά!

 

 

 

Κοινοποίηση: 1) Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, 2) Ι.Σ.Α., 3) Ι.Σ.Χ., 4) Κο Λέανδρο Ρακιτζή, 5) Ιερά Μητρόπολη Χίου, 6) Κο Καρτάλη, 7) Κο Αντιπεριφερειάρχη, 8) Κο Δήμαρχο, 9) Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, 10) Κο Λευτέρη Πυκνή (ως Γραμματέα – τότε – του Ι.Σ. Χίου), κ.α.


[1]     Ο αείμνηστος Κων/νος Τσάτσος (πάλαι ποτέ Πρόεδρος της Δημοκρατίας) είχε πει ότι… «και η πολλή σεμνότης κάνει κακό».

[2]     σ.σ.: Ο κ. «ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ» δεν είχε το «τακτ» να περιμένει την απόφαση του Δ.Σ. του Νοσοκομείου!!!

[3]     Ψεύδονται!!! Είμαι τυπικώς εντάξει, έχω την άδεια και του Ιατρικού Συλλόγου Χίου (προ διετίας ανανεωθείσα) και του «Σκυλιτσείου».

[4]     Βέβαια εδώ στην Αθήνα έχουμε… αφηνιάσει με πελώριες διαφημίσεις, ακόμα και… με φωτεινές επιγραφές!!!

[5]     Αν αρνηθώ να εξετάσω κάποιον άνθρωπο είναι έγκλημα, αν τον εξετάσω και πάρω κάτι είναι πταίσμα, αν δεν πάρω τίποτε είναι καλή πράξη (που αμείβεται βέβαια στην άλλη ζωή). Οι πιο πάνω διευκρινίσεις, μου εδόθησαν από ειδικούς. 

 

Άλλες απόψεις: Του Αναστάσιου Τριπολίτη