Έχουμε και ποταμό στη γειτονιά, μην σκέπτεστε κάτι σαν τον Έβρο ή τον Αλιάκμονα. Ένας μικρός χείμαρρος είναι, τον περισσότερο καιρό στεγνός. Κατεβάζει νερό λίγο μετά την μπόρα,
κόκκινο το νερό από το χώμα που παράσερνε από τα βουνά,
μαζί και πολλά πορτοκάλια ταξίδευαν, ήταν τα σάπια και τα σκισμένα που μαζεύαμε κάτω από τα δέντρα για να καθαρίσουμε το περιβόλι και τα πετούσαμε στον ποταμό, μετά από μερικές μέρες αν είχε βρέξει αρκετά και είχαν ανοίξει οι πηγές έτρεχε ένα πεντακάθαρο νερό μέχρι τον Μάιο. Που γέμιζε γυρίνους [βατραχάκια]. Εκεί ήταν το στέκι μας τον χειμώνα για παιχνίδι όλα τα απογεύματα, όταν ο καιρός μας επέτρεπε τον χειμώνα και την Άνοιξη, σπρώχνοντας ένα τσέρκι για κλοτσώντας μια μπάλα.
Παρακολουθούσαμε τα βατραχάκια, τα αεροπλανάκια [λιβελούλες],
τις ψείρες του νερού [νεροβάτες] και τα χελιδόνια που μάζευαν κουνούπια.
Φτιάχναμε μικρά φράγματα με πέτρες και χόρτα, ήταν η παιδική χαρά για μας. Αυτή ήταν η διασκέδασή μας μπαίναμε μέσα στα νερά με τις γαλότσες, βρεχόμασταν αλλά το βράδυ που γυρίζαμε σπίτι βάζαμε στεγνά ρούχα και δεν μας ένοιαζε ο εξάψαλμος που ακούγαμε από τη μάννα, «πάλι βράχηκες θα αρρωστήσεις, αύριο δεν θα πας πουθενά, ήθελα να ξέρω τι κάνετε με τα νερά…».
Άδικα τα έλεγε την άλλη μέρα εκεί ήμασταν και ποτέ δεν αρρωστήσαμε…
Χρόνια είχαμε να τα δούμε νερά στον ποταμό, αφού οι βροχές ήταν λίγες, αλλά τούτες τις μέρες έριξε αρκετή βροχή, ο ποταμός κατέβασε κόκκινο νερό, χωρίς πορτοκάλια, αφού κανένας δεν μαζεύει.
Πιστεύω να συνεχίσει να τρέχει αρκετές μέρες, τα βατράχια, τα χελιδόνια και τα άλλα ζωντανά θα έρθουν την Άνοιξη στον ποταμό, όπως γίνεται χιλιάδες χρόνια.
Παιδιά με τσέρκι για μπάλα δεν θα έρθουν στον ποταμό, τώρα τα παιδιά ασχολούνται με το κινητό, το τάμπλετ, την τηλεόραση και δεν δίνουν σημασία για τέτοια.
Λυπάμαι που τα σημερινά παιδιά δεν απολαμβάνουν την ομορφιά της φύσης, που είναι στα απλά πράγματα, όχι στο ίντερνετ.