Χίος, Πέμπτη 15 Νοεμβρίου

Τα 108… ευρώ της… αδείας

Τετ, 07/11/2018 - 20:01
Φραγκούλης Κυλαδίτης

50 ευρώ για τις δαπάνες της ανανέωσης άδειας οδήγησης, 10 ευρώ για τις εξετάσεις οδήγησης, 30 ευρώ για την εκτύπωση της άδειας, 18 ευρώ για την καταβολή πάγιου τέλους χαρτοσήμου και εισφοράς υπέρ ΤΣΑ, 5 ευρώ για φωτογραφίες… και το κοστούμι για τους εβδομηντατεσσάρηδες οδηγούς οχημάτων προκειμένου να ανανεώσουν την άδεια οδήγησής τους, ξεπερνά από φέτος τα 110 ευρώ, αφού  εκτός των ιατρικών παραστατικών θα υπόκεινται και σε “δοκιμασία προσόντων και συμπεριφοράς”, που μεθερμηνευόμενο σημαίνει ξανά εξετάσεις οδήγησης. Μάλιστα η σχετική εγκύκλιος, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι “Τα οχήματα µε τα οποία θα διενεργείται η δοκιμασία προσόντων και συμπεριφοράς οφείλεται να προσκομίζονται καθαρά εσωτερικά και εξωτερικά (υαλοπίνακες, καθρέφτες, πινακίδα αριθµού κυκλοφορίας), διότι σε διαφορετική περίπτωση δεν θα διενεργείται η δοκιμασία προσόντων και συμπεριφοράς.”[!!!] (Τα θαυμαστικά ανήκουν στον υπογράφοντα με ό,τι αυτά μπορεί να σημαίνουν).

Θα συμφωνούσαμε ότι είναι απαραίτητη η διαδικασία ανανέωσης της άδειας οδήγησης μετά από ιατρικές εξετάσεις, αφού  πολλά δεδομένα που αφορούν την υγεία μας και την ικανότητά μας στην οδήγηση αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Το ότι όμως θα πρέπει οι εβδομηντατεσσάρηδες να μπουν και στη δοκιμασία προσόντων συμπεριφοράς, ας μας επιτραπεί να το θεωρήσουμε  κάπως παρατραβηγμένο και εκ του περισσού, αφού η οδική συμπεριφορά των οδηγών κάθε ηλικίας  μπορεί να ελεγχθεί και ελέγχεται από τα όργανα της Τροχαίας ανά πάσα στιγμή και να κριθεί αν είναι ικανοί να οδηγούν ή όχι, οπότε προβαίνουν στην αφαίρεση διπλώματος, άδειας κυκλοφορίας κ.λπ.

Το θέμα εστιάζεται όμως αλλού, αφού οι ενδιαφερόμενοι και εκ νέου υποψήφιοι οδηγοί, προκειμένου να συνεχίσουν να εξυπηρετούνται με το όχημά τους, οφείλουν να χώσουν για άλλο ένα ακόμη λόγο το χέρι βαθιά στην τσέπη. Πρόκειται για ένα σοβαρό ζήτημα, από τη στιγμή που καθένας απ’ αυτούς προσπαθεί να επιζήσει με μία σύνταξη πείνας και κοροϊδίας, να πληρώσει για την ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη, να υποστεί τα δυσθεώρητα έξοδα μετακίνησης του, αν είναι νησιώτης, τον ΕΝΦΙΑ με τον οποίο έπαψε να διαφεντεύει και το δικό του κεραμίδι, να χαρτζιλικώνει τα άνεργα παιδιά και τα εγγόνια του. Ας έλειπε το χαράτσι για την ανανέωση της άδειας οδήγησής του. Αφού τούτο το κράτος θέλει(;;) να λέγεται κοινωνικό κράτος, θα όφειλε την όλη διαδικασία ανανέωσης της άδειας ικανότητας να την παρέχει δωρεάν στους  πολίτες του.

Η πραγματική ασφάλεια στο δρόμο δεν εξασφαλίζεται με παράβολα, πάγια τέλη χαρτοσήμων, εισφορές υπέρ ΤΣΑ, έξοδα εκτύπωσης νέας άδειας, εισφορές υπέρ… βωμών και εστιών. Η “δοκιμασία προσόντων και συμπεριφοράς” δεν μπορεί να διαγνώσει και να αποτρέψει τη βλακεία, την απρονοησία, τον εγωισμό, το λεονταρισμό, την αδιαφορία, τον παραλογισμό, την οργή, την επιθετικότητα, τον παρορμητισμό . Αυτά είναι τα πολύ επικίνδυνα χαρακτηριστικά ενός οδηγού και δε διαγιγνώσκονται ούτε διορθώνονται με γυαλιά οράσεως, ακουστικά, φαρμακευτική αγωγή ή διοικητικά μέτρα και πρόστιμα. Προπάντων όμως δεν αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα μόνο των υπερηλίκων αλλά των κάθε ηλικίας οδηγών.

Αυτά πρέπει, πρώτα από όλα, να προλάβει το κράτος, που δήθεν νοιάζεται για την ασφάλειά μας στους δρόμους. Να τα προλάβει όχι μόνο με  ανανεώσεις αδειών και ιατρικές επανεξετάσεις των οδηγών, αλλά και με την πρόσληψη του απαραίτητου και εξειδικευμένου προσωπικού στην Αστυνομία, που  θα έχει πρωταρχικό καθήκον το συνεχή έλεγχο της συμπεριφοράς των οδηγών και μετέπειτα την καταστολή, εφόσον αυτή είναι απαραίτητη. Να τα προλάβει με ελέγχους των οχημάτων, με επισταμένη συντήρηση του οδοστρώματος που σήμερα βρίσκεται σε κακό χάλι. Με τον έλεγχο καταλληλότητας των οδικών σημάτων και ανταπόκρισης στην οδική πραγματικότητα που βιώνουμε.   Με τη σωστή λειτουργία των σηματοδοτών, που πολλές φορές, αντί να διευκολύνουν, γίνονται φονικές κυκλοφοριακές παγίδες. Με την εξασφάλιση δωρεάν χώρων στάθμευσης μια  και δεν είναι μπορούν όλοι να τους προσεγγίσουν, βαδίζοντας 2-3 χιλιόμετρα μακριά. Με τη δημιουργία απαραίτητων υποδομών για πόλεις ανθρώπινες και όχι πόλεις-ανθρωποδιώκτες. Με την ανάληψη της πλήρους ευθύνης ρύθμισης της κυκλοφορίας απ’ όσους εργολήπτες εκτελούν έργα επί των οδών και δε συμμορφώνονται.

Αν όλα αυτά τα μέτρα ουσίας εφαρμοστούν, αν όλα αυτά γίνουν από το κράτος χωρίς να απαιτείται και γι’ αυτό χρηματική αφαίμαξη του πολίτη, θα περιορίσουν στο ελάχιστο και την επικίνδυνη συμπεριφορά των κάθε ηλικίας οδηγών και θα βοηθήσουν και στη βελτίωση της ικανότητάς τους στην οδήγηση. 

Το δικαίωμα κάθε ηλικιωμένου να οδηγεί, εφόσον είναι ικανός για αυτό, είναι αναφαίρετο και επιβεβλημένο, εφόσον αποτελεί εργαλείο για την επιβίωσή του. Δεν είναι δυνατό να θεωρείται, σύμφωνα με τα νέα συνταξιοδοτικά μαγειρέματα, ακόμα ικανός για δουλειά και ανίκανος να οδηγήσει ένα όχημα.  Δε “σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν…”, αλλά  τα βοηθούν να ζήσουν ευτυχισμένα, όσο κι αν αυτό στοιχίζει σε όσους θέλουν να κατεβάσουν το προσδόκιμο της ζωής με διάφορους τρόπους. Ας αρχίσουμε λοιπόν από αυτά και στο τέλος ας φτάσουμε και στην ανανέωση άδειας οδήγησης με εξέταση ικανότητας των εβδομηντατεσσάρηδων, που, προς το παρόν, δείχνει να έχει ένα και μοναδικό στόχο: Την είσπραξη ενός ακόμα χαρατσιού.-

 

Άλλες απόψεις: Του Φραγκούλη Π. Κυλαδίτη