1. Οι δημοσκοπήσεις και οι σκοπιμότητες που υπηρετούν είναι γνωστές. Έχουν αποδειχτεί στην πράξη πολλές φορές και διαχρονικά.Η αποτυχία τους πρόσφατα να αποτυπώσουν τις τάσεις της κοινής γνώμης και η παράλληλη υποστήριξη σχεδιασμών, βουλήσεων και εντολών εγχώριων και υπερεθνικών κέντρων εξουσίας είναι επίσης αναμφισβήτητη. Όμως υπάρχουν φορές που,στην ανάγκη να προστατευτεί η όποια ‘’αξιοπιστία’’ τους έχει απομείνει, απεικονίζουν με ευστοχία και ακρίβεια τις πραγματικές κοινωνικές τάσεις. Χαρακτηριστική περίπτωση και παράδειγμα είναι η δημοσκόπηση που δημοσίευσε κυριακάτικη εφημερίδα προχθές: ΣΥΡΙΖΑ 17%, Ν.Δ 16,3%, Χρυσή Αυγή 5%, ΠΑΣΟΚ 4,2%, ΚΚΕ 4,9%, Ποτάμι 2,3%, Ανεξάρτητοι Έλληνες 2,5%, Ένωση Κεντρώων 2,7%, Λαϊκή Ενότητα 2,3%. Αθροιστικά 57,2 %για όλα τα κόμματα του ιστορικού κοινοβουλευτικού φάσματος. Αφαιρώντας τα ποσοστά της αριστεράς, του ΚΚΕ και της ΛΑΕ δηλαδή, όλοι οι άλλοι μαζί δεν πιάνουν ούτε το 50%. Διανύουμε φάση έντονης αμφισβήτησης του πολιτικού κατεστημένου και αποξένωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας από τους κομματικούς μηχανισμούς.Η απειλή αφανισμού του λαϊκού κόσμου από τις νεοφιλελεύθερες καταστροφικές πολιτικές όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων,που συνεχίζονται και εντείνονται από την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου,τον οδηγεί αρχικά σε μια πρώτη γραμμή άμυνας,αυτήν της απογοήτευσης και της αποστασιοποίησης από τους πολιτικούς φορείς που τις εφάρμοσαν χτες ή τις υλοποιούν σήμερα,παρά τις υποσχέσεις που αποδείχθηκαν απάτη.Οι εκλογές έγιναν για να διευθετηθούν όσο το δυνατόν πιο ομαλά οι ανταγωνισμοί εντός της χώρας,αλλά κυρίως για να κερδηθεί κρίσιμος πολιτικός χρόνος για τα μεγάλα ζητήματα που έχει στο σύνολό του το παρηκμασμένο ελληνικό πολιτικό σύστημα,που καλείται να ενσωματώσει τη χώρα στη νέα εποχή του καπιταλισμού ελαχιστοποιώντας τις αντιδράσεις και τις αντιστάσεις της πλειοψηφίας…
2. Αδιέξοδο λοιπόν; Το οικονομικό-πολιτικό σύστημα δεν έχει φτάσει ακόμα σε αδιέξοδο. Για να γίνει αυτό,θα πρέπει ο κόσμος της εργασίας,οι άνεργοι,οι νέοι και οι συνταξιούχοι να βγουν στους δρόμους δυναμικά και να τα σαρώσουν όλα. Προκειμένου να αποφευχθεί για το κυρίαρχο σύστημα ένα τέτοιο ενδεχόμενο ,πράγμα καθόλου απίθανο μέσα στους ερχόμενους μήνες, προετοιμάζεται μεθοδικά η από τα πάνω συναίνεση στην αντιμετώπιση της από τα κάτω απειλής. Στόχος να κερδηθεί πολιτικός χρόνος και να ελεγχθούν οι εξελίξεις. Η συναίνεση των μνημονιακών κομμάτων είναι δεδομένη και η ευρύτερη κυβερνητική συνεργασία τους προ των πυλών.Πάση θυσία ''οικουμενική'' συναίνεση,με οποιοδήποτε τρόπο και μορφή,πέρα από πρόσωπα και δευτερεύουσες αντιθέσεις.Η κυρίαρχη αντίθεση είναι και παραμένει ταξική, δεν θα πρέπει όμως να υποτιμάται ο παράγοντας της εξάρτησης του εγχώριου αστικού-πολιτικού πλέγματος συνολικά, από τα υπερεθνικά ιμπεριαλιστικά κέντρα(ΗΠΑ-ΕΕ) και η υποταγή του σ'αυτά, παρά τις όποιες δευτερεύουσες αντιθέσεις και ανταγωνισμούς.Η πολιτική του εξανδραποδισμού κάθε κοινωνικού κεκτημένου και δικαιώματος απαιτεί μια «οικουμενικότητα» προκειμένου να καθυποτάξει, εάν το καταφέρει-τουλάχιστον θα προσπαθήσει- τις αντιδράσεις της κοινωνικής πλειοψηφίας προκειμένου τα πράγματα να εξελιχθούν όπως έχουν σχεδιαστεί.Είτε ευρύτερη κυβερνητική συνεργασία και απευθείας συγκυβέρνηση θα είναι, είτε «συναίνεση» θα λέγεται, είτε ‘’οικουμενική διακυβέρνηση’’ ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ θα είναι, είτε με συμμετοχή του Λεβέντη ή του Ποταμιού ή και του ΠΑΣΟΚ ακόμη μη εξαιρουμένου, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ πάντως δεν θα συνεχίσει να είναι.Ως εδώ τα κατάφεραν…
3. Η επαναφορά του δικομματισμού με τους παλιούς όρους δεν εξυπηρετεί σήμερα τους παραπάνω σχεδιασμούς.Η προσπάθεια του Τσίπρα να καλλιεργήσει κλίμα συναινέσεων το προηγούμενο διάστημα μόνο τυχαία δεν ήταν.Το όλον αστικό πολιτικό σύστημα έχει πάρει μήνυμα και εντολές για να διαχειριστούν από κοινού τις πολιτικές της ολοκληρωτικής φτωχοποίησης της κοινωνικής πλειοψηφίας. Ακόμα και στην περίπτωση που γίνει η έκπληξη και εκλεγεί στις 10 Γενάρη αρχηγός της ΝΔ ο ακραία νεοφιλελεύθερος κοινωνικά Μητσοτάκης.Όλοι γνωρίζουν ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, το «πρόγραμμα διάσωσης» δεν βγαίνει – και μόνο διάσωσης δεν είναι- τα δύσκολα για την κοινωνία αλλά και κυρίως για την εξουσία που βρίσκεται απέναντι στην πρώτη είναι μπροστά. Οι «εταίροι»-δανειστές- τοκογλύφοι απαιτούν όλο και περισσότερα, η κυβέρνηση είναι εντελώς παραδομένη, η κοινωνία αρχίζει να αφυπνίζεται.Από τις 15 του ερχόμενου Γενάρη βγαίνει στους δρόμους με το χορό να ανοίγουν οι αγροτικές κινητοποιήσεις και οι γενικές πανεργατικές απεργίες για το Ασφαλιστικό και τις περικοπές συντάξεων απειλούν να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα, μαζί με τη κοινωνική συναίνεση που είχαν ονειρευτεί…
4 .Πριν λίγες μέρες ακύρωσαν τα ψιχία του κυβερνητικού ''παράλληλου προγράμματος'' και τώρα τους ζητάνε να μην περάσει ούτε από την ΟΚΕ η πρόταση για το ασφαλιστικό,αν δεν την εγκρίνουν πρώτα ως κουρτέτο.Δεν τους υπολογίζουν και δεν τους λογαριάζουν σε τίποτα.Ούτε τι θέλουν,ούτε καν τι λένε.Τόσο τους μετράνε,δείχνοντας έμπρακτα τα υπερεθνικά καπιταλιστικά κέντρα ΔΝΤ(ΗΠΑ) –ΕΕ (Γερμανία-Γαλλία) για άλλη μια φορά,μετά το ψέλλισμα της κυβέρνησης για απεμπλοκή του ΔΝΤ,ποιος θα έχει το πάνω χέρι,ποιος θα κάνει κουμάντο και ποιος θα πει την τελευταία λέξη.Στο ασφαλιστικό -σε συνδυασμό με τα ‘’κόκκινα δάνεια’’ και το φορολογικό των αγροτών- θα γίνει η μητέρα των μαχών τον πρώτο μήνα του 2016.Τα πάντα όμως θα κριθούν από την "σφοδρότητα’’ των μέτρων κυρίως του ασφαλιστικού.Δεν υπάρχουν ενδείξεις για την ώρα ότι οι εταίροι θα διευκολύνουν τη σημερινή συγκυβέρνηση και πάλι.Στόχος τους παραμένει η ευρύτερη μνημονιακή κυβερνητική συνεργασία πέρα απο το σημερινό σχήμα που μπάζει και η ‘’οικουμενικής’’ μορφής συναίνεση, εκτός κι αν βγει ξανά ο κόσμος μαζικά στους δρόμους,οπότε και πάλι τα ξαναβλέπουν όλα.Το κάζο πάντως με το "παράλληλο πρόγραμμα" στο Μαξίμου το φυσάνε και δεν κρυώνει γιατί έδειξε και σημειολογικά ποιος πραγματικά κυβερνά αυτόν τον τόπο.Οι εξελίξεις έχουν προβλεφθεί με μόνο αστάθμητο παράγοντα το λαό και τις αντιστάσεις,που θα πρέπει να αναπτύξει στο αμέσως επόμενο διάστημα.Δεδομένο που μπορεί να ανατρέψει επί της ουσίας τους σχεδιασμούς και να καθορίσει τα μελλούμενα.Πάνε να αιφνιδιάσουν,εκμεταλλευόμενοι το μεσοδιάστημα των απανωτών γιορτών με ότι συνεπάγεται.Αν καταφέρουν να το περάσουν εύκολα και χωρίς σοβαρές απώλειες,όπως τα προαπαιτούμενα,θα επιδεινωθεί η κατάσταση και θα μεγαλώσουν οι απογοητεύσεις.Το μόνο που φοβούνται (και οι έξω και οι μέσα ) είναι η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα και οι μαζικές κινητοποιήσεις.Γι΄αυτό επιβάλλεται να ξεσπάσουν παντού στη χώρα το Γενάρη.Και εδώ στη Χίο,που παρά τις γνωστές αντικειμενικές και υποκειμενικές δυσκολίες για το κίνημα στο νησί, παραταύτα κάτι έγινε, κάτι κινήθηκε το τελευταίο δίμηνο.Τόσο στις δυο απεργιακές κινητοποιήσεις,όσο και συμβολικά,στις επισκέψεις του ΠΤΔ την 11η Νοέμβρη και του πρωθυπουργου πριν από λίγες μέρες.Συνδικάτα,μαζικοί φορείς,πολιτικοκοινωνικές συλλογικότητες και εν δυνάμει αγωνιστικές πολυμετωπικές συσπειρώσεις,όπως η νεοσυσταθείσα ‘’Πρωτοβουλία Πολιτών για κινηματική δράση ενάντια στις πολιτικές της ΕΕ και της Κυβέρνησης’’,έδωσαν το στίγμα και τον τόνο,έστειλαν το μήνυμα έστω και ως ‘’εμπροσθοφυλακή’’,τροχειοδεικτική βολή και ‘’σήματα φωσφορικά’’ των αγώνων που έρχονται.Γιατί ο ταξικός εχθρός είναι παντού, μέσα κι έξω. Εντός-εκτός και εναντίον (μας) πάντα.Καλή δύναμη για όμορφους αγώνες το 2016 και ανατροπές.Για το κοινό καλό.