Ο Richard Sennett, στο βιβλίο “Ο ελαστικοποιημένος άνθρωπος”, περιγράφοντας τις συνέπειες του μετασχηματισμού της εργασίας στον νέο καπιταλισμό και παρ’ όλα τα δυσοίωνα μηνύματα αυτής της εμβληματικής μελέτης, που επηρέασε άμεσα και σε μόνιμη βάση τις κοινωνικές και κοινωνιολογικές αναλύσεις, καταλήγει: ”Όμως ξέρω ότι ένα καθεστώς, το οποίο δεν παρέχει στους ανθρώπους κανένα βαθύ λόγο, για να νοιάζονται ο ένας για τον άλλον, δεν μπορεί να διατηρήσει για πολύ καιρό την νομιμοποίησή του.” Κι εκεί ακριβώς βρισκόμαστε σαν έθνος και σαν τον … ΟΗΕ.
Έτσι, τα γνωστά φαινόμενα αναξιοκρατίας, τα σκάνδαλα και η διαφθορά, δηλαδή οι ψυχικές ασθένειες και βέβαια η παραπληροφόρηση και η κομματοκρατία, οι οποίες έχουν αντικαταστήσει την αγάπη για την Αλήθεια και τη Δημοκρατία, με την πολυνομία, η οποία εμποδίζει ΣΚΟΠΙΜΑ την απόδοση δικαιοσύνης και γεννά την παρανομία, ποιος θα νοιαστεί, πραγματικά, πχ, για το έγκλημα των Τεμπών;
Αν η κυρία Καρυστιανού, πχ, προσθέσει, απλώς, ένα ακόμα κόμμα στην ελληνική κομματοκρατία, τότε το κτήνος της γραφειοκρατίας, που είναι κρυμμένο βαθιά μέσα στους κρατικούς μηχανισμούς, δε θα έχει ψόφο. Αν βρει τον τρόπο να συσπειρώσει τα θύματα του κτήνους, τα οποία όμως δεν έχουν συνείδηση της κατάστασής τους, και καταφέρει να πάρει αυστηρά μέτρα εναντίον του, δηλαδή απολύσεις, κατασχέσεις, φυλακίσεις, τότε κάτι μπορεί να γίνει! Πάντως, οι πολιτικοί που εκλέγουμε μέχρι σήμερα και τους βάζουμε στο Κοινοβούλιο για να μας εκπροσωπήσουν, δεν έχουν τολμήσει να τα βάλουν με το κτήνος επειδή το φοβούνται και έχουν συμμαχήσει, αναγκαστικά, μαζί του, καθιστώντας το, έτσι, αήττητο.. Το ίδιο και χειρότερα στην τοπική αυτοδιοίκηση. Πολιτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι σαν μια γροθιά…
Για αυτόν το λόγο η κα. Καρυστιανού θα πρέπει να θυμάται τον Καποδίστρια και να μην υποτιμά τον εχθρό μας, ο οποίος, εκτός από την υποβάθμιση της Δημοκρατίας και της καθημερινότητάς μας, μάς εξευτελίζει, όχι μόνο προσωπικά αλλά και διεθνώς, και μάλιστα, χωρίς να το συνειδητοποιεί. Τι συνείδηση μπορεί να έχει, άλλωστε, ένα κτήνος, που εργαλειοποιεί αξιώματα και λειτουργήματα προς ίδιον όφελος;
Τις τελευταίες μέρες πρόσεξα ότι όλα τα κόμματα, τα οποία “γλείφανε” την κα. Καρυστιανού και προσπαθούσαν να την απορροφήσουν μαζί με τη νεκρή κόρη της, όταν κατάλαβαν ότι αυτό πιθανόν να μη γίνει, άρχισαν να τις επιτίθενται, επειδή είπε, μεταξύ άλλων, ότι ίσως υπάρχει τρόπος, ώστε τα ανεπιθύμητα μωρά, να γίνουν επιθυμητά! “Κουφάθηκαν” όλοι οι μαρξιστές, που μας κυβερνούν…
Οι δικαιωματιστές είναι τα πιο πανούργα πρόσωπα, που έχουν εμφανιστεί ποτέ σ’ αυτόν τον κόσμο: Κατέχουν την τέχνη του να έχουν την εξουσία, χωρίς να είναι υπόλογοι σε κανέναν. Καλλιεργούν την αοριστία και σε αναγκάζουν να εστιάσεις την προσοχή σου εκεί που εκείνοι θέλουν, και, όπως τα μάτια του ποντικού, μένουν καρφωμένα στη γοητευτική κορδέλα, η οποία όμως είναι το σώμα του φιδιού, που θα τον καταβροχθίσει, έτσι κι εσύ, ξυπνάς όταν είναι πλέον πολύ αργά.
Θυμάμαι τη σύλληψη, όχι ενός μωρού, αλλά ενός τζιχαντιστή στην Ελβετία, ο οποίος είχε ταυτοποιηθεί σε βίντεο, να διαπράττει φρικτά εγκλήματα στη Συρία και είχε έρθει στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας, για να συνεχίσει τον αγώνα του ενάντια στον πολιτισμό, που θεσμοθέτησε τα ανθρώπινα δικαιώματα!
Εν τω μεταξύ, στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Τσίπρα, του είχε αναγνωρίσει αυτό το δικαίωμα, δίνοντάς του μάλιστα και χρήματα σε μια τραπεζική κάρτα ανάληψης, η οποία βρέθηκε πάνω του, όταν βέβαια ήταν πολύ αργά, όπως και για το μωρό της Σούλας.
Σύμφωνα με την Βιοηθική, όταν ο πανούργος δικαιωματιστής αφαιρεί, σκόπιμα, από την εξίσωση τις ανθρώπινες υποχρεώσεις, τότε τα ανθρώπινα δικαιώματα παράγουν τις αντιφάσεις και τις υπερβολες, (Ύβρις), εκείνες οι οποίες ενεργοποιούν αυτόματα το φυσικό μηχανισμό, που τιμωρεί κάθε υπερβολή, δηλαδή την Νέμεση.
Δεν πρόκειται για έναν θεό τιμωρό, αλλά για τις συνέπειες των πράξεών μας, τις οποίες, οι ασυνείδητοι άνθρωποι δεν τις θεωρούν αυτονόητες, δυστυχώς.
Έτσι, όταν ένας λαός έχει, π.χ. μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα, (λόγω και των εκτρώσεων), τότε δεν πρέπει να επιτρέπει σε ασυνείδητους ανθρώπους να ναρκοθετούν περαιτέρω το δρόμο προς την λύση του προβλήματος, που μας οδηγεί στην εξαφάνιση. Για τον ίδιο λόγο, ο πολιτισμός που έχει θεσμοθετήσει τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δεν πρέπει να επιδοτεί τους ορκισμένους εχθρούς του και να τους προσφέρει τα μέσα και την ευκαιρία για να τον εξαφανίσουν, διότι αυτό είναι η Ύβρις, που έχει σαν συνέπεια την Νέμεση. Στην αρχαιότητα εμείς οι Έλληνες το είχαμε εντοπίσει και και είχαμε συνείδηση του ΜΕΤΡΟΥ, δηλαδή την ισορροπία και την αρμονία, που σήμερα, δυστυχώς, την έχουμε ξεχάσει και πάμε προς τα εκεί που πάμε, μέχρι που κάποιοι, κάποτε, να μας ξανανακαλύψουν… και πάλι από την αρχή!
Ο φιλόσοφος Θεοφάνης Τάσης, στο βιβλίο “Ψηφιακός Ανθρωπισμός”, στο κεφάλαιο “Καλλιεργώντας τη γη της επαγγελίας”, γράφει: “Δεν βλέπω με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να είναι ευπρόσδεκτοι όσοι δεν δέχονται την ισότητα των φύλων και το δικαίωμα των γυναικών να διαχειρίζονται το σώμα τους και τη σεξουαλικότητά τους όπως εκείνες επιθυμούν!” Και παρακάτω αναρωτιέται: “Με ποιον τρόπο θα μπορούσαν να είναι ευπρόσδεκτοι όσοι δυσκολεύονται να συνυπάρξουν, π.χ. με διαφυλικά άτομα, αλλόθρησκους και άθεους;”
Αυτά δεν τα γράφω για να βοηθήσω την κα. Καρυστιανού, ούτε καν ξέρω αν μπορεί να τα διαβάσει, ειδικά αυτά που υπάρχουν ανάμεσα σε τούτες τις γραμμές…και επιπλέον, προβλέπω ότι θα δεχθεί τέτοια επίθεση απ’ αυτούς που θέλουν να την κάνουν σαν τα μούτρα τους, που είναι απίθανο να τη γλιτώσει.
Πιστεύω δηλαδή ότι το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας είναι τόσο μεγάλο, που, για παράδειγμα, η οικογένεια Μητσοτάκη, που την έχουμε στο κεφάλι μας και τη θρέφουμε από το 1880, είναι ψύλλος στα άχερα! Σήμερα επιδοτούμε την… Τουρκία και όλους τους εχθρούς του πολιτισμού μας.
Δηλαδή, Ιησούς Χριστός Νικά και όλα τα κακά Σκορπά…αν και κανείς δεν πιστεύει πια στα θαύματα!