Χίος, Παρασκευή 5 Ιουνίου

Άχρωμα και άνοστα…

Σάβ, 04/04/2020 - 10:28

Άχρωμα, άοσμα και άνοστα τα σαββατοκύριακα στην περίοδο του κορωνοϊού… Και είναι το τρίτο που διανύουμε από τότε που επιβλήθηκε ο περιορισμός της κυκλοφορίας… Και ναι μεν δεν μπορούμε και δεν πρέπει να κάνουμε διαφορετικά παρά να υπακούσουμε, αλλά δεν είναι και ό,τι το πιο ευχάριστο, έτσι;

   Και, εδώ που τα ξαναλέμε, ένα Σάββατο και μια Κυριακή βγαίναμε, είτε να διασκεδάσουμε, είτε να πιούμε καφέ, είτε για να βολτάρουμε… Και για να πιούμε κανένα ουζάκι με κάνα ξεγυρισμένο μεζεδάκι. Και αυτό το τελευταίο, θαρρώ πως μας λείπει πιο πολύ, άσχετα αν τα καλά χρόνια (για σκεφτείτε πώς θα τα αποκαλούμε μετά το πέρασμα της κρίσης) δεν βγαίναμε κάθε σαββατοκύριακο.  Όλα αυτά μας τελείωσαν! «κορωνοϊκή διαταγή και τα σκυλιά δεμένα»… Και είμαστε υποχρεωμένοι και όχι εξαναγκασμένοι να ακολουθήσουμε.

   Εν τω μεταξύ «φεύγουν» αγαπητοί και δικοί μας άνθρωποι, γνωστοί και φίλοι και δεν έχουμε το δικαίωμα να τους πούμε το «τελευταίο αντίο». Και τους συνοδεύουν στην τελευταία κατοικία τους μόνο οι συγγενείς πρώτου βαθμού. Και ποια παρηγοριά να βρίσκουν αυτοί οι άνθρωποι ανάμεσά τους, αφού μόνοι τους αναπαράγουν τον πόνο τους…

   Και ένα ερώτημα είναι πώς θα τα βγάλουν πέρα με τα έξοδα που τρέχουν και τα έσοδα που χάνονται από καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες και άλλα μαγαζιά γενικής φύσεως… Και ένα ακόμα ερώτημα είναι όλοι αυτοί οι ιδιοκτήτες πώς θα τα καταφέρουν να ξαναπάρουν και πάλι μπροστά οι επιχειρήσεις τους; Δε θα είναι μια και δυο μέρες αλλά όπως όλα δείχνουν μπορεί να είναι και μήνες. Ένας, δύο, θα φανεί, γιατί, όπως ακούμε, τα πράγματα δεν είναι και τόσο αισιόδοξα.

   Ας ξαναγυρίσουμε όμως στα καθημερινά μας… Έτσι έκανε κι «ο Απρίλης άλλο ένα» νερό, έτσι για να δικαιώνονται και οι παροιμίες μετά από τα «δύο του Μάρτη». Για να ΄χουν χαρά οι γεωργοί που ‘χουν πολλά σπαρμένα. Και τι διάβασα χτες; Ότι υπάρχει ενδεχόμενο να έχουμε, λέει, έλλειψη γεωργικών προϊόντων… Για να δούμε τι άλλο θα δούμε… Μη σκάτε όμως, θα τη «βγάζουμε» με τα υπόλοιπα. Τι να κάνουμε;

   Έτσι, μετά την πρώτη ηλιόλουστη ανοιξιάτικη ημέρα του Απρίλη, η δεύτερη και  η τρίτη του ήταν χάλια, έτσι; Με αναστολή στης φύσης το πανηγύρι, και αναβολή αυτού που έγραψε ο Διονύσιος Σολωμός ότι «Ἒστησ' ὁ Ἔρωτας χορὸ μὲ τὸν ξανθὸν Ἀπρίλη, Κι' ἡ φύσις ηὖρε τὴν καλὴ καὶ τὴ γλυκιά της ὥρα, Καὶ μὲς στὴ σκιὰ ποὺ φούντωσε καὶ κλεῖ δροσιὲς καὶ μόσχους».

   Και το σαββατοκύριακο περιμένουμε βροχές και «γίδες» για να συνάδει και ο καιρός με την ψυχολογία της κλεισούρας που δεν είναι και η καλύτερη δυνατή, αλλά πρέπει να την υποστούμε και να την αντέξουμε. Καλό κουράγιο σε όλους μας!

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα

Πέμ, 04/06/2020 - 12:26
Επέστρεψαν τα τα σαββατιάτικα ανταμώματά μας

Έτσι, αφού άνοιξαν τα περισσότερα μαγαζιά, έστω και εξωτερικά, είπαμε να ανοιχτούμε κι εμείς… Μια μικρή παρέα που τους τελευταίους μήνες είχαμε καθιερώσει να βγαίνουμε κάθε μεσημέρι Σαββάτου να πιούμε ένα ούζο. Πώς καθιερώθηκε, μη ρωτάτε, ούτε καν μπορώ να θυμηθώ… Γνωστοί όλοι μεταξύ μας από παλιά, μια φορά είπαμε να βγούμε ένα σαββατιάτικο μεσημέρι και μας άρεσε τόσο πολύ και περάσαμε τόσο όμορφα και είπαμε να το επαναλάβουμε… Έστω Σάββατο παρά Σάββατο, αν δε μας «κάθιζε» το βδομαδιάτικο… Έτσι ούτε λίγο, ούτε πολύ καθιερώθηκε χωρίς να το καταλάβουμε… Και κάποια στιγμή σκεφτήκαμε, γιατί, βρε αδελφέ, να μην παίρνουμε και τις γυναίκες μας μαζί μόνο να κάθονται να μας περιμένουν στο σπίτι;

Να λοιπόν και οι γυναίκες μας στην παρέα να ομορφαίνουν και το τραπέζι και την όλη σύναξη και να περνάνε και αυτές καλά και να είμαστε όλοι μαζί μια ωραία ατμόσφαιρα, που έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Ηλιόπουλος. Κουβεντούλα, γέλια, τραγούδια έτσι για να ξεχνάμε την καθημερινότητα και να πηγαίνουν και τα φαρμάκια κάτω. Αν μπορούν να πάνε γιατί είναι κι αυτά δύσκολο να τα καταπιείς…

Μέχρι που ήρθε ο απρόσκλητος επισκέπτης, ο κορωνοϊός, και έκλεισε εμάς μέσα και έκλεισε και τα μαγαζιά… Και περάσαμε δύσκολες ώρες απομόνωσης, αλλά ευτυχώς με αξιοπρέπεια. Και βέβαια περιμέναμε πώς και πώς να λήξουν οι περιορισμοί και να ξαναμπούμε στην κανονική ζωή μας…

Από την προπερασμένη Δευτέρα που ξαναμπήκαμε κατά κάποιο τρόπο στην ομαλότητα σκεφτήκαμε να επαναφέρουμε τα σαββατιάτικα ανταμώματά μας… Και δεν ξέρετε με πόση χαρά συμφώνησαν όλοι με μία μόνο εξαίρεση που νόμιζε πως ήταν «νωρίς ακόμα». Ούτε λωλού το πεις, που λέτε και να ‘μαστε το Σάββατο και πάλι γύρω από ένα τραπέζι αντικριστά έξι - έξι για να τηρούμε και τις αποστάσεις ασφαλείας. Μεγάλος ο ενθουσιασμός για την επανένωση, κάποιοι αντάλλαξαν και αγκαλιές και φιλιά, ήπιαμε τα ουζάκια και τα κρασάκια μας και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι «η ζωή είναι ωραία»!...

Του Δημήτρη Φρεζούλη