Πρωτοφανές και συγκλονιστικό είναι το κύμα συμπαράστασης στον διευθυντή του Μουσικού, Τάσο Κουτσοδόντη. Πήρε μορφή θύελλας και συμπαρασύρει όλους όσοι μεθοδεύουν την καθαίρεσή του. Δημιουργήθηκε μια ασπίδα προστασίας. Δεν ξέρω αν σας κούρασαν οι καθημερινές αναρτήσεις υπέρ του Τάσου, όμως εκφράζουν μια δικαιολογημένη αγανάκτηση. Και, ξέρετε, ποια παροιμία θυμήθηκα; «Όπου πονεί γαϊδουρινά φωνάζει». Και όπως φαίνεται η εκπαιδευτική και η όλη κοινωνία της Χίου πόνεσε πολύ με μια τέτοια άδικη παραπομπή. Και λογικό ήταν να αντιδράσει όπως αντέδρασε και μάλιστα με εκκωφαντικό τρόπο. Και μάλιστα ο Χιώτης που, κακά τα ψέματα, σε πολλές τέτοιες περιπτώσεις τηρεί σιγήν ιχθύος…
Καλά, δεν κατάλαβες τι πάει να γίνει με την αποπομπή του Τάσου; με ρώτησε καλός φίλος. Κάτι υποψιάζομαι, του είπα, αλλά δεν θέλω κιόλας να προεξοφλήσω το τι μέλλει γενέσθαι… Και δεν ξέρω και λεπτομέρειες. Μα χαζός είσαι;, μου επανέλαβε… Ξέρω κι εγώ, μπορεί, του απάντησα. Έχεις μαύρα μεσάνυχτα μου είπε… Θέλουν να τοποθετήσουν κάποιον άλλον στη θέση του. Φως φανάρι. Ξέρεις όμως ότι μεθοδεύεται αυτή η αντικατάσταση με αυτόν τον πλάγιο τρόπο; Μα αυτά δεν γίνονται στα ίσα, του είπα. Να ξέρεις, μου απάντησε, ότι το όλο θέμα έχει και πολιτική χροιά και μια μορφή εκδίκησης.
Ο φίλος δεν θέλησε να επεκταθεί λέγοντάς μου τι χρώμα έχουν οι επισπεύδοντες και εγώ δεν επέμεινα γιατί το θέμα είναι λεπτό και δεν μπορείς και να ξέρεις αν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ξέρετε, πολλές φορές κυκλοφορούν πολλά στην πιάτσα χωρίς όμως και να επιβεβαιώνονται, οπότε περιμένεις να δεις αν τελικά είναι αλήθεια ή ψέματα. Βέβαια μια άλλη αλήθεια είναι ότι χωρίς φωτιά καπνός δεν βγαίνει, αλλά είπα και παραπάνω ότι δεν διακινδυνεύεις να εκτεθείς.
Έτσι το σίριαλ με τον Κουτσοδόντη συνεχίζεται, η απόφαση πάει από συνεδρίαση σε συνεδρίαση κι εμείς όλοι περιμένουμε να δούμε το τέλος αυτής της ιστορίας που έχει αναστατώσει τη χιακή κοινωνία. Μια κοινωνία που συνεχίζει να αντιδρά και να διαμαρτύρεται και να συμπαραστέκεται σε έναν εκπαιδευτικό που έχει να επιδείξει καλή υπηρεσία και θητεία. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι σχεδόν οι καθηγητές του σχολείου, με εξαίρεση 3-4 τον υπερασπίστηκαν.
Του Δημήτρη Φρεζούλη
