Δύσκολα βράδια…

Δευ, 07/12/2020 - 09:05
ο διάβασμα ενός βιβλίου σε ταξιδεύει σε άλλους τόπους, σε άλλες εποχές, σε άλλους κόσμους.

Δύσκολα και απέραστα είναι τα βράδια και οι νύχτες την εποχή του κορωνοϊού… Μια αλήθεια είναι, βέβαια, ότι ανέκαθεν τα χειμωνιάτικα βράδια ήταν απέραστα αφού τα σκοτεινά πέπλα έπεφταν από πολύ νωρίς το απόγευμα… Δεν ήταν όμως τόσο δύσκολα όσο τα σημερινά… Με όλες αυτές τις απαγορεύσεις που μας έχουν επιβληθεί… Και με κυριότερη, εκείνη της κυκλοφορίας αλλά και του κλεισίματος στο σπίτι, αφού το ρολόι δείξει εννέα…

Και δεν ήταν τόσο απέραστα, γιατί μπορούσαμε και να βγούμε και να μπούμε και να επισκεφτούμε και κάνα φίλο, αλλά και να πιούμε και κανένα ουζάκι σε κάποια ταβέρνα ή οι νεότεροι ένα ποτό. Μας έχει μείνει η τηλεόραση, αλλά μη νομίζετε ότι σε όλους μας αρέσει να καθόμαστε με τις ώρες μπροστά στο χαζοκούτι… Κάποια στιγμή γίνεται κουραστικό κι αυτό.

Υπάρχουν, βέβαια, κι εκείνοι που ανοίγουν την τηλεόραση το πρωί και την κλείνουν όταν πάνε να κλείσουν τα μάτια τους. Και δε λέω πως έχουν άδικο οι άνθρωποι… Ιδιαίτερα για τους μοναχικούς και όχι μόνο η τηλεόραση είναι μια συντροφιά… Κάτι βλέπουν, ακούν κάποιους ανθρώπους να μιλάνε και σε κάθε περίπτωση έχουν την αίσθηση πως δεν είναι μόνοι. Και είναι γνωστό ότι η μοναξιά δεν αντέχεται… Μοναχός ούτε στον παράδεισο!

Βέβαια υπάρχουν και άλλοι διέξοδοι… Το ραδιόφωνο που τώρα εκτοπίστηκε από τη γοητεία της εικόνας. Και όμως! Ιδιαίτερα στους κρατικούς σταθμούς οι εκπομπές είναι εξαιρετικές.

Το διάβασμα ενός βιβλίου που σε ταξιδεύει σε άλλους τόπους, σε άλλες εποχές, σε άλλους κόσμους. Και μου αρέσει που όλοι ισχυρίζονται πως τους αρέσει το διάβασμα, αλλά δεν έχουν χρόνο να διαβάσουν… Εμ, αν κόψουν λίγο τον πολύτιμο χρόνο τους από την τηλεόραση, που τα επισκιάζει όλα, θα έχουν και θα παραέχουν. Προφάσεις εν αμαρτίες…

Ζητούμενο βέβαια είναι να περάσουμε στην μ.κ. (μετά κορωνοϊό) εποχή και να ξαναγυρίσουμε στις συνήθειές μας, αλλά πότε θα γίνει αυτό;

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα