Δεν μας τα λέει καλά ο Άδωνις, αν και πότε μας τα ‘λεγε... Για το ΕΣΥ ο λόγος, που έχει καταρρακωθεί τα τελευταία χρόνια με τον «εκσυγχρονισμό» που θεωρεί ότι κάνει ο υπουργός Υγείας, αλλά είναι ένα μεγάλο πισωγύρισμα. Όλο καινούργιες ιδέες και πρακτικές θέλει να εφαρμόζει, οι οποίες όμως ουσιαστικά αποβλέπουν στην ενίσχυση των ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας. Αν έχεις λεφτά κάτι γίνεται. Αν δεν έχεις; Βρείτε την απάντηση…
Πρόσφατα ψηφίστηκε στη Βουλή τροπολογία που προβλέπει ότι ο πολίτης δεν θα υφίσταται οικονομική επιβάρυνση για επισκέψεις σε ειδικούς γιατρούς του Εθνικού Συστήματος Υγείας ή σε συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ, υπό την προϋπόθεση ότι διαθέτει παραπεμπτικό από τον προσωπικό γιατρό του. Στην περίπτωση που δεν έχει προσωπικό γιατρό, πρέπει να έχει παραπεμπτικό από οποιονδήποτε γενικό γιατρό ή παθολόγο ή υπόχρεο προσωπικό γιατρό (πρώην αγροτικό γιατρό).
Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει ότι ο προσωπικός γιατρός -ή εκείνος που θα παίξει αυτόν τον ρόλο- λειτουργεί πλέον ως «κόφτης» για την πρόσβαση του ασθενή σε γιατρούς ειδικοτήτων. Μοιάζει παράλογο; Είναι παράλογο, καθώς τις πιο πολλές φορές είναι τόσο φανερή η ανάγκη ειδικού γιατρού που κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να αντιληφθεί σε τι θα χρησιμεύσει ένα πέρασμα από τον προσωπικό γιατρό.
Η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τη δαπάνη για τη δημόσια υγεία και δεν κάνει τίποτα άλλο από το να δημιουργεί προσκόμματα και εμπόδια για πρόσβαση στις δομές του ΕΣΥ. Με αυτόν τον τρόπο όμως ενισχύει τις ιδιωτικές δομές υγείας στις οποίες ο πολίτης μπορεί να προσφεύγει χωρίς κανένα εμπόδιο, αρκεί να έχει να πληρώσει.
Σύμφωνα με την Εφημερίδα των Συντακτών προσωπικό γιατρό σήμερα έχουν μόλις οι μισοί πολίτες. Που σημαίνει ότι αυτό το σύστημα έχει αποτύχει. Επίσης, ο αριθμός του ιατρικού προσωπικού που απασχολείται στα Κέντρα Υγείας παρουσίασε μείωση κατά 5,3% το 2024 σε σχέση με το 2023, ενώ το νοσηλευτικό προσωπικό μειώθηκε κατά 3,8%. Κατά τ’ άλλα, την υγειά μας να ’χουμε...
Του Δημήτρη Φρεζούλη
