Αναμφίβολα τα Καρδάμυλα από την δεκαετία του 70 πληθυσμιακά συρρικνώνονται με αποτέλεσμα τον μαρασμό της περιοχής.
Αν δούμε τα στατιστικά των θανάτων/γεννήσεων θα καταλάβομε το μέγεθος της ανησυχίας. Ανησυχία υπάρχει και στον αριθμό των μαθητών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα αν δεν είχαμε τους Αλβανούς και την Στέγη της Μαρίας.
Φέτος ο αριθμός των μαθητών ήταν ο μικρότερος στην ιστορία των Καρδαμύλων. Για να έλθει κόσμος σε ένα τόπο πρέπει να υπάρχει εργασία. Δυστυχώς στην Ελλάδα η νοοτροπία που υπάρχει είναι τα πάντα να μαζεύονται στις μεγάλες πόλεις και αυτό δεν προβλέπεται να αλλάξει.
Οφείλω να πω ότι η τηλε-εργασία μας έφερε κάπου 6-7 άτομα αλλά δυστυχώς οι υποδομές δεν βοηθούν για να έλθουν περισσότεροι. Τηλε-εργασία με τις τριτοκοσμικές διακοπές της ΔΕΗ δεν γίνεται.
Ο τόπος μας θα μπορούσε να είχε πολλά νέα άτομα που θα εργαζόντανε τηλεργασιακώς αν είχε σωστό Ιντερνέτ, αν είχε σωστή ΔΕΗ και αν είχε γίνει από πλευράς Δήμου ανάλογη καμπάνια.
Την δεκαετία του 1920 τα Καρδάμυλα είχαν δύο βιοτεχνίες κατασκευής γκαζόζας που μάλιστα τροφοδοτούσαν και την Χίο. Τότε υπήρχαν δύο βιοτεχνίες . Μια στο Πάνω Χωριό (Καμπανάρης) και μια στο Μάρμαρο (Νεράυλακας).
Η φωτό που βλέπετε είναι από διαφήμιση σε Χιώτικη εφημερίδα του 1926. Αυτά σταμάτησαν να λειτουργούν στον πόλεμο του 1940.
Πάμε στο σήμερα.
Το Καρδαμυλίτικα εσπεριδοειδή παραμένουν τελείως ανεκμετάλλευτα και δυστυχώς σαπίζουν στα περιβόλια διότι το αγοραστικό ενδιαφέρον είναι ανύπαρκτο. Την εποχή που το μαντερίνι το λεμόνι και το πορτοκάλι σαπίζει στα περιβόλια μας σχεδόν σε όλα τα σούπερ μάρκετ της Χίου βλέπεις να πουλούν λεμόνια Λακωνίας, πορτοκάλια Άργους και μαντερίνια Κρήτης. Σε λίγο όλα αυτά θα αντικατασταθούν με προϊόντα Αργεντινής και Βραζιλίας. Ολα αυτά είναι αποτελέσματα της παγκοσμιοποίησης που έχουν φέρει τραγικά για τον τόπο μας αποτελέσματα.
Αν στα Καρδάμυλα γίνει ένα εργοστάσιο παραγωγής αναψυκτικών/χυμων φαντάζεστε τα οφέλη του τόπου μας;
Φαντάζεστε να είχαμε στο χωριό μας ένα εργοστάσιο παραγωγής αναψυκτικών; Αρχικά θα μας έδινε θέσεις εργασίας και κατ επέκταση το εργοστάσιο θα αγόραζε όλα τα εσπεριδοειδή που σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτα και πετιούνται. Πάνω κάτω σχεδόν το ίδιο συμβαίνει και με τα εσπεριδοειδή της Χίου.
Σίγουρα το εργοστάσιο των Καρδαμύλων θα απορροφούσε μεγάλο μέρος των εσπεριδοειδών όλου του νησιού. Σε αυτό τον τομέα η Χίος έχει ένα μεγάλο κενό. Παλιά είχαμε τις βιοτεχνίες Γκιάλη, Ζούντα, Κουκούλη, ΕΒΕΚ, Παπαλεωνίδα και Κάμπου με πολύ καλά προϊόντα.
Αλήθεια ποιος θυμάται το Ταμ-Ταμ του Ζούντα?
Σήμερα νομίζω ότι υπάρχει μόνο η Χιών ( Γκιάλη ) και ίσως του Παπαλεωνίδα. Τα Χιώτικα προϊόντα αντικαταστάθηκαν με ξενόφερτα. Μήπως είναι η ώρα να φτιαχτεί ένα εργοστάσιο παραγωγής αναψυκτικών και χυμών στα Καρδάμυλα;
Μπορούμε να καταλάβομε το μέγεθος του καλού για τον τόπο μας; Μπορούμε να καταλάβομε τις θέσεις εργασίας και τα κέρδη από τον πρωτογενή τομέα του τόπου μας;
Ειλικρινά λυπάμαι που βλέπω Καρδαμυλίτες μεγιστάνες να επενδύουν σε διάφορα μέρη της Ελλάδος και να μην κάνουν κάτι στον τόπο τους.
Ακούει κανείς;
