Η καλή ή η κακή φήμη κυκλοφορεί και τρέχει στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα πριν ακόμα διαπιστώσεις του λόγου το αληθές με δική σου εμπειρία. Και οι καλές και οι κακές φήμες αφορούν, βέβαια, ανθρώπους. Και ειδικότερα εκείνους που κατέχουν κάποιες διακριτές θέσεις και έρχονται σε επαφές με όλους εμάς. Άσχετα από το αντικείμενο της δουλειάς τους. Έτσι έχουμε καλούς και κακούς, μέτριους και άσχετους. Επαγγελματίες, εμπόρους, δικηγόρους, γιατρούς… Και αυτοί οι τελευταίοι, οι γιατροί δηλαδή, επηρεάζουν και άμεσα την υγεία μας και τη ζωή μας, οπότε επιβάλλεται να είναι άψογοι. Και έχω την εντύπωση ότι, στη Χίο τουλάχιστον, έχουμε πολύ καλούς γιατρούς που είναι πιστοί στον όρκο του Ιπποκράτη και πολύ χαιρόμαστε και είμαστε πολύ ικανοποιημένοι. Ε, θα υπάρχουν και κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις αλλά έτσι κι αλλιώς δεν γίνεται διαφορετικά. Ο νόμος της φύσης και των ανθρώπων…
Έτσι λοιπόν μαθαίνουμε από στόμα σε στόμα, πολλές φορές και εντελώς αυθαίρετα ανάλογα με τις συμπάθειες, αν αυτός είναι καλός ή κακός. Μια άλλη αλήθεια είναι βέβαια ότι η κρίση είναι εντελώς προσωπική εκτός και αν επιβεβαιώνεται από πολλά χείλη. Και όταν γίνεται κάτι τέτοιο δεν μπορείς παρά να εμπιστευθείς όλους όσοι έχουν μια καλή φήμη…
Πού θέλω να φτάσω θα αναρωτιέστε… Σε μια ακόμα εμπειρία μου στο Νοσοκομείο, εκτός από όσα είχα γράψει πριν λίγες μέρες για τους νοσοκομειακούς. Τούτη τη φορά η αναφορά έχει σχέση με μια γιατρίνα για την οποία άκουγα πολλά αλλά δεν την είχα γνωρίσει από κοντά. Για να διαπιστώσω αν, πράγματι, όσα κυκλοφορούσαν γύρω από το όνομά της ήταν έτσι όπως τα μετέφεραν όσοι είχαν τη δική τους εμπειρία.
Και πράγματι, η διευθύντρια του οφθαλομολογικού τμήματος, Δήμητρα - Έμυ Ζερβούδη, με εντυπωσίασε από την πρώτη στιγμή που πήγαμε με τη Φρόσω για τον καταρράκτη της. Κατ’ αρχάς με την υποδοχή που μας έκανε και με το αυθόρμητο χαμόγελό της. Και, ξέρετε, όποιος χαμογελά είναι καλός άνθρωπος. Με «φόρμα» εργασίας και με ένα σκουφάκι ή τσεμπεράκι στο κεφάλι σε κάνει να αισθάνεσαι άνετα. Για να σε εξετάσει και να σου εξηγήσει με υπομονή τι ακριβώς συμβαίνει. Και όταν χρειάζεται να σου κάνει και την επέμβαση που απαιτείται με άψογα αποτελέσματα, όπως εκείνη της Φρόσως.
Και να ‘ταν μόνο αυτά; Επειδή ο κόσμος την έχει πάρει χαμπάρι γίνεται προσκύνημα μπροστά στο ιατρείο. Και υπερβάλλει εαυτόν, τις μέρες που εξετάζει, δεχόμενη ακόμα και υπεράριθμους ασθενείς. Έτσι πολύ τη χάρηκα και ενθουσιάστηκα με την συγκεκριμένη γιατρίνα, η οποία είναι και κόρη ενός εξαιρετικού φιλολόγου καθηγητή, του Γιώργη. Ενός Γιώργη που έγραψε ιστορία με την αγάπη για τους μαθητές του αλλά και για τα βιβλία του για την αρχαία πόλη της Χίου. Στα χνάρια του βαδίζει και η κόρη του και τι πιο ευχάριστο!
Του Δημήτρη Φρεζούλη
