Αρκετά τα σχόλια σχετικά με την αποτέφρωση και νομίζω πως αξίζει τον κόπο να μοιραστούμε κάποια απ' αυτά περιληπτικά γιατί κάποια είναι και μεγάλα σε μέγεθος:
***Μιχάλης Χαραλαμπάκης: Άνοιξες μεγάλο θέμα, οι απόψεις όμως του κ. Κ. Γιαλούρη, που δείχνουν άνθρωπο με ελεύθερο πνεύμα, βάζουν τα πράγματα στη σωστή τους θέση και διάσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι, πέρα από το αφήγημα περί ανάστασης νεκρών, η "βιομηχανία του θανάτου", που συντηρείται από την εκκλησία, στηρίζει τον τεράστιο εισπρακτικό μηχανισμό της.
***Νίκος Μίμαρος: Ζούμε σε μια χώρα που γέννησε την δημοκρατία, ο καθένας όπως θέλει διαχειρίζεται το σώμα του,αλλά μέσα στο σώμα υπάρχει και η ψυχή η οποία είναι το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο. Όπως λοιπόν ο Χριστός πέθανε και ετάφη και αναστήθηκε έτσι και εμείς οι Χριστιανοί κάνουμε το ίδιο, τα κόκαλα που μένουν θα αναστηθούν κατά την δευτέρα παρουσία του Χριστού.
***Ευαγγελία Παντελάρα–Σμυρνιούδη: Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη. Όσοι συμφωνείτε καλού κακού κάντε καμία συμβολαιογραφική πράξη γιατί μπορεί να βρεθεί κάποιος ενάντιος με την τελευταία επιθυμία σας. 60 € μου κόστισε πέρσι.
***Βαγγέλης Χαρίτος: Ο καθένας θα πρέπει να είναι ελεύθερος να επιλέξει τι θα γίνει με το σώμα του μετά θάνατον. Και καλό θα ήταν όλοι οι μας να σεβόμαστε την επιθυμία του, χωρίς σχόλια. Ούτε ότι ήταν άθεος, αν επιλέξει την καύση, ούτε ότι πιστεύει σε ένα "παραμύθι" δηλαδή την χριστιανική προσδοκία Ανάστασης νεκρών.
***Χάρη Σιδηροφάγη: Καθένας έχει τις απόψεις του. Εγώ δεν συμφωνώ. Άλλα διδάσκει η θρησκεία μας.
***Στράτος Χάρλας: Θα συμφωνήσω μαζί σου ότι όσο περνάει ο καιρός πιο πολλοί θα επιθυμούν αυτό τον τρόπο.
***Μαρία Βαμβακούρη: Ο καθένας μπορεί να επιλέξει αυτό που πιστεύει, όμως ξέρει κανείς να μου πει τι θα γίνουν τα κόκαλα της γιαγιάς μου όταν ο εγγονός μου δεν θα πληρώνει τα τέλη στο δήμο;
***Μανώλης Φύσσας: Υπάρχουν κουλτούρες, όπως στις Ινδίες, που καίνε τους νεκρούς. Η δική μας παράδοση δεν περιέχει κάτι τέτοιο. Αν σήμερα αυτό έχει γίνει ιστορική ανάγκη η καύση των νεκρών δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι ποδοπατιέται βάναυσα και φρικτά η ανθρώπινη αξιοπρέπεια των ζωντανών παγκοσμίως μέχρι θανάτου.
***Καίτη Γκαραγκάνη: Η αποτέφρωση έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετά χρόνια, πριν την Ριτσώνα. Πολλοί πήγαιναν τους νεκρούς τους στην Βουλγαρία, που εκεί γινόταν αποτέφρωση. Το θέμα εκτός από θρησκευτικό είναι και οικονομικό. Κοστίζει πολύ λιγότερο από την ταφή και την ενοικίαση τάφου, προ πάντων στις μεγαλουπόλεις.
***Ελένη Ρέτου Μπακλή: Δημήτρη εγώ δεν συμφωνώ με αυτές τις απόψεις. Άλλα μας διδάσκει η Θρησκεία μας. Ο Χριστός είπε από λάσπη γίναμε, στο χώμα θα μπούμε όταν θα πεθάνουμε. Έτσι τα βρήκαμε έτσι θα τα συνεχίσουμε.
***Μαρία Κωστάκη: Συμφωνώ, το κείμενο αυτό με καλύπτει απόλυτα, δεν θέλω να αφήσω πίσω ανθρώπους που θα έχουν μια καθημερινή ας το πω "έννοια" να περιποιούνται έναν τάφο να ανάβουν συνεχώς ένα καντήλι. Από τη στιγμή που θα κλείσω τα μάτια μου θεωρώ ότι κλείνει και ο κύκλος μου στη γη. Στο μυαλό και στην καρδιά των δικών μου ανθρώπων δεν θα φύγω ποτέ, οπότε γιατί να υπάρχει ένα ψυχρό μάρμαρο που εκεί θα πρέπει να κατοικώ;
***Ελλη Ιωαννίδη: Όσοι έχουν μπει στη διαδικασία εκταφής αγαπημένων τους στα τρία χρόνια θα καταλάβουν ένα πολύ σημαντικό λόγο για όσους επιλέγουν αποτέφρωση. Οφείλουμε να σκεφτόμαστε και αυτούς που μένουν πίσω...
***Δέσποινα Χέλιου: Συμφωνώ και εγώ με την καύση. Μετά θάνατο όχι υποχρεώσεις σε αυτούς που μένουν. Τους είναι αρκετός ο πόνος που έχουν από την απώλεια.
Δημήτρης Φρεζούλης
