Φιλοζωϊκά (Ο πι-πι-πής)

Σάβ, 26/11/2022 - 07:28
Ο μαστρο-Δημήτρης και η Φρόσω φροντίζουν τις αδέσποτες γάτες και τις χήνες στο λιμανάκι της Αγ. Ερμιόνης

Δυο φορές τη μέρα, πρωί και απόγευμα, ακούγεται σε όλο το λιμανάκι ένα πι-πι που προέρχεται από την κόρνα ενός αυτοκινήτου. Μόλις στρέψει τη γωνία της εισόδου, απέναντι από την πολυκατοικία… Ένα πι-πι που κάνει τις γάτες της ανατολικής πλευράς του λιμανακιού να τρέχουν του σκοτωμού. Και πού πάνε; Πηγαίνουν να υποδεχτούν το αυτοκίνητο και φυσικά τον οδηγό του. Περικυκλώνουν το όχημα και  «κρέμονται» από αυτό αναγκάζοντας τον οδηγό να προχωρά με βήμα σημειωτόν και με μεγάλη προσοχή για να μην έχουμε κανένα ατύχημα με θύμα κάποια γατούλα. Προχωρά το αυτοκίνητο προχωρούν και οι γάτες μαζί με αυτό, ενώ η κόρνα του συνεχίζει το πι-πι προκειμένου να προσκληθούν και οι υπόλοιπες που δεν το πήραν χαμπάρι. Και φτάνοντας στην άκρη του λιμανακιού, με τη συνοδεία πάντα των γατών, το αυτοκίνητο σταματά, αφού έχει πια προσέλθει όλο το σόι των γατών από νήπια μέχρι… ηλικιωμένες.

Πρωταγωνιστής στην όλη «επιχείρηση» ο μαστρο-Δημήτρης Καΐτης ο οποίος είναι ο τροφοδότης των συμπαθών τετράποδων. Με μια σακούλα γατοτροφή στο πορτ μπαγκαζ, αλλά και νερό και κονσέρβες. Η αρχική κίνησή του είναι να αδειάσει την ξηρά τροφή στο τσιμέντο και να ορμήσουν οι γατούλες να φάνε σε ένα ωραίο πανηγύρι. Όμως εκτός από τις ηλικιωμένες υπάρχουν και δυο  βρέφη που θέλουν ιδιαίτερη περιποίηση… Μια σταλιά είναι, στην κυριολεξία. Τα πιάνει από το σβέρκο και τα βάζει μέσα στο πορτ μπαγκάζ, όπου τα περιμένει μια ιδιαίτερη περιποίηση. Μια ανοικτή κονσέρβα κρέατος. Μάλιστα τους έχει δώσει και ονόματα. Ταρζάν το ένα, Γκαούρ το άλλο.

Και δεν είναι μόνο ο μαστρο-Δημήτρης… Είναι και η Φρόσω, η οποία τα τελευταία πέντε χρόνια έχει αναλάβει υπό την προστασία της τις δυο χήνες και το παπάκι που κατοικούν στον μεσαίο μόλο, αλλά και τις γάτες της δυτικής πλευράς. Κάθε πρωί το δρομολόγιο αυτό είναι από τις προτεραιότητές της. Γεμίζει ένα κουτάκι με κομμένο καλαμπόκι, ένα άλλο με γατοτροφή και ένα μπετονάκι με νερό. Μάλιστα μετά από τόσα χρόνια τη μάθανε κι έτσι αν καθυστερήσει λίγο αρχίζουν τις φωνές οι χήνες, ενώ οι γάτες έρχονται μέχρι την πόρτα για να τη συνοδέψουν μέχρι το σημείο συνάντησης.

Και βέβαια τόσο για το μαστρο-Δημήτρη, όσο και για τη Φρόσω αυτή η καθημερινή τροφοδοσία έχει και το αντίστοιχο κόστος αλλά αμφότεροι λένε χαλάλι. Και καλά κάνουν και μπράβο τους. Και ας διαμαρτύρονται κάποιοι ότι το λιμανάκι γέμισε γάτες. Αφού δεν υπάρχει μέριμνα από το Δήμο Χίου να στειρώσει τις αδέσποτες, κρίμα δεν είναι να πεινάνε;

Του Δημήτρη Φρεζούλη

Σχετικά Άρθρα